Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-09-14 08:08

Geplaatst: 15-09-14 08:08

Dat doen emoties soms met je.
Dan kun je dingen doen waar je later spijt van krijgt.
TS voelt zich onbegrepen.
Ze heeft de naam ook weer weg gehaald.
We kunnen wel allemaal gaan lopen hameren dat ze het paard moet vergeten maar als je nooit zelf voor die situatie hebt gekozen dan is loslaten nog niet zo gemakkelijk.
En wie bepaald hoe lang je bezig zou mogen zijn met loslaten?
Ik ben 35 jaar en heb nog steeds moeite met het gedwongen afscheid van mijn liefste vriendin.
Wie bepaald dan dat je naar een jaar er overheen zou moeten zijn.
TS is 14 jaar, zit in een leeftijd die zo wie zo al moeilijk is.
En wat denk je dat het met de situatie thuis doet als moeder er achterkomt dat de vader betalingen heeft verzuimd?
Ik zou zomaar kunnen begrijpen dat TS in haar paard een steun had die ze nergens anders ervaarde.
Als ze dan na een jaar er achterkomt dat de vrouw aan wie ze het paard terug moest doen heeft gelogen dan maakt dat een heleboel los.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-14 08:12

Re: gelogen

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-14 08:12

wauu dankje @OsMo je tekst is zo mooi!

**Geplaatst**: 15-09-14 08:18

Geplaatst: 15-09-14 08:18

Fijn dat het bij je binnen komt TS.
Ik hoop dat je op een dag wakker wordt en je weer happy mag voelen.
Uit ervaring weet ik dat het zelfs na 4 jaar verplicht afscheid nemen erg lastig is.
Maar de dagen dat je boos en verdrietig bent zullen met de tijd die verstrijkt minder worden.
Ze zullen plaats maken voor dagen dat je terug kunt kijken op mooie herinneringen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-09-14 08:30

Re: gelogen

Geplaatst door de TopicStarter : 15-09-14 08:30

ik mis haar zo, was mijn leven heb in indonesie toen ik daar op vakantie was een houte bordje gemaakt met haar naam er op Afbeelding

dit is het paard waa ik het over heb:

Afbeelding

mijn lieve schimmie

**Geplaatst**: 15-09-14 08:54

Geplaatst: 15-09-14 08:54

osmo..

er staat nergens dat ze er maar overheen moet zijn, of dat verdriet nu over moet zijn..

er staat alleen over het algemeen, dat een nieuwe eigenaar niet tot aan het einder der tijden verplicht kan worden om verantwoording af te dragen aan de dochter van de oude eigenaresse..

hoe verknocht je ook bent aan je paardje, hoe erg je hem ook mist.. er komt een moment dat er een einde moet komen.. niet alleen voor je eigen gemoedsrust, maar ook vooral ook aan dat van de nieuwe eigenaar en in enige mate ook voor het paard zelf.

ze mag zich in haar handen knijpen dat de nieuwe eigenaar heel lang meegaand is geweest.. of dat ze ondanks een beslag op het paard (want dat was het eigenlijk) het dier nog mocht bezoeken voor een lange periode en op de hoogte gehouden werd..

maar hoe lang moet je als nieuwe eigenaar welwillend zijn..

en wat betreft de reacties van medebokgebruikers..

wat heeft TS eraan als we haar naar de mond zouden praten.. mee zouden foeteren en dus haar onterrechte verwijtende gevoel zouden steunen en zeggen dat ze helemaal gelijk heeft en dat haar wereld is ingestort door een een rotvrouw die maar liegt en bedriegt?

dan zouden we haar van de wal in de sloot helpen toch?

Dit is de symbolische pleister die ze heeeeeeeeeeeeeeeeeeel langzaam heeft losgepeuterd van een oud wondje.. in plaats van hem lost te rukken en keihard te huilen erom, heeft ze het martelen van zichzelf gerekt.. De nieuwe eigenaar heeft het laatste hoekje gepakt en met een rukje de pleister verwijderd.

afscheid doet altijd zeer, maar jezelf als onheus bejegend bestempelen werkt geheel averechts..

