Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73



highspirited schreef:ik vond springen vroeger geweldig, echt je kon me geen groter plezier doen dan tijdens de les te gaan springen, was gewoon een groot feest voor mij totdat ik op een andere manege ging rijden en ook ging springen alleen dat paard had er niet zo veel zin in. Dus wat doet hij, hij weigert geeft een bok van hier tot tokyo en ipv dat hij over die hindernis vlieg, vlieg ik er overheen, moet zeggen dat was een pijnlijke ervaring.
2 maanden later nog een keer geprobeert om te springen dan wel met een ander paard, de sprong ging perfect maar tijdens de landing ging het ff mis, ik denk dat hij ergens van schrok maar dat kwam zo onverwachts dat ik er weer keihard vanaf kletterde, dit is nu 3 jaar geleden gebeurt en sinds die tijd nooit meer gesprongen, ik vind het geweldig om te zien maar om het zelf te doen, nee ik heb gewoon de schrik in de benen, eigenlijk heel jammer en zonde want o wat vond ik springen leuk!!!


secricible schreef:Ik vond springen vroeger ook geweldig, op de manege.
Toen ik begon op mijn verzorgpony, kreeg ik een pony die het ook hartstikke leuk vond, maar niet meer uit zichzelf sprong. Ze stond IEDERE keer stil, ik kreeg haar er niet overheen. Zweep erbij (Waar ze echt panisch voor was toen), maar nee, thad geen zin. De laagste kruisjes kwam ze niet overheen met mij.
NA een tijdje ging het beter en sprong ze af en toe, maar mijn plezier was al zo goed als weg.
Toen hadden we onderlinge wedstrijd van de club, waarbij je moet springen (maar je mag zelf weten hoe laag) dus ik sprong het allerlaagste, alles in het eerste of 2de gaatje.
Met inspringen waren ze iets hoger, en mijn pony sprong ALLES, ze had er lol in joh, vloog over die hindernissen. Dus ik besloot iets minder been te geven, zodat ze rustiger zou doen.
Grote fout, ze stond weer stil, en ging vanuit stilstand er overheen. Ik donderde er af.
Op dat moment donderde binnen een stalgenoot van mij eraf, die kreeg pony met schroeven en alles in haar buik. Dus ik had behoorlijk angst om weer te springen.
Nou langzaam gaatut beter, heb een aantal keer op een andere pony op stal gesprongen, die springen helemaal uit zichzelf. En dat meisje op mijn pony, aangezien zij wel lef durfde te tonen.
En nu spring ik 70 met haar, dubbelsprongen en oxers. Nog steeds een beetje eng, maar het gaat steeds beter.


)
Ben er een paar keer gewoon afgevallen niet echt hard ofzo, maar toch ik durf het niet echt meer! Toevallig wilden alle kinderen in mijn les zaterdag springen dus ik moest wel meedoen, gelukkig zat ik op een paard dat echt alles springt dus daar was ik dan wel weer blij mee! En ik durf te springen op een pony van een vriendin! Maar daar spring ik absoluut niet hoger mee dan 80 centimeter, maar die pony kan Z springen. Als het een beetje hoog word geef ik dr gewoon een tikje op dr schouder, zodat ze ondanks dat ze merkt dat ik zenuwachtig ben toch doorgaat! En dat doet ze ook

.
. 
.
.
( a-welshje) .. en werd er gevraagd of ik wou springen... nee dat wou ik niet..
...
...
... zolang het een niet te hoge '' enge'' sprong is..
Mendiej schreef:Ik heb er geen angst voor ofzo. Maar vind het wel griezelig.. Heel vaak als er een hindernisje in de bak staat, wil ik gewoon heel graag springen, maar ik kan het gewoon nietBang dat mn paard te vroeg afzet. Het is gewoon iets wat je gewoon moet doen. En dan nog, ik doe het gewoon vanuit de draf
Een paar weken (misschien wel maanden) geleden had ik een soort van 'springlesje'. IK GING ZELFS VANUIT GALOP OVER DE HINDERNIS (van 50 cm hoog ofzo) Dat was een hele overwinning
*trots*


.
.
ladyzwien schreef:ik ben vorig jaar heel hard gevallen met het beleren van een paard! ik had toen mijn bekken kapot, het rare ervan is dat ik ook angst heb gekregen bij het springen.
het paard waar ik op rijd, sprong ik voor mijn ongeluk 1,30 mee, konden we makkelijk maar nu ben nog niet hoger gekomen dan 1 meter gewoon 1 hindernis, en heb laatst een parcourtje gesprongen bij ons in het land en durfde niet hoger dan 70 cm. ongeveer! dit is alweer heel wat, en probeer ook van me angst af te komen, de mazzel heb ik dat het paard waar ik oprijd nooit echt weigert!!
ik hoop dat ik me angst weer helemaal kwijt raak! want vindt springen geweldig
:D:D:D
:DMiSjUhLoVe schreef:Ik vind het ook engBen er een paar keer gewoon afgevallen niet echt hard ofzo, maar toch ik durf het niet echt meer! Toevallig wilden alle kinderen in mijn les zaterdag springen dus ik moest wel meedoen, gelukkig zat ik op een paard dat echt alles springt dus daar was ik dan wel weer blij mee! En ik durf te springen op een pony van een vriendin! Maar daar spring ik absoluut niet hoger mee dan 80 centimeter, maar die pony kan Z springen. Als het een beetje hoog word geef ik dr gewoon een tikje op dr schouder, zodat ze ondanks dat ze merkt dat ik zenuwachtig ben toch doorgaat! En dat doet ze ook

.
).