Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-10-05 19:22

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst door de TopicStarter : 05-10-05 19:22

Ja, goofy dat begrijp ik. De echte logica en werking achter de anatomie is dikwijls moeilijk te achterhalen, merk ik vanuit de uiteenlopende reacties van zelfs specialisten. De kap is odd geen doel op zich maar het viel me op sommige paarden die hard worden getraind deze wel mooi ontwikklen. Ik vroeg me gewoon af waaruit die kap nu bestaat omdat mijn verslag over dressuurpaarden en spieren gaat. Kan je misschien wat meer uitleg geven bij de jou genoemde spieren? bedankt!
Eva

**Geplaatst**: 05-10-05 23:39

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 05-10-05 23:39

Wat je niet moet vergeten, is dat een paard uit meer dan alleen botten en spieren bestaat.

Een voor de halslijn veel belangrijker structuur is vet. Als je plaatjes te zien krijgt over de ontwikkeling van halslijn bij paarden, dan zie je 99,9% van de tijd plaatjes van hengsten - en dan geen endurance, militairy of renpaardhengsten, maar dressuurhengsten die vanwege de eisen die aan hun prestaties worden gesteld zeer explosief krachtvoer te eten krijgen waardoor ze in staat zijn om in 15 minuten tijd een krachtexplosie te kunnen leveren. Dressuurpaardenvoer is van een geheel andere samenstelling dan springpaardenvoer, aangezien springpaarden meerdere barrages op dezelfde dag moeten kunnen overleven, terwijl dressuurpaarden het na een kwartiertje voor gezien mogen houden. Voeg daarbij dat juist hengsten een genetische aanleg hebben voor vetopslag in de manenkam en halsregio, en je komt op de meest prachtige bovenlijnen uit - die niets te maken hebben met spieren. Het kan zelfs nog erger. In de VS is het weliswaar illegaal, maar toch ondergaan showpaarden (met name arabieren, maar ook miniature horses en andere rassen) vettransplantaties waarbij onregelmatige vetvorming in de hals aangevuld of weggesneden wordt. Showpaarden (dan weer vnl de arabieren) die naar hun smaak iets teveel kam hebben, krijgen speciale zweepkappen om de hals van plastic zodat ze ook de laatste kilo's teveel op die plek kwijt kunnen raken, als aanvulling op de plastisch chirurgie. Het is ietwat ziek, maar het laat wel zien dat als je spiervorming op de hals wilt kunnen bestuderen, je niet een modern dressuurpaard als voorbeeld moet nemen. Mooi vet is niet lelijk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-05 12:10

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-05 12:10

Daar heb ik me wel voorbij gekeken idd. Vet kan immers gemakkelijk opgestapeld worden in de nek, de 'spek'nek bedoelend. Volgens mij kan het dus een mix zijn van geslacht, ras, genetische aanleg en daarbovenop training. Want een paard die met zijn hoofd loopt te sterrekijken kan nooit zo'n kap ontwikkelen, alvast heb ik nog niet gezien. Ddoor trainig stretch je immers de bovenhalsspieren die zo ontwikklen. Bij een sterrekijker worden ze juist aangespannen en ontwikklen de onderhalspieren. Het punt over dat krachtvoer kan dus best waar zijn als ik erover nadenk. Dat vet in de nekkap wordt opgeslagen bovenop de spieren die ik al eerder vermoede. Erg bedankt hoor!

**Geplaatst**: 06-10-05 19:22

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 06-10-05 19:22

Toevallig was ik vandaag bij de Kwpn-ruin van mijn vriendin voor een fotoshoot aan het halster met vrijheidsdressuuroefeningen, en die oogt echt geweldig doorgetraind op de foto's. De fotografe vond hem erg goed en dressuurmatig ver doorgetraind overkomen. Wat mij voordat ik de foto's zag enorm verbaasde, want het paard in kwestie lijdt aan ataxie, heeft nauwelijks controle over de achterhand en kan niet eens aan de teugel gereden worden (je zou zelfs kunnen zeggen dat hij wat sterrenkijkt). Gras eten kan hij echter als de beste, en dan willen zelfs ruintjes een erg mooie kap kweken.

