Geplaatst Ik ben inmiddels de wanhoop een beetje nabij en hoop dat er hier mensen zijn die nog enig nuttig advies kunnen geven wat betreft het staakgedrag van mijn paard.
Het gaat hier om een KWPN sportpaard, niet gemakkelijk om te rijden, doorgetraind tot het ZZ-L en uitgebracht in het Z1 met succes. Momenteel loopt hij L1 met winst onder een nieuwe ruiter, en we waren de laatste maanden eigenlijk heel lekker op weg.
Geruim een jaar geleden is hij begonnen met staken; ging soms hele voltes in zijn achteruit de bak door, hupste dan wat omhoog, gaf soms een bok en werd steeds geirriteerder op het moment dat ik hem eens naar voren dreef en soms een tik bij gaf.
Ik heb lagune nu 2 jaar, en het werd mij vlak na aankoop al duidelijk dat ik te maken had met een paard dat toch net iets anders was dan het gemiddelde dier. Hij is intelligent, en neemt mensen maar al te graag in de maling... Hij is liever lui dan moe, maar absoluut geen doetje... Het is een paard met karakter; Eigenwijs, eigenaardig, braaf maar absoluut niet altijd gemakkelijk. Goed...
Uiteindelijk heeft zijn 'gestaak' dus een ongeluk veroorzaakt. Tenminste... Ja, tijdens een buitenrit ging hij in z'n achteruit de weg op: Handen naar voren en maar naar voren proberen te krijgen, was mijn reactie als ruiter. Voorwaarts ging hij ook, maar dan wel bokkend met het gevolg dat ik hem niet meer uitzat en een doodsmak maakte. Gevolg: Revalidatie van +- 6 maanden. Ik mocht hem een tijd niet rijden en dus werd hij tijdelijk in training gezet bij een dressuurstal.
Ook ik heb in die maanden - toen ik weer mocht opbouwen van de artsen - veel les gehad. We gingen met sprongen vooruit, en dat bleef bij vele niet onopgemerkt. Lagune werd weer terugverkast naar zijn eigen stalletje en ik besloot hem begin 2005 uit te brengen op wedstrijden.
In april begon hij weer met staken, maar altijd op verschillende momenten; Als we aan het stappen - draven of galoperen waren stond hij plots stil en ging bokkend in zijn achteruit. Ik besloot hem een tijdje rustig voorwaarts te rijden, en het neerwaartse even te laten voor wat het was, dit ging prima en er was eigenlijk niets meer aan de hand.
In juni begon hij wederom met staken. Maar deze keer was het anders, hij drukte zijn rug weg en gooide om de zoveel meter zijn hoofd de lucht in. Ook leek hij wat last te hebben van lichte tactfoutjes in voornamelijk te draf. Niets voor hem, en dus besloot ik 6 dagen later een bezoekje te brengen aan de dierenkliniek. Zijn ijzers en hoeven en gebit werden gecontroleerd, zijn buigproeven voltooide hij moeiteloos, op zachte ondergrond aan de longe was er niets aan de hand. Maar op harde bodem viel hij door de mand, zijn voorbenen leek hij niet graag te belasten.
Foto's van zijn benen en hoeven werden gemaakt maar alles was in orde. Sterker nog hij had voor alles 1-tjes. Er werd besloten hem een lichte pijnstiller te geven en het 2 weken aan te zien.
Met argus ogen nam ik hem weer met me mee naar huis, maar al snel moest ik toch maar eerder langskomen voor controle. Zijn rug werd nagekeken, en er werden 9 foto's van zijn gehele wervelkolom gemaakt. Op een oude veulen-schoftbreuk na, was er niets op te zien of te ontdekken. En toch kreeg hij 26 spuiten om zijn rug tijdelijk te verdoven. Ook zijn voorbenen werden nogmaals ingespoten...
Ik liet de foto's nogmaals bekijken door een andere veearts, waarna uiteindelijk besloten werd dat een maandje weidegang in combinatie met wat lichte training hem misschien wel goed zou doen... Zo bracht ik Lagune wederom naar de dressuurstal van het seizoen daarvoor, waar hij 1,5 maand lang heerlijk rond heeft mogen banjeren. Goh wat zag hij er gelukkig uit.
