Bokt.nl

IsSsatjuh schreef:

Iedereen zijn mening, enne Singa loopt nog mee in de lessen, gitte wil nu Lucette. Oja enne: is dat echt waar: Pino ook naar de slager?
Ik weet echt niet wat ik hoor..
Maar door iedereens mening te horen merk je dat het slachthuis altijd nog zo slecht niet is en ik heb zelf in iedergeval iets opgestoken uit dit topic, maar ik vind eigenlijk dat deze topic nu wel klaar is...

nicoleflens schreef:

ja weet niet hoe dat moet ben er nog niet zo lang

nielsd schreef:

NEE, geen enkel paard verdient het om naar de slager te gaan!

IsSsatjuh schreef:

HeeY..,,
Alweer een tijdje geleden is een pony van onze manege naar het slachthuis gegaan. Caromi heette ze, en het was zo'n schat! Ze reed heerlijk, en al was ze geen echte knuffel, ze kon er zo van genieten als je haar met twee vingers zachtjes masseerde. Ze was oud, en kreupel, maar ze had nog wel een weitje kunnen staan... Ze had niet veel pijn, zolang er niemand op haar reed... Echt, als je op Caromi moest dan was je blij, die lieve oude pony, waar ik toch een speciaal plaatsje in mijn hart voor had. Het is toch oneerlijk, naar zoveel jaren hard werken? Dan verdient ze toch een eerlijk einde, een fijn einde? Toen ik op de manege kwam, en hoorde dat ze naar het slachthuis ging, de tranen stonden me in mijn ogen, en als ik nu denk aan haar, hoe ze het gehad heeft, in een rij wachtend, op haar dood... En toen ik thuis kwam, huilen, huilen dat ik deed. Nooit meer, die lieve Caromi die chagerijnig deed met opzadelen maar ook o' zo lief kon zijn...
En weet je wat ook zo leuk was? Heerlijk met haar het bos in! En als je dan een galop ging, in dat zalige galopje van haar, dan kwam je op een heuveltje en dan gaf die oude dame een bokje, en lachen dat ik dan deed... Ach, ze was zó'n lieve schat en dit einde had ze niet verdient. Maar gelukkig leeft ze voort in Luchette & Singa haar veulens...
Misschien is dit niet erg interessant voor jullie maar ik moet mijn hart even luchten. En ik wil ook 1 vraag stellen: Vinden jullie dat manege paarden naar een leven hard werken, het slachthuis verdienen?
Marissa.

sans6 schreef:

mensen ik weet t jullie wilden stoppen met dit topic, maar toch nog even een hart onder de riem voor al die manegehouders die door een aantalvan jullie als vreselijk hard en wreed worden afgeschilderd.
Denken jullie nou echt dat een manegepaard wat over het algemeen 3 uur per dag heeft gelopen, jaar in jaar uit, dat die het LEUK vind om ineens fulltime op een landje te gaan staan, waar zo'n dier dus ineens uit zijn dagelijkse ritme waar hij zo aan gewend is, wordt gehaald??
Kom denk na!!! Zo'n beest weet niet meer waar hij het zoeken moet! En om m dan maar op stal te laten staan om in het ritme van de wel werkende paarden te houden, werkt ook niet, dan staat zo'n dier daar 24/7 op de box. Zo'n dier is dood echt wel beter af, ook al klinkt het hard.
en dan die vergelijking met oudere mensen! Hoeveel mensen vervelen zich niet kapot na hun pensioen? En die kunnen dan nog een hobby zoeken!
Daarnaast ben ik ook vóór het slachthuis t.o.v. een spuitje, en geloof me, ik ben absoluut geen dierenbeul. Als ik zelf een paard weg moet brengen, gaat hij ook zekert niet naar de DA, tenzij het echt niet anders kan ivm wachttijd of dat het dier niet meer te vervoeren is.
Voor degenen die een paard liever een spuitje geven; ga dan 's ochtends maar eens op de Rendac wachten, dat ziet er pas rot uit!

spritsie schreef:

Een paard bij ons op de manege was echt helemaal op en die is bij een dierenarts in het weiland ingeslapen door middel van een spuitje.
Het paardje is heengegaan in de armen van iemand die zielsveel van haar hield en is vredig ingeslapen.
Zonder vechten, zonder enge dingen.
Wil niet zeggen dat dit altijd zo is maar had nog nooit andere verhalen gehoord.
Dit was voor het paard en een goede vriendin van mij toch het beste.
Ook al mist ze haar nog elke dag.

nicoleflens schreef:

spritsie schreef:

Een paard bij ons op de manege was echt helemaal op en die is bij een dierenarts in het weiland ingeslapen door middel van een spuitje.
Het paardje is heengegaan in de armen van iemand die zielsveel van haar hield en is vredig ingeslapen.
Zonder vechten, zonder enge dingen.
Wil niet zeggen dat dit altijd zo is maar had nog nooit andere verhalen gehoord.
Dit was voor het paard en een goede vriendin van mij toch het beste.
Ook al mist ze haar nog elke dag.

dit is het laatste wat ik zeg::: maar kijk is goed naar wat je zelf schrijft....het paard was helemaal OP...paarden die ziek zijn of wat aan hun rug,benen, enz enz mankeren hoeven fysiek niet op tezijn....ze kunnen wel pijn hebben maar zijn ze nog niet helemaal fysiek op....dus vechten ze tegen....

paard van vriendin van mij vechten ook niet tegen,die was met narcose spuit die ze als 2e spuit krijgen al dood....dus dat was ook de beste beslissing,maar dat weet je nooit van tevoren!!!!!