Bokt.nl

Huertecilla schreef:

piepelotje schreef:

Je andere hulpen worden grover.

Ik begrijp het 'dus' niet; alleen 'focus' is al genoeg. Dát beheers ik, begrijp ik, (nog?) niet maar een paar gram met één vinger tegen de manenkam laat Arabella al wijken als ik dat wil.


Is wat te kort door de bocht van mij , in het begin zullen je hulpen grover zijn om daarna tot meer fijntjes te gaan.
Ook al ben ik nog nooit niet verder gegaan , voel ik wel aan dat dit dus inderdaad zal gebeuren.

Wat ík als nadeel ervaar van het rijden zoals ik dat nu probeer te doorgronden is dat het paard snel té licht wordt en de nijging heeft te anticiperen. Dat is echter hier, onder mij en met mijn paarden.
Ik ervaar ook continue dat zo'n beetje ALLES aan míj ligt. Wat bv. voor míj persoonlijk een sprong met warsp-snelheid vooruit opleverde was http://www.classicaldressage.com/zen/index.html .
Ik word zelfs hier, door de andalusiërs, 'temperamentvol' genoemd
Verwacht dus dat ook dit punt een gebrek in míjn vaardigheid is.

Lusitana schreef:

Er zit nogal wat tussen een sloffend paard en een paard wat met de voorbenen wappert en er explosief uitziet!
Kijk eens naar de simpele omschrijving van aan de teugel gaan die ik hieronder zet. Dat is wat er gevraagd wordt in de ring. Ik zie daar niks in terug over explosief of spectaculair. Wel over de andere punten die je aanhaalt. En gaat het om mensen in beroering brengen of africhting? Daar is oa waar de wedstrijddressuur een ander weg is ingeslagen.


Je trekt het uit z'n verband. ik heb het niet over wapperende voorbenen en explosief. Maar....... als een paard z'n voorbeen heel vrij opwaarts kan bewegen tegen een paard dat dit minder kan met dezelfde voorwaarden kies ik voor dat mooie opwaartse voorbeen. Dat maakt het net iets mooier, sierlijker, krachtiger. Ook een meerdere buiging in het achterbeen maakt dit dat dit juist het tot iets spectaculair iets wordt. Omdat er brute kracht tot iets sierlijks wordt gecreert.
Ik vind dressuur dus wel degelijk iets dat je in beroering brengt, net zoals ballet. het is sierlijk, krachtig enz enz Dat brengt mensen in beroering. En het is een gevolg van africhting dus ik denk niet dat daar een andere weg is ingeslagen.
maar en inderdaad .........z'n er mensen die geimponeert zijn door een sierlijk voorbeen, maar de verdere voorwaarden niet nastreven. En dat is de slechte weg. Jammer.
Maar dat neemt toch niet weg dat met de vernieuwing ook mooiere dingen tevoorschijn komen. Waar mensen dan toch meer voor voelen/voordeel van hebben.
Waarom zijn ze een ander type paard gaan fokken, hebben het meer geperfectioneerd, hebben het betere beginwaarden gegeven.
waarom zijn sommige africhters vernieuwend bezig of zijn geweest.
Vergeet niet dat ook de klassiekers ooit vernieuwend bezig waren.
Ik vind het kortzichtig als je zegt dat daar dus de andere weg is ingeslagen en dat die ten alle tijden fout is.

Maar goed:
Een paard gaat aan de teugel als:
het op een rechte lijn recht gaat en in een wending buigt en kalm, gehoorzaam en harmonisch, ongedwongen en met beheerste drang naar voren onder de ruiter gaat.
De achterhand is meer of minder ondergebracht, de hals is meer of minder opwaarts gebogen, de nek is het hoogste punt van de hals, de oren staan even hoog en de neus is meer of minder voor de loodlijn, nooit erachter.
De teugels zijn gelijkmatig gespannen, waarbij het paard het bit aan beide kanten evenveel aanneemt zonder knarsen of de mond overmatig te openen.
Het paard gehoorzaamd onmiddelijk de kuit-en teugelhulpen, de bewegingen worden licht en verheven.


Je vergeet hier een heel stuk of het is te lang om te typen. maar inderdaad staan er in de doelen van Dressuur geen spectaculair.
Maar er staat bv wel in dat een paard zich edelmoedig aan de ruiter overgeeft.
even stukje overtypen (1988).
Dankzij de aanwezige impuls en de elastisch buigzaamheid van z'n gewrichten, welke door geen enkele beperking worden tegengewerkt, gehoorzaamt het paard/pony bereidwillg en zonder weifelen, met kalmte en stiptheid aan de verschillende hulpen van de ruiter.

Anticiperen is geen hulp, het paard is eingelijk ongehoorzaam, hij moet wachten op hulp.


De verrassing waar je over spreekt, kan ik alleen maar uitleggen met verwarring. Want alleen in verwarring kun je een paard verrassen.


Heel raar gedacht!! alleen in verwarring kan ik worden verrast.


Als je in evenwicht bent met je paard zal het anticiperen en ik heb dat nooit als een nadeel gezien en het hoeft een beweging, figuur of overgang ook niet meteen dood te slaan.


Het hoeft geen overgang, figuur dood te slaan maar.........(even weer verder over nagedacht) het is einglijk een ongehoorzaamheid aan de hulpen. en dat toloreren is dus niet conceqent. en dat denk ik dat het gevaar is. Een paard moet je conceqent behandelen.


Ik heb eens een paard gezien dat passageerde op het applaus van het publiek. De andere paarden deden het ook, maar dat paard veerde zo krachtig dat het uiteindelijk een staande ovatie kreeg, zeker beroering, die jij dan zo graag wilt. En waarom gaf dat paard dat beetje extra? Omdat de ruiter, zeer duidelijk, zo trots op zijn paard was en het niet in de weg zat, waar de andere ruiters rijkunstig het beste eruit probeerde te halen, reed deze man zijn paard op de gedachte!
Deze onbekende meneer, is de grootste inspiratie geweest voor me. Denk aan het mooiste plaatje wat je wilt bereiken, wees trots op je paard, en je krijgt een mooi plaatje!!!