Ik heb vroeger ook veel gesprongen, toen was niks me te gek. Ik heb zelfs eens een hindernis van 1.30 gesprongen met mijn handen op mijn rug voor een weddenschap

Nu schijt ik bagger als het boven de meter komt. Hoewel ik het wel doe als het moet.
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

), keer samen met een paard gevallen...
ik durf het niet
ben ook wel zowiezo geen held, maar springen gaat me toch wel te ver, hihi ik heb het 1 keer gedaan en dat is 10 jaar geleden, maar ik denk erover om het mss toch nog eens te gaan proberen, is ook leuker voor het paard als het afwisseling krijgt

En op de examen zelf lukte het ook wel best goed
En zo ben ik dus geslaagd! Maar als je me nu vraagt om gewoon effe te gaan springen is men andwoord => NEEN!! Toen heb ik maar gewoon gesprongen omda het moest! Maar als ik jou was, zou ik dus gewoon eerst wa lesse nemen met een super brave pony die nooit zal weigere, zodat je terug vertrouwen hebt, en daarna dus gewoon rustig terug laag gaan springen met je pony!
) die vind het dus wel fantastisch, maar een probleem is ze stormt er op af hoe hoger het word hoe opgefokter ze word, ja na achter zitten is ook wat ik dan probeer maar dat lukt me dan ook niet altijd, en ik vind dit dan ook ontzetend eng, niet echt de sprong opzich, maar meer om het aan te rijden, al moet ik zeggen steilsprongen, daar krijg je me niet over heen als ze hoger zijn dan 40 cm. al spring ik met sommige andere paarden wel hoger, vind het gewoon eng, dus weetSily schreef:Ik vind het gewoon doodeng![]()
Nooit echt gekke dingen mee gemaakt, wel hoogtevrees maar ja...stap ook gewoon op een paard dus zou niet uit moeten maken toch?
Maar ok, zelfs een kleintje vind ik al eng, ben er aan aan het werken, iedere keer iets meer en iets hoger, maar als ze dan weer te fanatiek springt of zoiets dan heb ik weer zoiets van WHAAAAA ik val er zo af![]()
Terwijl dit eigenlijk nooit gebeurd is tijdens het springen.
nu weet ik wel beter. Maar goed iedere keer als ik viel was ik het vertrouwen helemaal kwijt, ookal had het niks met springen te maken...ik durfde gewoon niet meer te springen. Logisch want om te springen moet je natuurlijk ook wel vertrouwen in je paard en in jezelf hebben. Na een paar maanden kon ik weer redelijk hoog springen, ben kort daarna weer hard gevallen en kon na een tijdje wel weer springen. In eens is t gevoel gewoon helemaal weg...vind springen ineens niet boeiend meer en heb nu een dressuurpaardje
weet ook niet hoe het komt maar t doet me niks meer. Vroeger was t meer een kick en "hoe hoger hoe beter" ik had ook 2spring pony's waar ik dus echt niet verder mee kwam met dressuur. 