Geplaatst: 27-11-06 23:11 SOET schreef:ben ik het idd mee eens.Citaat:nou mensen, overdrijven is ook een vak!
het is notabene een dartmoor!
voor recreatie kan dat meisje voor mijn gevoel echt nog wel op die pony rijden!
Maar mensen, ik snap jullie heel erg goed!geloof me ! alletwee de "partij'en" maar stel je voor. Je krijgt geen pony van je ouders, het mag niet. je krijgt aanbod om een super pony te verzorgen, maar je bent mss iets wat te groot maar niet te zwaar. En je krijgt aanbod om een iets wat grotere pony te verzorgen, waar het totaal NIET mee klikt! wat kies je ? Ik heb ook in de situatie gestaan (alleen zocht ik al heel lang achter een vz pony en toen mocht ik plots m'n lievelingsponytje berijden) en idd ik was mss wat te groot/ben. maar zeker niet te zwaar. je ziet zo op de foto's dat die dartmoor er plezier in heeft! dat is al iets, beter een iets te grote ruiter die goed rijd en de pony plezier en beweging geeft dan een klein "gepast" ruitertje die de mond van de dartmoor helemaal kapot trekt telkens maar stampt in de buik en prikt met de onodige sporen. vind ik dan. En in sommige dorpen enzo is het idd echt moeilijk om een ander verzorgertje te zoeken. Yinari ik heef je hier idd ook wel gelijk. maar niet alle pony's zijn zoals de jouwe, ik heb dr ook eentje zitten. (vz) met kleintjes en "grote" mensen geprobeert en met grotere mensen gaat het beter in de omgang. die kleine valt ze aan, wil ze omver lopen enzo. als hij dan wat meer respect heeft voor de grotere en de kleinere dan gaat het nogaltijd beter met die grotere omdat ze die dan (volgens ons) meer als een leiders figuur zien. En ik denk dat het als eigenaar van een pony moeilijk is om een kleintje je hele vertrouwen te schenken: ja jij mag m'n pony verzorgen , je mag zadelen, naar buiten gaan, in de weide rijden, springen, als je maar de hindernissen terug plaats enzo. Waarom bieden eigenaars hun paardje aan als vz pony? omdat zij te weinig tijd hebben dus meestal kunnen ze er ook niet bij zijn, kunnen geen les geven, en ik denk niet dat je zomaar vlug een lesgever vind die een pony die alleen de basis kan, met een "te" grote ruiter (volgens jullie dan) die het beestje nog maar pas verzorgt en die dan nog eens in een weide rijd , les wil geven.
snap je. Stel je eens voro in allebei de situatie's en je kan voro het karretje , maar wat als er geen karretje is ? en wat als je er niet aan kan geraken en zeker ook gene mag kopen ? wat als vrijeids dressuur je nu niets intreseert en longeren tja, dat doe je wel af en toe maar je wilt het niet altijd doen... en dan vrij springen als je geen hindernissen hebt?
Een mss onwaarschijnlijke situatie, maar stel maar.
Ik begrijp jullie allemaal wel. Maar denk hier gewoon even over na...
Dat heb ik gedaan.
Ik heb letterlijk in die situatie gezeten. Het gaat om de shetlander en de haflinger in mijn profiel.
Ik kon op allebei rijden. Maar met die haflinger klikt het totaal niet, ik heb geen lol als ik met hem bezig ben. Die shet is weer in mijn ogen een schatje, daar kan ik dan ook alles mee en daar heb ik een enorme klik én band mee.
Ik heb daar alleen NOOIT op gereden. Ik heb tot twee maanden geleden, zo'n drie jaar lang niet gereden en ik miste het rijden verschrikkelijk. Maar geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om op die shetlander te gaan rijden. Ik was toen ik daar begon ong. 1.65m en 45 kilo ofzo (Weet het niet precies, maar iets in die trant). En ik heb dus nooit op haar gereden. Alleen een paar keer opgezeten om te kijken wat ze deed. Verder heb ik ALLE rijtechnische situatie door de kinderen zelf laten oplossen. Ik heb ze begeleid en vertelt wat ze moesten doen, als mevrouw besloot dat bij mij stil staan leuker is dan over de hindernis heen springen. En dat is altijd goedgekomen. Nu na drie jaar miste ik het rijden zo erg, dat ik heb zitten rekenen en afspraken met mijn ouders heb gemaakt en mijn eigen pony heb gekocht. Ik groei niet meer en hij kan nog veel meer gewicht dragen dan ik nu weeg, dus hem zal ik nooit om doe reden hoeven verkopen.
Dus ik blijf erbij: Ik vind het egoistisch om door te rijden op zo'n pony. Dan denk je alleen aan je zelf. En dat wordt teveel gedaan, naar mijn mening. Mensen geven alleen nog maar om zichzelf, lijkt wel, alles en iedereen moet maar wijken voor hún plezier.
En ik vind nou juist zo leuk aan met paarden werken, dat zij reflecteren wat jíj fout doet: niet het paard, maar jij. Maar helaas krijgt het paard dan 8 van de 10 keer toch overal de schuld van (Ik zie het overal om me heen), want ik als persoon ben toch geweldig en alwetend?!
Eerst aan de pony denken en dan kom jij pas. Zo ga je om met een paard, niet andersom!
ze zou nooooooit meer op hem zitten zei ze...
