Bokt.nl

Ansie schreef:

Zonder het filmpje gezien te hebben kan ik me denk ik wel vinden in jouw kijk er op. Grappig dat je schrijft dat je het een mooi en braaf dier vindt. Dat WAS het NIET. Mentaal overhoop en lichamelijk erg slecht:

http://www.avalonsruiterbegeleiding.nl/cms/wp-content/uploads/2013/02/Bondadoso-2004-2007.jpg

Babootje schreef:

Ansie schreef:

Zonder het filmpje gezien te hebben kan ik me denk ik wel vinden in jouw kijk er op. Grappig dat je schrijft dat je het een mooi en braaf dier vindt. Dat WAS het NIET. Mentaal overhoop en lichamelijk erg slecht:

http://www.avalonsruiterbegeleiding.nl/cms/wp-content/uploads/2013/02/Bondadoso-2004-2007.jpg

Maakt dat wat uit voor de uitvoering van de oefeningen?

Babootje schreef:

Voor mij bestaat er geen aanleuning zonder contact met de mond (natuurlijk ook zit en benen). Moet aanleuning een constante zijn in alle oefeningen en is aanleuning niet alleen het contact met de mond maar de totale durchlassigkeit waardoor het paard de hand volgt (zie oefening hals strekken).
Voor aanleuning moet er IMO altijd een zachte verbinding zijn met de mond en moet het paard de hand ook volgen als daarom wordt gevraagd. Zonder contact geen aanleuning.
IMO was er in de AR ridderproef dus ook geen sprake van aanleuning (omdat het paard dus niet de hand volgde bij het hals strekken).

nombrado schreef:

maar wat is het doel van de aanleuning dan?

nombrado schreef:

en hoe zwaar moet die aanleuning zijn?

Babootje schreef:

cherie78 schreef:

quote="cherie78"]AR is meer naar de franse rijkunst gericht.

Ik weet van AR te weinig om precies te weten of BB naar "eigen" inzicht een aantal zaken geïnterpreteerd heeft.

Dus weet ik ook te weinig van AR wat daar precies het einddoel zou zijn.

Dat vragen we niet . We vragen wat jij vind van de proef en de onderdelen daarin. Je hoeft hem niet te beoordelen naar AR maatstaven (heb ik ook niet gedaan, want ik weet daar ook te weinig van)

cherie78 schreef:

Ook daar heb ik al eerder antwoord op gegeven: ik heb een heel klein stukje gezien en wat ik dan een belangrijk "onderdeel" vind, ontbreekt.

Voor de rest geldt nogmaals: Paardrijden blijft "work in progress"

Babootje schreef:

@Ansie: Krijgen we dan nog jouw oordeel over de Ridderproef?

Ansie schreef:

Zodra ik merk dat het paard geconcentreerd is en fijn de hand wil volgen gooi ik het niet zomaar weer weg. Op het moment dat ik de aanleuning krijg, laat ik het langzaam stukjes van de training weg als ik merk dat het paard in balans kan blijven en door kan blijven gaan zonder die aanleuning met het hoofd. Door je been en zit heb je al een constante aanleuning met het paard. Het enige waar ik mijn hand dan nog voor gebruik is het vragen van stelling, zo nodig begrenzen van buitenschouder, en het maken van een halve ophouding. Die halve ophoudingen komen dan ook nog door omdat het paard via zit en been nog steeds in aanleuning is. Het is dus niet iets wat abrupt gevraagd wordt vanuit het niets. En die ophoudingen met de hand zijn licht omdat het paard direct alert reageert, je hoeft niet door de constante aanleuning heen te werken.
Juist het rijden van zijgangen, draagt voor mij bij aan de lichtheid.

oji schreef:

Ansie schreef:

Zodra ik merk dat het paard geconcentreerd is en fijn de hand wil volgen gooi ik het niet zomaar weer weg. Op het moment dat ik de aanleuning krijg, laat ik het langzaam stukjes van de training weg als ik merk dat het paard in balans kan blijven en door kan blijven gaan zonder die aanleuning met het hoofd. Door je been en zit heb je al een constante aanleuning met het paard. Het enige waar ik mijn hand dan nog voor gebruik is het vragen van stelling, zo nodig begrenzen van buitenschouder, en het maken van een halve ophouding. Die halve ophoudingen komen dan ook nog door omdat het paard via zit en been nog steeds in aanleuning is. Het is dus niet iets wat abrupt gevraagd wordt vanuit het niets. En die ophoudingen met de hand zijn licht omdat het paard direct alert reageert, je hoeft niet door de constante aanleuning heen te werken.
Juist het rijden van zijgangen, draagt voor mij bij aan de lichtheid.