Nog even over de onderhals trouwens: Een paard dat sterrenkijkt, trekt zijn bovenhalsspieren (als je ze zo mag verzamelen) aan, terwijl de onderhalsspieren uitgesrekt worden. Als er al spieren getraind worden, zijn dat dus juist de bovenhalsspieren. Een veel gemaakte fout is om als je naar een sterrenkijkend paard te denken dat het paard extreem zware onderhalsspieren heeft, aangezien daar een grote bult zit. Het tegendeel is echter waar: De bovenhalsspieren zijn zo overmatig sterk geworden door het steeds verkorten, dat ze sterker zijn geworden dan de onderhalsspieren (die waren immers steeds lang bij het sterrenkijken) en daardoor de wervelkolom hol kunnen trekken en zo omlaag uitduwen. Een onderhals is dus niet een bundel aangespannen spieren, maar een omlaag geduwde wervelkolom. Bij het sterrekijken ontwikkelen zich dus niet de onderhalsspieren, maar juist de bovenhalsspieren.

Als je dat lijntje doortrekt, dan wordt ook duidelijk waarom laag-diep-rond rijden zo succesvol is in de wedstrijdsport: Door het paard met de kin op de borst te rijden, verkort je stelselmatig de spierbundels in de onderhals die van kaak naar opperarmbeen/schouder lopen. In feite is het een omgekeerd sterrekijken: Paarden die fanatiek op deze methode getraind worden, krijgen overmatig getrainde onderhalsspieren en uitgerekte bovenhalsspieren, waardoor als ze eenmaal weer omhoog worden gereden, ze bijna altijd een valse knik krijgen in de derde halswervel: De overontwikkelde onderhalsspieren drukken nu namelijk de wervelkolom naar boven uit. Tegelijkertijd oefent het paard door die verkorte (want overontwikkelde) onderhalsspieren als hij in oprichting gereden wordt een erg sterke trek uit op de opperarm/schouder omdat de spier gewend is veel korter te zijn. Daardoor zal een voorbeen dat dan opgetild wordt, veel meer knieactie vertonen: De onderhalsspieren kunnen namelijk niet alleen verkorten doordat de kin naar de borst wordt gebracht, maar ook doordat de borst naar de kin wordt gebracht.

Pootjes die bij een ldr-paard in oprichting opgetild worden, zullen dan ook een opmerkelijke schoudervrijheid en een spectaculair voorbeen laten zien, terwijl de achterhand in veel gevallen absoluut niet verzameld is. Knieactie kan uitstekend zonder verzameling, zolang je tijdens de training de onderhalsspier stelselmatig verkort. Hetzelfde kun je zien bij tuigpaarden: Natuurlijk hebben zij een genetische aanleg voor hogere knieactie, maar door gebruik te maken van opzetteugels en de paarden in een zeer hoge halshouding te showen, kan die beenactie nog verder verhoogd worden. Niet omdat 'de schouder dan meer vrijheid heeft' (wordt vaak als reden gegeven), maar simpelweg omdat ook dat een goede manier is om de onderhalsspieren zo ver uit te rekken dat ze trekkracht uitoefenen op de schouder en daarmee de schouder en het bovenbeen verder mee naar voren halen.

**Geplaatst**: 07-10-05 08:35

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 08:35

Dus het klopt wel! Ik vind nl heel vak dat paarden idd spectaculair bewegen van voren, maar van achter niet lijken mee te komen. Dat komt dus daardoor.
Vind dit zeer interressante materie.

**Geplaatst**: 07-10-05 09:26

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 09:26

Hmmm, hier dus een soortgelijk topic.

Maar hoe kan ik nu zien of die spiergroep die hier besproken wordt, ook op de juiste manier bij mijn paard gebruikt wordt? Hoe kan ik dat als ruiter merken/controleren etc.?

**Geplaatst**: 07-10-05 10:57

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 10:57

Bij dressuur zou de zuiverheid van de gangen een belangrijk kriterium moeten zijn. Een paard dat zuiver gaat, heeft een harmonische spierontwikkeling. Als de spierontwikkeling niet harmonisch is, dan uit zich dat in onzuivere gangen. Het paard is dan verkeerd getraind en gereden, of heeft andere beperkingen. Het beoordelen van zuiverheid van gangen vereist ervaring van de beoordeler. Tegenwoordig wordt veel aandacht aan de presentatie besteed. Dat is gemakkelijker te herkennen en daarmee leidt je feitelijk de aandacht af van dat wat in dressuur juist zo belangrijk is, nl zuiverheid van gangen, harmonische bewegingen. Door dat afleiden naar de vorm (presentatie) ipv het beoordelen van de functie (harmonische bewegingen) loop je het risico dat ruiters zich meer gaan richten op de vorm (hoe ziet het eruit, gemakkelijk door iedereen te herkennen) ipv de functie (zuivere en harmonische bewegingen onder de ruiter, moeilijker te herkennen door toeschouwers).

