Geplaatst: 10-09-09 13:52 
buurvrouw, die ineens over mijn pony begint.
dat arme dier krijgt nooit te eten, dat arme dier moet het groene gras in,
waarom heb ik een pony als ik niet eens een eigen weide heb.
ik moet er meer mee doen, die pony staat daar maar wat.
hoe oud is die pony eigenlijk.
13.
och het arme dier, ook al zo oud.
tjah!
waar het over gaat is dat mijn shetlandpony een tijdje alleen stond, op een klein stukje, met strookbegrazing.
elke dag wat gras erbij, (maar dat zag de buurvrouw dan weer niet natuurlijk) en bleef maar dikker worden.
ze is gevoelig voor hoefbevangenheid, maar hoe leg je dat aan een buurvrouw uit, toen ik een poging deed om dat uit te leggen ging ze me vertellen dat de hoefjes ook moeten worden onderhouden (goh!)
nu staat pony-lief gelukkig weer samen met haar pony vriendinnetjes op een grotere wei, de pony's waren een tijdje weg en mijn pony kreeg een eigen stukje, waar ik ook niet zo blij mee was maar het kon even niet anders.
en já ze heeft drinken tot haar beschikking, en néé ze moet niet meer eten, en guttegut, wat zielig dat ze niet zo veel hoeft te werken
en alsof iedereen zélf weiland heeft voor zijn pony
dat ge bemoei, ik ben er echt flauw van!
ik zou ook wel een mooier weitje willen, van waaruit we meer met onze pony konden doen,
maar practisch gezien heeft de pony nu alles wat ze nodig heeft, en ze is nogal gehecht geraakt aan deze plek met: een vaste groep, weidegang, water, verzorging en aandacht.
de basis dingen voor pony-geluk zijn aanwezig, en ik hoop dat ik in de toekomst een makkelijker adresje voor haar vind, zoals ik al zei.
maar waar ze nu staat is ze als pony zijnde gewoon gelukkig. (behalve toen op dat aparte stukje wei, maar dat is over, vond ik zelf ook niet leuk maar ik zag even geen andere optie).
in de ogen van niet paardenmensen horen shetlandpony's blijkbaar net als de paarden hiernaast van de opfok, op grote groene weides, en moeten ze elke dag bereden worden ofzo iets.
terwijl onze pony dat niet eens moet, vanwege haar achterbenen.
grote kans dat buufje de pony komende winter ook zielug vind, omdat ze dag en nacht buiten staat
nouja, ze zeurt maar een eind heen probeer ik te denken, maar toch vind ik het niet fijn als er zo over mijn pony en dus over mij word gedacht.
toevallig keek ik al wel rond voor een andere wei, ik bedoel, ik let zelf ook wel op of mijn pony gelukkig is,
maar nu haar vriendinnetjes er weer zijn voelt ze zich gewoon goed, en verhuizen heeft ook veel impact op een pony, dat doe ik niet te snel.
. Toch altijd weer leuk bij prijsuitreikingen 
. 
Met veel complimenten.. Het doorzettingsvermogen van sommige instructrices.. 
