Bokt.nl

Aqua8horse schreef:

Je blijft ook gewoon recht boven je paard zitten. Door je been lang te maken krijg je meer druk(gewicht) op je zitbeenknobbel.

Daar kan ik nog in meegaan. Maar je hebt wél het gevaar dat je je binnenbeen optrekt en een knik in je heup krijgt als je je been zo overdreven lang maakt. (Ik oefen even droog op een stoel). Ik ben van mening dat je met kijken in de richting waar je naar toe gaat, al voldoende bereikt, die hulp is al "groot" genoeg.

Scheef hangen is natuurlijk ten alle tijde uit den boze. De ervaring dat je paard naar buiten weg zal lopen heb ik in ieder geval niet.

Wél een kwestie van begrenzen met de buitenteugel dus, anders krijg je wel een over de schouder wegvallend paard. Zithouding en gewichtshulpen alléén zegt natuurlijk niets.

Jaren geleden had ik een deskundige instructrice die dat ook al zei. Na de discussie hier heb ik eens rondgevraagd en veel menesen kennen dat. Het valt mij wel op dat dat altijd wat oudere instructeurs zijn waar deze mensen en ikzelf ook les van hebben gehad. Volgens mij staat het ook gewoon in de dressuurboeken.

Ik kan het echter nergens terugvinden, dus als jij ergens iets in een dresuurboek hebt staan, dan zou ik het graag willen lezen. Ik zeg niet dat er geen meerdere wegen die naar Rome leiden zijn, alleen zoals jij het nu beschrijft heb ik nog nooit meegemaakt.

Skipper schreef:

edit: ik zit me net ook te bedenken dat ik op alles moet gaan letten voordat ik fatsoenlijk een boch door kan dat ik dat allemaal nooit kan uitvoeren. Ik reed mijn schouderbinnenwaarts ook veel te moeilijk, gewicht hier, dat daar etc. terwijl de hulpen eigenlijk heel eenvoudig zijn.
Dat heb ik hierbij ook. Gewoon kijken waar je naar toe gaat is voldoende om je in de juiste houding te krijgen en de juiste hulpen te geven (mits je zit correct is natuurlijk)

Lielle schreef:

ik ben er een paar klassiekers op aan het naslaan, kom erop terug.

Aqua8horse schreef:

Ik ben het niet helemaal met je eens DPB. Een teugelhulp bv meer begrenzen doe je altijd in combinatie met een beenhulp. Een beenhulp kan je afzonderlijk geven. Ook ga jij ervan uit dat het een extreem lang maken is van het been. Dat is onjuist als toeschouwer kan je het niet eens zien, zo klein is die hulp.
Ik zal mijn oude instructrice nog eens vragen als ik haar zie. Je zou het gewoon eens kunnen proberen DPB. Je binnenbeen komt op datzelfde moment actief in, is dus niet opgetrokken. je buitenteugel begrenst en je buitenbeen maak je lang. Mijn paard kan ik er zelfs op sturen.

Aqua8horse schreef:

Toch kan je zo een keurige nette wending rijden waarbij de impuls en de tact niet verloren gaan.

Ik snap jou geloof ik even niet meer. Ik heb gezegd dat je het misschien eens kan proberen. Als je dat bij een paard doet die dat niet kent moet je op het moment dat je je buitenbeen lang maakt met je binnenbeen inkomen en met je buitenteugel je paard begrenzen. Bij mijn eigen paard is het been onzichtbaar lang maken al genoeg. Als ik intensief train gebruik ik natuurlijk ook mijn binnenbeen en mijn buitenteugel als dat nodig is. Het verschil zit hem denk ik in het idee. Een paard moet in mijn visie wenden vanuit zijn achterhand en niet vanuit zijn voorhand. Je zou kunnen denken aan een speedboot. De kracht zit van achteren ook bij een paard. Laat je de wending vanuit de voorhand komen dan heeft hij geen kracht en zal de impuls en de tact gaan haperen of zelfs volledig verloren gaan. Ook zal een paard dan zijn achterhand naar buiten gooien omdat hij op die manier zijn binnenachterbeen niet onder kan brengen. Dit geeft weer onnodig kans op problemen en /of blessures.

Appie schreef:

Ik zou niet weten welke dressuurboeken, noem er eens een paar op?
Juist de oudere instructeurs zijn vaak echt klassiek onderricht. Nemen we als voorbeeld eens Ernest van Loon. In zijn boek schrijft hij hierover het volgende:

"Onder alle omstandigheden dien je recht boven je paard, in de loodlijn te zitten. In die loodlijn bevinden zich de aparte zwaartepunten van ruiter en paard, die samen één gemeenschappelijk nieuw zwaartepunt vormen. Die loodlijn wordt bijvoorbeeld in de wending de zwaartelijn, die van binnen overhelt. Het zwaartepunt van de ruiter en het zwaartepunt van het paard liggen beide in die rechte zwaartelijn en zij vormen in die rechte zwaartelijn een nieuw gezamenlijk zwaartepunt; ruiter en paard blijven onderling in evenwicht. Gaat de ruiter niet mee met die overhellende zwaartelijn, maar gaat hij daarbuiten zitten dan verstoort hij het evenwicht."