**Geplaatst**: 07-10-05 11:21

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 11:21

Dat is al eerder besproken en gezegd Goofy, maar dat vind ik eerlijk gezegd niet echt een (duidelijk?) antwoord op mijn vraag (als je dat tenminste probeerde te geven?)

.

**Geplaatst**: 07-10-05 11:51

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 11:51

Ik denk dat je niet moet willen zien of de juiste spiergroep gebruikt wordt. Dat is namelijk in veel gevallen onzichtbaar door erboven/eronder liggende spieren en erbovenop liggende vetlagen die het beeld weer een beetje veranderen. Bovendien betekent het willen zien dat jij als ruiter omlaag gaat kijken naar de schouder, dus je hoofd omlaag knikt, je rug naar achteren uitbolt en je bekken kantelt, waardoor je geen onafhankelijke been- en teugelhulpen meer kunt geven. Dan kun je ook niet meer verwachten dat je paard zich wel goed blijft bewegen.

Bovendien kun je de spieren op de rug achter de schoft niet zien, terwijl ook die belangrijk zijn. Ik denk dat het veel belangrijker is dat je het gevoel van aanspannende spieren leert herkennen. Dat kan op twee manieren:

- Neem een erg goede instructeur die een uitgebreide anatomische kennis heeft en die ook kan uitleggen (en zich niet verschuilt achter drogredenen zoals 'door de hals in draf te laten zakken, bolt de rug zich op waardoor het achterbeen dieper onder kan treden'). Zo'n instructeur kan jou vanaf de grond zeggen wanneer je paard een goede pas maakt, waardoor jij je dat gevoel in kan prenten en kan leren hoe een goed gebruik van spieren aanvoelt.

- Video-opnames maken en die dan niet bekijken om te zien of de les goed ging, maar specifiek te zoeken naar die ene pas waarin alles klopt. Zoals Goofy44 zegt is het daarbij het belangrijkst dat je kijkt naar de beenzetting. Dat is het makkelijkst te controleren in draf: Erg veel paarden hebben een vreselijk slechte beenzetting in draf, met name in de uitgestrekte gangen. Sla de Hoefslag open en op iedere foto van de uitgestrekte draf zul je zien dat het paard 1 voorbeen naar voren strekt, 1 voorbeen op de grond heeft staan en 2 achterbenen in de lucht. Vaak nog met het onderschrift dat paard X een zeer actieve achterhand heeft, omdat de achterbenen inderdaad in de sprong mooit gebogen zijn. Feit is echter dat dit paard volledig op de voorhand loopt, wat niet eens een mening is maar een feit, aangezien dat voorbeen het enige been is dat op de grond staat. Dat paard kan niet verzameld zijn en zal zijn bovenhals- en onderhalsspieren dus niet op een evenwichtige manier gebruiken. Als je naar de goede stukjes op jouw video zoekt, kijk dan eerst naar een correctie beenzetting in draf: een tweetakt beweging waarbij voor- en achter tegelijkertijd of zo kort mogelijk na elkaar opgetild worden. Dat is de beweging die je moet gaan stimuleren. Vervolgens bestudeer je van die ene pas zowel jouw houding als die van je paard, en probeer je je te herinneren hoe die pas precies aanvoelde. Dat gevoel ga je jezelf inprenten zodat je onder het zadel die goede stukjes kunt gaan herkennen en stimuleren.

