Aline4 schreef:Ik heb me ook helemaal te pletter gezeur maar nooit gekregen. Het ergste is nog dat het een paar keer echt bijijijna lukte maar op stomme dingen stuk liep.
De achtergrond bij ons was natuurlijk ook de centen, laten we eerlijk wezen.
Afijn, vele verzorgponies en paarden verder kan ik het zelf betalen.
Wij, mijn zusje (Zucchero) en ik zijn natuurlijk enrom gefrustreerd geraakt in die tijd, dus nu overdrijven we het een beetje: We hebben er samen 8 in alle leeftijden.
Welsh ponies en KWPNers. Tja, dan weet je waar je voor werkt heh.
Ik kan het je ouders in ieder geval niet kwalijk nemen dat je niet maarzo een paard of pony krijgt.
Ach, je tijd komt nog wel...
Wat ik grappig/opvallend vind is dat wij vroeger moesten vechten (bijna) om verzorgponies en paarden en nu zijn er geen bijrijders te vinden. Zitten zeker met een zak chips op de dikke kont voor de tv of achter de computer de hele dag....
kom is gezellig in leusden kijken
*naast amersfoort*daar vecht iedereen om een verzorgpony/paard!!!
als je voor je paard een bijrijder zoekt, en je vraagt 60,- per maand
om 2x in de week te laten berijden, heb je je mailbox gelijk vol van
20 mensen! écht erg hier,,..
*gelukkig heb ik allemaal conecties in de paardenwereld
*
, dus nu overdrijven we het een beetje: We hebben er samen 8 in alle leeftijden.

mooi geregeld dus hea en ik heb niet eens echt hoeven zeuren erom.
ze wilde mij geven wat ze zelf nooit had gehad
dat voelt soms wel alsof je er niet bijhoort(bij je eigen familei) omdat als ik at wil vertellen over paarden dat ze NOOIT luisteren...
) Mistralle dusss...haha