Appie schreef:

Nee, deze knakker volgens mij niet

Aqua8horse schreef:

Ik voel me helemaal niet aangevallen, daar heb ik toch helemaal geen reden voor. Ik probeer iets uit te leggen omdat iets onduidelijk is. He ik kan ook nooit wat goed doen

Maar wat is het punt? Als jullie zo goede wendingen rijden en ik op een andere manier dan is er toch geen pprobleem?

Ik denk dus niet dat ik overdrijf, verschil van mening dus

En dat gezamelijke zwaartepunt, blijft gewoon gelijk.

Ernest van Loon"]
Op de fiets hellen wij, in de wending, mee over naar binnen; neen, zelfs nemen wij die fiets in het overhellen van ons bovenlichaam mee om hem in onze zwaartelijn te houden. Niemand zal het in zijn hoofd halen om op de fiets het bovenlichaam tegen de richting in naar buiten te doen overhellen, tenzij we aan het stuntrijden zijn. Op een paard is dat heel gewoon. Daar zijn dan ook dikwijls veel stuntrijders onder!
[/quote]
iets verderop, een eerste beschrijving van een wending mbv gewichtshulpen voor iemand die dat voor het eerst doet.
[quote="Ernest van Loon"]
De binnenhand krijgt de uitdrukkelijke opdracht niet teruguit te komen; de ruiter krijgt de uitdrukkelijke opdracht zijn bovenlichaam, zonder de heup in te knikken, naar binnen te doen overhellen - en doet u het maar gerust een beetje overdreven

etc
[/quote]
uit "Over het rijden van gebogen lijnen op een hoefslag"
[quote="Gustav Steinbrecht"]
Zoals gezegd moet het correct gebogen paard zijn binnenbenen sterker belasten door het verleggen van het zwaartepunt; de binnenheup wordt daarbij naar beneden gebracht door sterkere buiging van het binnenachterbeen. Deze daling van de heup geeft de ruiter de natuurlijke hang naar binnen en zorgt ervoor dat zijn zwaartepunt in overeenstemming komt met dat van het paard.
[/quote]

aanleren schouderbinnenwaarts:
[quote="Gustav Steinbrecht"]
De ruiter moet bij het schouderbinnenwaarts daarom vaak
bij wijze van uitzondering de buitenteugel en het buitenbeen krachtiger laten inwerken en zelfs zijn gewicht meer naar de buitenzijde verleggen
[/quote]

[quote="Gustav Steinbrecht schreef:

Uiteindelijk zal hij bij het correct en goed bevestigde schouderbinnenwaarts eigenlijk geen zichtbare hulpen meer hoeven geven. De zachte inwerking naar opzij van de buitenteugel geeft dan leiding aan de voorhand en de
lichte hang naar binnen van de ruiter is dan al voldoende om de achterhand zijwaarts te drijven.

Aqua8horse schreef:

Nee, ik roem niks. En ja ik vind mijn methode revolutionair. Nog niet eens zelf maar het zijn de mensen die ik geholpen heb met hun paard die dat zo brengen. Ik los problemen op van paarden die bijna overal al geweest zijn en waar kosten nog moeite worden gespaard. Met die draag techniek heb ik veel resultaat. Tot nu toe ken ik niemand die die draag techniek ook toepast. Als jij het niet revolutionair wil noemen, moet je dat ook zeker niet doen. Daar heb ik geen probelemen mee, hoor.

Ik denk dat ik even iets mis...we hadden het toch over een wending?

Appie schreef:

Ik zou niet weten welke dressuurboeken, noem er eens een paar op?
Juist de oudere instructeurs zijn vaak echt klassiek onderricht. Nemen we als voorbeeld eens Ernest van Loon. In zijn boek schrijft hij hierover het volgende:

"Onder alle omstandigheden dien je recht boven je paard, in de loodlijn te zitten. In die loodlijn bevinden zich de aparte zwaartepunten van ruiter en paard, die samen één gemeenschappelijk nieuw zwaartepunt vormen. Die loodlijn wordt bijvoorbeeld in de wending de zwaartelijn, die van binnen overhelt. Het zwaartepunt van de ruiter en het zwaartepunt van het paard liggen beide in die rechte zwaartelijn en zij vormen in die rechte zwaartelijn een nieuw gezamenlijk zwaartepunt; ruiter en paard blijven onderling in evenwicht. Gaat de ruiter niet mee met die overhellende zwaartelijn, maar gaat hij daarbuiten zitten dan verstoort hij het evenwicht."

Lielle schreef:

Ik heb gen zin om verder allerlei teksten over te typen, lees het maar na in die twee boeken maar ik heb ook nog twee 'alternatieve' boeken gepakt, Heather Moffet - verlichte rijkunst en Mary Wanless - Ride with your mind.

Moffet heeft het heel duidelijk over "door de binnenheup naar voren te brengen - waarbij u het bekken aan die kant iets naar voren kantelt en daardoor iets meer gewicht legt op de binnenzitbeenknobbel - neemt u het initiatief tot een wending".

Wanless zegt "the key to moving her weight over to the inside lies in weighing her outside seat bone en bringing it towards the midline of the saddle. [..] Only when her outside seat bone is correctly in place can she hold her body vertical, weigh her inside stirrup and hold her outside hand in place."

Kortom, twee klassiekers, twee moderne auteurs en alle vier brengen ze hun gewicht naar binnen.

runningkawa schreef:

Hetzelfde als motorrijden
hang je daar in de bocht op de verkeerde kant, lig je onderuit
Misschien is dat voor sommige een goede leerschool