Nog iets over correcte gangen en verzameling (en dan stop ik ermee

) zodat je die misschien wat makkelijker herkent: Wat je tegenwoordig in de dressuurring ziet, zijn zeer scherpe overgangen terug. Anky komt er ook gewoon eerlijk voor uit dat zij haar paarden stilzet vanuit de uitgestrekte draf/galop/andere gang door ze een stemsignaal te geven (ik dacht 'brrr'?) en die ook een beetje te ondersteunen met de teugels. De paarden hebben geleerd om op dat geluid direct halt te houden, en doen dat ook door op de plek de benen uit de lucht te laten vallen en stil te staan. Dat is een zeer spectaculaire, maar rijkunstig eigenlijk incorrecte overgang. Niet omdat ze haar stem gebruikt, maar omdat haar paard geen overgang maakt, maar zich in het halthouden laat vallen. Een echte rijkunstig correcte overgang is namelijk een overgang waarin het paard tijdens het hele vertragen zich steeds verder verzamelt tot hij halt houdt. Dat is de reden waarom in klassieke rijkunst verteld wordt dat je ook een overgang terug moet blijven ondersteunen met je been. Halthouden vanuit de uitgestrekte draf is geen pootjes laten vallen, maar het is een extreem ver doorgevoerde en snel gevraagde verzameling: Het paard moet binnen een pas of 4, 5 vanuit de uitgestrekte draf, via de middendraf en verzamelde draf door een piaffe-achtige pas in het halthouden schuiven. Niet omdat het zo mooi staat, maar omdat dat de enige manier is waarop je als ruiter op het laatste moment van gedachten kunt veranderen en kun zeggen, 'nee, we gaan toch maar rechtdoor'. Het paard kan dan direct vanuit het vertragen weer aanspringen omdat dat vertragen niets meer dan verzamelen is. En verzamelen is het opballen van energie en veerkracht zodat je paard direct op jouw aanwijzingen kan reageren. Een paard dat vanuit uitgestrekte draf direct halthoudt door gewoon stil te gaan staan, kan dat niet. Dat valt namelijk stil zonder verzameling en kan niet op jouw veranderde gedachten reageren voordat hij stil staan. Hij is namelijk niet verzameld, maar op de voorhand en is daardoor in zijn lichaam geblokkeerd, omdat hij niets anders kan doen dan dat waar hij mee bezig is; remmen.

Iets anders waarin je het gebrek aan verzameling goed kunt zien, is de overgang piaffe-passage. Het gekke is dat deze overgang in de afgelopen eeuwen is omschreven als de allermoeilijkste overgang die je kunt maken, omdat het extreem zwaar is voor een paard om vanuit de piaffe ruimer te gaan springen in de passage. Terwijl als je nu in de ring kijkt, je ziet dat juist dat een van de overgangen is die elk paard lijkt te beheersen: hij doet de piaffe, zet zich af met de achterbenen, tilt de voorbenen wat hoger op en hij zit in de passage. Het geheim zit hem in de achterbenen. Die voorbenen komen omhoog door het oprichten van verkorte onderhalsspieren en hoeft dus helemaal niet verzameld te zijn. Het paard maakt de overgang door zich uit de piaffe met de achterbenen naar voren te stuwen. Je ziet daarbij dat de eerste passage-passen ook altijd een achterbeen hebben dat iets verder achter het lichaam staat. Dat been kan niet dragen, en stuwt dus alleen. Dat betekent dat het paard niet verzameld is en niet direct op hulpen voor een andere oefening kan reageren. Je ziet ook dat het paard bij het aanpassageren vaak ook even de rug strak houdt en weinig in het hele lichaam (dus niet alleen de voorbenen!) omhoog springt, in vergelijking met de passen die er op volgen. Ruiters in het verleden hebben deze overgang altijd zo moeilijk gevonden, omdat de bovenstaande uitvoering als onverzameld werd gezien: Een echte verzamelde overgang piaffe-passage bestaat eruit dat het paard in de piaffe hoger op gaat springen, dus in feite een piaffe met een zweefmoment gaat maken en deze dan steeds verder naar voren springt. De passage bestaat dus uit verder opwaarts en naar voren springen van het achterbeen, niet uit het naar voren stuwen. Dat is waarom de piaffe-passage oefening als de kroon op de dressuur werd gezien: Om een zweefmoment te kunnen krijgen in de piaffe, moet een paard echt precies in tweetakt piafferen en extreem veel veerkracht in voor- en achterhand leveren. Je kunt je voorstellen dat de kracht die daarbij geleverd moet worden gelijk staat aan die van een hogeschoolsprong boven de aarde en misschien nog wel zwaarder is, doordat de achterbenen zich nu niet tegelijk, maar afzonderlijk moeten afzetten om dat lichaam in de lucht te krijgen.

