IJslander met TE veel temperament?

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Nado
Berichten: 3534
Geregistreerd: 23-11-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-12-04 21:48

ojee, ik heb een driekwart rauddreki, ben benieuwd wat mij nog te wachten staat Knipoog

wat fijn voor je dat je les krijgt van Yoni en dat je ook het idee hebt dat het nut heeft. het is altijd heel prettig als iemand mee kan kijken over je schouder, zeker als je er zelf even niet uitkomt.

je vertelde dat longeren niet helpt om de energie eruit te krijgen. is ook altijd het grapje over IJslanders: als je ernaast staat lijkt het alsof ze zo in slaap kunnen vallen en zodra je erop gaat zitten veranderen ze in 1 brok temperament. Het zijn echte rijpaarden in dat opzicht Lachen En daarnaast heel slim... als jij boos wordt en je geduld verliest, zoals je schrijft dan heeft ie je te pakken. die van mij is heel moeilijk te vangen (heeft wat nare ervaringen achter de rug) en als ik boos wordt omdat dat rot&^%* het toch echt wel kan, dan heeft hij dat zo goed door dat ik het die dag echt niet meer van hem kan winnen zonder kunstgrepen (vangkraal maken). Dus, hoe lastig het ook is, idd rustig en geduldig blijven, niet gaan trekken maar doen waarvan jij gemerkt hebt dat het werk: korte ophouding en meteen weer geven. en natuurlijk ook yoni's tips gebruiken. succes en veel plezier ermee.

Askja

Berichten: 5263
Geregistreerd: 13-11-01
Woonplaats: De Punt

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-12-04 16:08

Zo zie je maar weer, goed les nemen is zoooo belangrijk! Niet alleen als je een Ijslander hebt natuurlijk, maar met een Ijslander rijd je over het algemeen veel meer buiten en dat betekent dat je de verantwoordelijkheid hebt t.o. medeweggebruikers je paard onder controle te kunnen houden.
Over Rauddreki-nakomelingen, dat is niet zozeer een temperamentskwestie als wel een karakterkwestie. Het zijn vaak paarden die tijd nodig hebben om stabiel te worden in hun hoofd. In de eerste jaren hebben ze een stabiele ruiter nodig die grenzen stelt en rustig blijft, vooral met zijn handen. Als ze eenmaal doorgereden zijn, zijn het meestal gemakkelijke paarden.