Bienotje schreef:Toch consequent zijn.. Inderdaad is het soms als een paard aangeeft de oefening te beheersen zonder dat je het vraagt geen probleem om van zijn leergierigheid gebruik te maken. Maar je komt nu op een punt dat dit paard het iedere keer weer probeert. Dat is niet de bedoeling.
Ho is ho, draf is draf. En zoals je zelf zegt is de galop stabiel genoeg, tijd om dan de draf correct op te pakken.
Als je nu het aanspringen in de galop terwijl hij al een half jaar onder het zadel is blijft stimuleren ondanks dat je het niet vraagt, denk ik dat zijn leergierigheid om gaat slaan naar drammerig zijn. Daar lijkt het nu al op, je paard moet ook leren te doen wat jij aangeeft. Hij mag niet uit zichzelf bedenken welke gangen hij gaat lopen. Strax gaat hij nog voor je beslissen of je rechts of linksaf wilt bij het afwenden... Snap je wat ik bedoel?!
Succes..
Een half jaar is nog erg kort onder het zadel vind ik. Een balansprobleem is dus heel goed mogelijk en dat aanspringen in galop doet hij dan niet uit drammerigheid, maar omdat hij het gevoel heeft dat hij niet meer uit zijn passen komt in draf. Natuurlijk is het de bedoeling dat de ruiter het paard leidt, maar de ruiter moet daarin wel flexibel zijn en rekening houden met de mogelijkheden van het paard.





hooguit met een te hoog tempo... Het ging volgens mij ook bij Trisca niet om de zijgangen, meer om hem te leren op de druk van mijn binnenbeen te reageren, om goede buiging op de volte te krijgen, om goed aan te springen in galop. En dan kan dat ook spelenderwijs een stapje opzij betekenen.
Een half jaar is nog niet lang, maar wel lang genoeg om een paard te leren dat hij moet draven en blijven draven als je draf vraagt lijkt me.