Oscar schreef:Maar zolang we samen veel lol hebben en niks bijzonders presteren kan ik daar prima vrede mee hebben
Dat is ook best prettig, je hebt namelijk geen concurrenten, je hoeft je met niemand te meten, je hoeft niet aan andermans verwachtingen te voldoen, enzovoort. Je doelen hoeven dus ook niet altijd in een wedstrijdklasse te liggen, mag ook elders.

) en ik kan ook niet zo goed opschieten met haar. Omdat mijn ouders en zusje haar ook rijden en haar niet weg willen doen, moet ik het toch uit zien te houden met dit paard. Of ik met haar ooit Z word? Ik weet het niet, ze zou het wel kunnen denk ik, maar dan moet ze nu wel weer gezond blijven. Lukt het niet met dit paard, dan hoop ik toch op het moment dat dit paard haar hoogtepunt heeft bereikt, mijn ouders over te kunnen halen om een ander paard te zoeken. Lukt dat niet, dan koop ik wellicht over een paar jaar m'n eerste echte eigen paard en probeer dan mijn doel alsnog te bereiken.
Aan alleen buitenritten en recreatieve rondjes in de bak beleef ik gewoon weinig lol.
, viel ik bepaald niet voor een rustig recreatiepaard, maar voor een hele hete, hoog in het bloed staande merrie
(met wie je overigens príma kan buitenrijden), die onbeleerd was, want ja, dat temperament spreekt me toch het meeste aan
. Dus: aan de bak maar weer, want die moet zwaar aan het werk om hanteerbaar te blijven, en een bijrijder zet je er voor goed fatsoen niet op
, want het is gewoon een lastig paard omdat ze zo heet is. Voor de sport blijkt ze nogal wat aanleg te hebben. Mijn einddoel is Z2 dressuur, maar volgens mijn instructrice heeft ze ook wel de capaciteiten voor Lichte tour
, maar ja, dat zien we tzt wel. En qua springen vind ik B voldoende, misschien L, ik ben niet zo'n held
, zodat ik me volledig op mijn paard en de sport kan concentreren. 
) wil ik het heus wel doen, en met veel plezier ook nog. Maar voor mezelf...
. Mijn paard gaat ook altijd vóór! 