Ook hier is de verzameling weer niet een kwestie van art pour l'art of paardje pesten, maar functionaliteit: Een paard dat op de voorhand aanpassageert, krijg je niet een-twee-drie weer tot stilstand, of in een andere gang. Alleen als het paard verzameld is en zijn gewicht over vier benen verdeeld heeft, kan hij direct reageren op je hulpen en bijvoorbeeld vanuit die eerste passsagepas direct weer overgaan in de piaffe. Verzameling is geen kunstje of dressuuroefening of gewoon leuk, verzameling is nuttig. Verzameling is een bodyprotector of een cap. Verzameling = namelijk een verhoogde veiligheid voor de ruiter. Een paard dat in alle gangen en tempo's zijn benen goed buigt en zijn gewicht in evenwicht heeft, is veilig. Je kunt hem namelijk altijd en vanuit alle gangen stil zetten om een vrachtwagen voor te laten gaan. En dat is best handig.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 07-10-05 11:59, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-10-05 11:57

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 11:57

(nav Goofy44)
Maar ik denk dat ook meespeelt hoe er gejureerd wordt. En lesgegeven. Eerste vereiste lijkt tegenwoordig om dat hoofd maar in de krul te hebben. Dus je krijgt een hoop getrek en gepluk om maar een afbuiging te klrijgen. Terwijl deze niet eens "echt" is dan!. Als ze daar nou wat minder naar zouden kijken. (in de B), zou dat ook een hoop schelen. Had eigelijk gehoopt dat dat met de nieuwe proeven meegenomen zou worden. Maar denk dat dat niet veranderd.

**Geplaatst**: 07-10-05 12:03

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 12:03

Superuitleg xyzutu2! Thanx!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-05 12:43

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-05 12:43

Wat een intressante discussie wordt dit!

Ik heb op verschillende sites al eens zitten uitdokteren hoe dat nu zit met die aanspanning als het paard sterrekijkt of juist laag loopt. En idd als het paard de hals hoog draagt, spannen de bovenalsspieren aan om de hals omhoog te brengen en omgekeerd.

de onderhals kwestie snap ik nu goed, waarvoor dank!

Maar als een dressuurpaard zijn bovenlijn op stretcht bij dressuur, hoe kunnen die spieren dan bovenaan ontwikkelen terwijl ze eigenlijk loslaten? Ik snap bij LDR dat de onderhals zich ontwikkelt door extreem rond te vragen, maar dat éné net niet.

Sorry, ik ben echt blond

Laatst bijgewerkt door Astragirl op 07-10-05 12:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-10-05 12:47

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 12:47

xyzutu2, ben het delen wel met je eens (bijv. het stuk over het vanuit uitgestrekte gangen halthouden, top uitgelegd

), maar er zit over al je stukken toch wel een heel klassiek sausje hoor

.

Needje schreef:
Dus het klopt wel! Ik vind nl heel vaak dat paarden idd spectaculair bewegen van voren, maar van achter niet lijken mee te komen. Dat komt dus
daardoor.
Vind dit zeer interressante materie.

Hier moet je mee oppassen, want het van voren lopen maar van achter niet mee komen kan je niet op 1 'rijtechnische fout' afschuiven.

**Geplaatst**: 07-10-05 13:42

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 13:42

@Remember: Dat van het klassieke sausje klopt hoor, ik ben dan ook meer gecharmeerd van klassieke dan moderne rijkunst. Aan de andere kant ben ik dan ook wel weer realistisch genoeg om te beseffen dat a) klassieke dressuur niet bestaat omdat dressuur met elke nieuwe ruiter weer verandert (want welke periode noem je dan klassiek? de barokke periode? verlichting?), b) veel drogredenen en non-argumenten die nu gebruikt worden in uitleg over moderne dressuur rechtstreeks overgenomen zijn uit de klassieke dressuur (dus dat daar dezelfde foute argumentaties mee overgenomen worden en de klassieke dressuur dus eigenlijk de wortel van het kwaad is

), c) de klassieke dressuur op heel veel punten ook gewoon echt verbeterd kan worden (bijvoorbeeld met de kennis die we nu hebben over het bewegingsapparaat/leergedrag van het paard) en d) het voorwaarts-neerwaarts een even groot risico geeft voor het op de voorhand lopen als het laag-rond-diep, maar dat het in mijn ogen een groter voordeel geeft in de training omdat je met vwnw alle halsspieren tegelijkertijd stretcht. Ik weet alleen dat de manier waarop paarden zich tegenwoordig door de ring bewegen me vaak minder aan staat dan plaatjes/video's/teksten waarop staat hoe paarden zich 'vroeger' bewogen. Verder ben ik van oorsprong een clickertrainer, dus als ik dat er bovenop zou gooien, zou je juist een radicaal hypermodern sausje krijgen van hoe ik er echt over denk. Dus voorwaarts/neerwaarts aanleren dmv targets, schouder binnenwaarts leren met behulp van de clicker, trainen met in het achterhoofd als doel het bereiken van een relatieve stijfheid waardoor het paard zijn eigen oprichting kan bereiken, en juist geen directe reactie op de hulpen in de eerste leerfase. maar wat ik hierboven neerzet is voor sommigen al shockerend genoeg, dus hou ik het maar een beetje klassiek.