Begin september ben ik hem opgaan halen, en eenmaal thuis ging het niet zoals ik gehoopt had. Hij bleef nu voorwaarts, maar het was niet 'mijn Lagune' zoals ik hem ken. Omdat we daarbij komend ook nog wat problemen hadden met ons zadel, kreeg ik tijdelijk een zadel te leen aangeboden een KN sympfonie. En meneer liep ineens als een trein. Zou het het zadel al die tijd zijn geweest?
In overleg met de ruitersportzaak mocht ik het zadel 1,5 maand op proef houden. En het bleef goed gaan. Mijn moeder besloot hierop een nieuwe KN aan te schaffen... Oplossing gevonden dacht iedereen.
Begin November was het wederom zover: Lagune ging weer in staking, ook bij mensen die meerdere malen op hoger niveau hebben gereden (dit wilde ik graag weten omdat ik hoopte dat het aan mijn rijtechniek zou liggen, dat valt namelijk wel 'aan te passen' met extra veel lessen etc.) Hij deed het gewoon bij iedereen, en begon toen ook met alsmaar in traver lopen. Pogin tot rechtstellen was het begin van het eind..
Hij werd bekapt door een nieuwe hoefsmid die totaal niet te spreken was over de stand van zijn hoeven (voorgaande jaren vanaf jong paard af aan altijd verkeerd bekapt, schijnt). Hierna ging het weer 2 weken heel redelijk. Totdat hij bij onze 1e selectiewedstrijd van dit seizoen (na een half uur te hebben in gereden) bij het groeten ineens niet meer voorwaarts of achterwaarts kon, het enige wat hij deed was bokken, waarna we gediskwalificeerd en 2 verliespunten reden omdat ik halverwege (na 7 minuten) heb afgegroet omdat ik wist dat dit niets meer zou worden, en de jury er toch niets van zei behalve: Sla hem nu eens vooruit! (waar hij zelfs toen niet op reageerde).
Een weekje wat rustiger aangedaan en enkel wat voorwaarts-neerwaarts gereden en hem in de stapmolen gezet. Omdat mijn moeder de frustraties langzaam aan nabij was belde ze een osteopaat, behandeld en na ruim een week mocht Lagune weer onder het zadel. 1 dag ging het goed, en daarna is hij begonnen met zijn hoofd de lucht in gooien en te gaan rennen...
Inmiddels, eind december dus.. Begint hij in stap langzaam weer wat nageefelijk te worden, en vind hij de galop het fijnste gang om in te lopen. Echter is hij sinds een week weer bezig en wordt het steeds maar erger, echt om gek van te worden... Vooral op het moment dat ik helemaal uit z'n mond blijf gaat hij stilstaan en in z'n achteruit... Als ik licht teugelcontact hou en hem wat voorwaarts-neerwaarts probeer te rijden gaat hij ook óf stilstaan, of alleen maar in traver lopen.
Eindstand:
- Nieuwe hoefsmid
- Bekeken door 2 fysiotherapeuten, waaronder Solange.
- Bekeken door een Osteopaat
- Gereden en getraind door een ervaren persoon (Patrick Maninveld)
- Een nieuw zadel, waar we overigens wel veel baat bij hebben
- 4 onafhankelijk instructrices die hun blik erop hebben geworpen
- Ander voer
etc.etc.
En veel dingen zijn al reeds uitgesloten; Ze kunnen niets ontdekken, en er is al meermaals gezegt dat dit niet eens een rijtechnisch probleem is.
Sorry voor het grandioos lange verhaal, maar zijn er hier misschien nog mensen die een idee hebben over de hoe/wattes en waaroms?
Bvd,
Kelly en Lagune
Het is dus niet dat het elke week raak is... wel merk ik dat hij zich fijner zou voelen wanneer hij vaker naar buiten zou kunnen (iets wat ik zelf ook graag zou willen) maar aangezien ze de laatste 'openbare weide' voor de privepaarden bij ons op de manege een halfjaar geleden hebben omgebouwd tot één grote zandvlakte anex buitenbak, rest er niets anders dan dat klote paddock. Voorlopig zal hij het daar dus mee moeten doen, en met de zomermaanden dat hij in Antwerpen op het land staat.. 
Wil ik Lagune een tik geven, kom ik eerst aangezwaaierd met m'n krukje hahaha. 
