) en door de afleidingen van de wedstrijd. Zo'n wedstrijd is natuurlijk heel spannend, en ik heb zelf ook wel eens jankend na de proef op de pony gezeten door teleurstelling. In mezelf, maar toen ook nog een beetje in de pony. Gelukkig pushten mn ouders me totaal niet (het was hun geld niet dat ik weg zat te klunzen, maar het was toch allemaalmn eigen geld!), maar ik kan me voorstellen dat de omgeving vaak ook een factor in het pluk- en trekgehalte op wedstrijden is.


Als opstandige puber had ik nog weleens de neiging om ten onrecht boos te worden op het paard, dat is er door mijn toenmalige instructeur wel uitgerammeld hoor!! En op dit moment weet ik gewoon dat ik (nog) niet echt in staat ben een paard fatsoenlijk aan het lopen te krijgen, maar dat komt wel weer!

. Ik heb ook heel wat proeflessen gereden voordat ik iemand gevonden had die geschikt was om mij priveles te geven. Ik had gewoon alleen bij diegene die mij nu les geeft het idee dat ik ontspannen, maar toch echt aan het werk was geweest.