Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
marijkiiii schreef:Paar jaar geleden op een manegepony, ik mocht galopperen en hij ging steeds ietsje harder, vond ik helemaal leuk![]()
Maar toen ging hij stilstaan om even een vreugdebokje te geven, dus ik kom achter het zadel omdat hij ging stilstaan en hij ging dus bokken, werd ik naar de hals gelanceerd en hij ging weer verder galopperen, dus daar lag ik
lang lang geleden
) en hebben daar tot denk ik 9 uur, half 10 gewacht tot we foto's konden laten maken. Nouwja een breuk enkelbanden gescheurd en een botfragment, vond het nog lekker meevallen voor die pijn. Volgende morgen werden we opgebeld om terug te komen naar het ziekenhuis voor een scan. Ik mocht niets eten omdat ze verwachten dat ik geopereerd moest worden. Na de scan had ik dus alle botjes in mijn voet verbrijzeld op een botje na in mijn dikke teen.
Ik val altijd komisch geloof ik....
,helaas toen ik dus langs gezoefd kwam in die zeer oncharmante houding filmden ze mn KONT.
,vervolgens bedenkt ze zich en piept erlangs,ik hing ernaast te spartelen,zoef langs het publiek MET MN KONT in vol ornaat,en pleur vervolgens een volledige!! ronde later ergens tussen de hindernissen.
!!

Daar ga ik niet over en ik ging er weer vanaf... Ik landde met de teugels nog in de handen met mijn benen beide aan een kant van de muur en de pony stond evenwijdig naast me.
Ik mijn been aanklemmen, wederom braaf paard, gaat netjes opzij voor de druk van mijn been
Toen mijn been niet stopte met drukken, galoppeerde ie maar aan en ging de bocht om. Tja, toen hing ik nog verder opzij, en terug optrekken werkte niet meer. Ik kon me nog wel goed vasthouden, maar ja, dan zou m'n paardje alleen maar harder gaan rennen waarschijnlijk. Toen had ik keuze uit bakzand of bakrand. Nou dat werd dus het zand


Mijn vriend inmiddels al wat minder, maar hij is toch weer gaan zitten en verder gereden.
Anne_GTI schreef:Zal ik er nog maar eentje ingooien dan?
Laaaaaaaang geleden toen ik ik nog een klein Anne_GTI'tje was had ik een C-pony met timmermansogen. Die sprong alles t/m 1.10 en geen centimeter hoger. Dus de instructeur had stiekum de hindernis toch op 1.15 gezet in een prachtig passend lijntje om me toch een keertje over die 1.15 te krijgen. Afijn, ik kom mooi passend door het lijntje maar op het laatste moment ging de pony dus vol in de ankers. Ik maakte een schitterende salto en landde elegant met mijn achterwerk op de achterste balk van de oxer. Breekt die balk in tweeën....![]()
Zeer genant moment...
Andere poging om 1.15 te overwinnen was zo mogelijk nog genanter. Ik reed met diezelfde pony een progressief M parcours. De laatste hindernis had je keuze uit een normale oxer of een joker; een muur op 1.15. Dus toch proberen om die muur te nemen want als je wilt winnen moet je wat hè. Weer op het laatste moment dacht de ponyDaar ga ik niet over en ik ging er weer vanaf... Ik landde met de teugels nog in de handen met mijn benen beide aan een kant van de muur en de pony stond evenwijdig naast me.
![]()
![]()
![]()
Nu kan ik er smakelijk om lachen maar op dat moment.... Oeh, wat was is woest op die pony


. Oh, nee hoor, zei het meisje, bij mij doet hij dat niet. Oké, prima dacht ik. Dan niet
. Je voelt hem al aankomen; ze zat er nog geen 5 minuten op te galopperen, en ja hoor, daar ging ze