beantsje schreef:Vorig jaar hebben we een tweede paard gekocht. Werkelijk ergerlijk wat mensen verzinnen, liegen en 'smokkelen'. Het paard was voor mijn man, die nog maar 1,5 jaar reed, dus het moest een absoluut braaf en betrouwbaar paardje zijn. (t is uiteindelijk na 4 maanden zoeken een werkelijke schat van een tinker geworden)
Na schade en schande wijs geworden, ging ik vaak eerst alleen even kijken en proberen. Dat scheelde dan tenminste 1 zijn tijd.
Zo kwam ik bij een tinker kijken. toen ik aankwam waren ze haar aan het rijden. Ze had het schuim overal. "Goh, ze is een beetje gestressed vandaag, ze kon het wel aanvoelen". Ze reden haar op een liverpoolstang ("ja, ik zag haar gewone bit niet liggen") en toen ik dit dier, dat echt stijf stond van de stress maar inmiddels helemaal leeggereden was, even 3 rondjes geprobeerd had, voelde ik meteen dat dat niets was. Toen ik af wilde stappen, steigerde ze zelfs. hoezo beginnerspaard?
Ander voorbeeld; voor de telefoon "ja hoor, zeker geschikt voor een beginner, heeft nog nooooit een stap verkeerd gedaan". wij erheen, hem laten voorrijden door een meisje daar, die kreeg hem niet in galop, maar toen ze dat probeerde, begon hij wel fiks te bokken. Ja, (zei het kleine ietwat onnozele meisje) ik ken hem nog niet zo goed, hij is hier ook nog maar 2 dagen. Ze hadden hem gewoon voor de tussenhandel. Nou, daar rijd je dan weer zo'n end voor.
Ja, soms wordt er wat afgekletst....
Andersom heb ik eind vorig jaar een vijfjarige voorgereden, was net onder het zadel en ik had er een keer of tien, vijftien opgezeten in een paar maanden tijd. Superbraaf en nuchter dier, kon geweldig bewegen en schijnbaar ook een nette springtechniek. Ik reed hem de tweede keer al op vreemd terrein en hij keek dus werkelijk nergens naar. Ik zou mijn hand voor dat paard in het vuur willen steken. Nou had ik hem een dag of drie niet gereden en bleek ineens dat er kopers kwamen. Ik was van plan geweest om hem te longeren maar ik dacht 'Zo'n braaf paard, dat gaat wel goed...' En het instappen was hij superbraaf maar zodra ik aandraafde kletterde hij weg en kreeg ik een megabok voor mijn kiezen zodat ik gelijk in het zand beet. Dat soort dingen gebeurt ook altijd uitgerekend op DAT moment!
Mijn eigen paard liet zich bij het voorrijden voor de verkoop ook steeds van zijn slechtste kant zien, net alsof hij het aanvoelde en niet weg wou. 'Kan hij een eenvoudige wissel?' 'Ja hoor, we zijn er nog niet zo lang mee bezig maar meestal gaat het vrij netjes...' Nou, die eenvoudige wissel kon ik dus bekijken he, gewoon NIET doen. En de dag erop alles braaf weer doen... 
Als verkoper baal je ook best hoor, het lijkt wel alsof het altijd dan misgaat...