Ik heb al twee paarden gereden die dit probleem hadden. De ruin deed het uit koppigheid, de ander een beetje door vanalles
De merrie kon bij de vorige eigenaar ook nooit alleen op wandeling. Maja, wat wil je als je gelijk heel erg lang in een manege staat en enkel in groep buiten mag? We zijn eigenlijk begonnen met een pad dat rond de weide lag. Dan zag ze de andere paarden nog. Dan halverwege het pad zijn we de weg op geweest. Het was echt van 1 stap vooruit en er 3 achteruit. Heel leuk spelletje 
Ik heb mijn geduld niet verloren en was bereid om er een uur of 5 aan te werken. Maar in mijn hoofd had ik echt 'ik geef niet op'. Ik had mezelf het doel gesteld van een blokje rond, dat moest toch lukken. Heel lang 1 vooruit, enkele achteruit gedaan. Bij de vooruit heel erg belonen en het was gelijk ze weet-ik-welke wedstrijd gewonnen had, bij de achteruit was het gewoon streng, kort, zakelijk een 'neen'. Heel lang bezig geweest, maar ik ging niet opgeven. Plotseling raapte ze haar moed tesamen en begon ze aarzelend te stappen. Het is niet dat het een schijtluis is, meestal denkt ze dat ze de baas van de wereld is. Ze is gewoon niet aan nieuwe omgevingen. Bij iedere bocht had ik weer hetzelfde probleem, was een nieuwe straat, een nieuw zicht. Maar uiteindelijk moet je minder lang werken bij de volgende bocht. Nu vind ze het zalig om te wandelen, met of zonder anderen. (als we het een eindje niet meer doen, moeten we wel van voor af aan beginnen)
De ruin deed het uit koppigheid en mij testen. Ging ook stijgeren (niet hoog) en bokken. Hij draaide zich ook vaak plotseling om en begon terug te wandelen. Speciaal als hij het deed in draf, zo'n algemene stop. Hem in de juiste richting zetten lukte niet echt goed. Maar hij wilde wel achteruitwandelen in de richting die ik wilde. Dan maar deeltjes van de wandeling achterwaarts afgelegd tot hij het beu was. Vanals hij vooruit wilde mocht hij, maar dan in de richting die ík koos. Dat lukte bij hem. En ook in je hoofd vast houden dat je niet opgeeft, zelf al heb je niet veel tijd, toch doen alsof.
Ik ben niet voor afstappen, heb het nog maar 1 keer gedaan. Dat was als de ruin een varken zag die in een weide liep. Dat ding knorde enzo. Was hij echt bang en onzeker van (mijn grote beer
) Dan wilde ik wel afstappen, voelde dat het 'echt' was.