Wat bedoel je hiermee Ansie? Op het moment dat je aanleuning hebt, laat je het aan de voorkant weer weg? Maar als je een juiste aanleuning hebt, zal het paard je hand opzoeken en volgen, niet een paar cm, maar desnoods tot zijn neus over de grond gaat...dus wat laat je dan weg??? Ik geloof dus dat paarden die de hand niet volgen, en waarbij je dus het contact met de teugel kan verbreken, in eerste instantie al geen correcte aanleuning hebben. Zo ook bij de piaffe-foto van Ingrid Klimke (wat ik overigens ook een hele fijne amazone vind!!!). Jij ziet dit als fijn los contact, ik zie dit als een paard dat net even achter de hulpen blijft en daardoor een stukje aanleuning verliest (wat ongetwijfeld een seconde daarna weer hersteld is).

oji schreef:

Ansie schreef:

Zodra ik merk dat het paard geconcentreerd is en fijn de hand wil volgen gooi ik het niet zomaar weer weg. Op het moment dat ik de aanleuning krijg, laat ik het langzaam stukjes van de training weg als ik merk dat het paard in balans kan blijven en door kan blijven gaan zonder die aanleuning met het hoofd. Door je been en zit heb je al een constante aanleuning met het paard. Het enige waar ik mijn hand dan nog voor gebruik is het vragen van stelling, zo nodig begrenzen van buitenschouder, en het maken van een halve ophouding. Die halve ophoudingen komen dan ook nog door omdat het paard via zit en been nog steeds in aanleuning is. Het is dus niet iets wat abrupt gevraagd wordt vanuit het niets. En die ophoudingen met de hand zijn licht omdat het paard direct alert reageert, je hoeft niet door de constante aanleuning heen te werken.
Juist het rijden van zijgangen, draagt voor mij bij aan de lichtheid.

Wat bedoel je hiermee Ansie? Op het moment dat je aanleuning hebt, laat je het aan de voorkant weer weg? Maar als je een juiste aanleuning hebt, zal het paard je hand opzoeken en volgen, niet een paar cm, maar desnoods tot zijn neus over de grond gaat...dus wat laat je dan weg??? Ik geloof dus dat paarden die de hand niet volgen, en waarbij je dus het contact met de teugel kan verbreken, in eerste instantie al geen correcte aanleuning hebben. Zo ook bij de piaffe-foto van Ingrid Klimke (wat ik overigens ook een hele fijne amazone vind!!!). Jij ziet dit als fijn los contact, ik zie dit als een paard dat net even achter de hulpen blijft en daardoor een stukje aanleuning verliest (wat ongetwijfeld een seconde daarna weer hersteld is).

Ansie schreef:

Ik geloof niet bestempeld als levensgevaarlijk, maar wel angstig en onbegrepen inderdaad. Ook ziekte gehad en vermagerd (wel door stress vanwege laat castreren op 11 jarige leeftijd).

Citaat:

Ik vind op het moment van deze foto de teugelvoering te los

Zooist schreef:

Dankjewel Peppertree!

Ik gebruik hem naar mijn nieuwe leerlingen met weinig ervaring om visueel te maken wat ik wil dat ze doen.
Vaak hebben ze geleerd om te skuppen en te trekken en dit plaatje vertelt ze dan een heleboel!

midgie schreef:

Hij was idd niet gevaarlijk, maar juist een super eerlijk dier, wat idd door onwetendheid verkeert begrepen is geweest, hij heeft de laatste 6 jaar van zijn leven een super baasje gehad en ik heb daar 5 jaar dag en nacht voor mogen zorgen, hij was idd snel gestrest, maar als er een paard was wat wilde werken voor zijn baas dan was het deze wel,
En dat de proef niet helemaal zo is als hij zou moeten zijn is nou eenmaal zo als jullie weten waar dit paard vandaan kwam dan zou je het beter begrijpen , als hij niet in de AR terecht was gekomen bij deze eigenares had hij al jaren eerder in de worst gezeten, nou ja er zat toen niet veel vlees aan zoals jullie kunnen zien Het was een bijzonder en apart dier, ook qua karakter en omgang, eten , huisvesting enzenz

Vraag me af of er zoveel mensen zoveel geduld zouden hebben kunnen opbrengen om met dit dier om te gaan met respect, want hij kon idd soms heel apart reageren en we missen hem nog steeds

listiglistje schreef:

Ik vind het gejank om een paard zijn verleden, karakter of gezondheid als excuus te gebruiken