Dees schreef:Tja, misschien geeft dat misschien een soort aanzien ofzo, en vertelt men graag over het paard als een bijzonder lastig probleem "maar zij als geweldige ruiter kan dat aan"...
Heel herkenbaar!
Persoonlijk vind ik het meer over iemands ruitercapaciteiten zeggen als ze hun paard zoveel vertrouwen hebben kunnen geven, en zo netjes aan de hulpen hebben staan, dat een ander er ook mee weg kan rijden.
Het blijft natuurlijk wel zo, dat sommige paarden minder geschikt zijn voor beginners.
Zelf ben ik nog wel eens iets te makkelijk daarmee. Ik dacht bv. dat het meisje dat bij ons wel eens op een aantal pony's reed, wel op mijn grote brave vos zou kunnen rijden terwijl ik op vakantie was. Van te voren hadden we het een paar keer uitgeprobeerd, en dat ging prima.
Toen ik terug kwam, bleek mijn allerliefste Kelanda zich toch niet zo vriendelijk te hebben gedragen. Iedere keer dat dat meisje er op stapte, begon Kelanda een beetje te rennen en te bokken. Niets spectaculairs of levensgevaarlijks, maar wel net over de grens wat dat meisje durfde. Resultaat was dat ze er niet meer op durfde, en ze Kelanda de rest van mijn vakantie maar gelongeerd heeft....
om mijn chaps te pakken en mijn beugel een gat korter te maken... Tja, de tweede keer opstappen ging toen al beter en toen bleek dat het paard uit zicht was bleef het bij wat gedribbel en overhaast gestap...
, wil als hij naar de wei gaat de begeleider wel even vertellen waar die wei is en laten zien hoe snel je er kunt komen, rukt zich graag los van de stapmolen, komt wel eens in het verzet of is juist iets te jolig, maar toch vind ik m braaf. Want hij weet wat goed en fout is en wat ja en nee betekent, hij probeert er wel eens onderuit te komen maar echt ruzie krijgen we nooit, er zit geen kwaad in en hij wil goed werken. 't Is ab-so-luut geen dooie
maar ja, ik vind m braaf...!!!



) maar meer echt niet,doet alles wat je vraagt,geeft geen bok ,niks,de ideale kinderpony!