En wat is daar mis mee?

@Astragirl: Met het voorwaarts-neerwaarts rijden - en dan bedoel ik het echte voorwaarts neerwaarts met het neusje eruit op 20 centimeter boven de bodem, bereik je niet dat je paard zijn spieren op dat moment traint, maar dat hij ze juist op dat moment allemaal tegelijk stretcht. Je stretcht dus niet alleen de bovenhals of de onderhals, maar door de lage houding met de neus voor de loodlijn alle spieren tegelijk. Dat is heel belangrijk, omdat een paard in een correcte hoge aanleuning al deze spieren tegelijkertijd aanspant om het hoofd op de juiste plek te kunnen houden. Spieropbouw bereik je namelijk niet door ze lage tijd aangespannen te houden, maar door ze aan te spannen, en dan weer uit te rekken, dan weer aan te spannen en dan weer uit te rekken. Op die manier kan de spier in elke strekfase het opgebouwde melkzuur weer afvoeren en voorkom je dat vezels beschadigen en er littekenweefsel ontstaat. In het voorwaarts-neerwaarts rij je er dan ook geen spieren aan, je ontspant ze juist en verlengt ze waardoor het paard een evenwichtiger bespiering krijgt. Door die lage halshouding steeds weer af te wisselen met wat meer oprichting, kun je je paard het snelst goed bespieren, en ook het snelst weer in balans brengen als hij verkeerd is gereden. Jonge paarden rij je zoveel voorwaarts-neerwaarts omdat hun halsspieren daarmee in balans komen, ze leren dat ze je hand kunnen volgen en geen angst voor het bit krijgen, en leren om op eigen benen te lopen. het nadeel van het alleen voorwaarts neerwaarts gaan is dat het paard zijn schouder/schoft naar voren trekt en daardoor gemakkelijk op de voorhand kan komen te lopen. Daarom ga je dit, als je paard er aan toe is, afwisselen met wat meer aan de teugel stellen, wat je steeds weer afwisselt met het omlaag laten gaan. Alleen door het halsstrekken als basis van de hele training te nemen, kun je je paard na elke inspanning weer volledig laten ontspannen en dan gaat het trainen het snelst. Het is dus een essentieel onderdeel van gezond paarden trainen (al was het alleen maar omdat de ruiter op die manier gedwongen wordt om die teugels eens los te laten), maar leidt absoluut niet vanzelf tot verzameling. Daarvoor zul je toch de achterhand erbij moeten pakken door middel van oefeningen zoals het schouder binnenwaarts en figuren rijden.

**Geplaatst**: 07-10-05 14:34

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst: 07-10-05 14:34

Leuk stuk om te lezen, herken er veel in!
Paarden worden ook letterlijk minder zuur en veel ontspannender in de omgang van regelmatig in je training, stappen, draven en galoperen (daar is lef voor nodig) met de hals lang/laag. (dus niet neus tussen benen of op de borst, het gaat om de ontspanning)

Ik heb er al diverse van sjacherijnig en zuur in gewoon sociale normale paarden zien veranderen. Dus zo ben je niet alleen je paards fysio maar ook een beetje psych.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-10-05 11:49

Re: Welke spieren bij paard in oprichting?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-10-05 11:49

Ik herken dit ook zeer goed. Mijn paard is ook ééntje die super heet kan worden, maar vanaf ze even het neusje lang mag laten, kan ze weer de wereld aan. Het is echt een kwestie van geven en nemen bij haar. In het stuk dat je schreef, concludeer ik dat spieren ontwikkelt worden door voortdurende aanspanning en ontspanning. Dit vinden we dan terug in de VW_NW,
en dan later het opnemen waarmee de bovenlijn moet loslaten (trapezius, rhomboideus,...) maar bij de oprichting wel de diepere halsspieren worden aangespannen (antibrachialis, longus colli,...) om de hals omhoog te brengen. De onderhals spieren worden hierbij samen met de buikspieren aangespannen. Bij LDR worden de onderhals spieren extreem opgespannen en de bovenlijn maximaal opgerekt. Is dit een beetje een juist besluit?

Nomineer dit bericht ×