Ze heeft een jaar mogen rouwen met medewerking van de nieuwe eignaresse, maar die heeft nu gezegd feitelijk door haar acties 'klaar is klaar'.

moet je dan niet zelf zorgen dat je weer geluk vind in het leven? Het is gemakkelijk om in verdriet te blijven hangen en jezelf als slachtoffer te blijven zien..

feitelijk was ze slachtoffer van dat de pony verkocht moest worden.. zoals velen op bokt, ouder en jonger dan TS.. Er zijn er slechts weinigen die kunnen zeggen dat ze constant langs mochten komen toen het paar in beslag stond (want daar komt het op neer) en zelfs nadat het eigenaarschap overgezet is, heeft ze nog een tijd contact mogen houden. Hoeveel mensen kunnen dat hier zeggen op bokt?

het gevoel van geluk hebben is iets dat je mede zelf in de hand hebt. in mijn ogen heeft TS het laatste half jaar heel veel geluk gehad..

en daar hebben de mensen het hier over.. ze is niet benadeeld geweest door de nieuwe eigenaar.. ze mag zelfs in haar handjes knijpen met alle medewerking die ze gehad heeft het laatste jaar.

en we hebben het hier niet over een kindje van 4 jaar met de vraag of je moet vertellen dat het poesje is doodgereden of dat je maar verteld dat het is weggelopen..

we hebben het hier over een leeftijd waarop je langzaamaan zult moeten inzien dat de wereld niet zo rooskleurig is en dat je niet direct ook overal een slachtoffer van bent, of ongeluk hebt als het niet zo loopt als dat je voor ogen had.. want dan heb je nog een heel lang en zwaar leven voor de boeg, ook al in de pubertijd

**Geplaatst**: 15-09-14 09:39

Geplaatst: 15-09-14 09:39

Schimmie, je zegt dat je tot nu toe niet veel geluk hebt gehad, maar probeer te koesteren wat je wel hebt gehad. Je bent op vakantie geweest in Indonesië, je hebt eigen paarden gehad, je hebt de kans gehad om paard te rijden. Dat zijn toch al heel mooie ervaringen? Heel veel Bokkers zijn nooit in Indonesië geweest, hebben nooit een eigen paard gehad en heel veel leeftijdsgenootjes van jou komen nooit verder dan de manege. Maar moeten ze daar allemaal boos en verdrietig om worden? Nee, het is niet gezond om zo in je verdriet te blijven hangen. In de toekomst kun je nog met veel meer tegenslagen te maken krijgen: een vriendje dat het uitmaakt, een familielid dat overlijdt, blijven zitten... Als je dan nooit verdriet los kan laten, zul je het nog heel moeilijk krijgen in je leven.

**Geplaatst**: 15-09-14 09:56

Geplaatst: 15-09-14 09:56

14 jaar en dan al naar indonesië geweest.. daar heb ik 27 jaar op moeten wachten en mijzelf 3 jaar lang krom gewerkt om de vrije dagen bijeen te sparen om de reis die ik daar wilde maken te kunnen krijgen..
en ik heb nog nooit een eigen paard of pony gehad..

ik denk niet dat jij je realiseert hoe bevoorrecht je bent geweest in je jonge jaren meisje.

de meesten in nederland krijgen geen eigen paard of pony omdat er gewoon geen geld voor is..
sterker nog, mijn ouders hadden niet eens het geld om mij op een manege les te laten nemen..

ik heb het mijzelf aangeleerd met op shetjes 'hobbelen'

mijn ouders konden zich een reisje naar italië met ons veroorloven.. gewoon met een caravan naar de goedkoopst mogelijke camping die enige vertier voor kinderen had..

en wij waren bevoorrecht, er waren er velen die gewoon nederland niet uitkwamen, of niet eens op vakantie konden..

echt je bent wat dat betreft gewoon een geluksvogel dat jij al die herinneringen nu al mag hebben.

als ik zie hoeveel mensen er tegenwoordig bij de voedselbank moeten aankloppen omdat ze met geen mogelijkheid geld overhouden om voldoende te kunnen inkopen.. of naar de nabestaanden kijk van beide Maleisië airlines vluchten.. of langer terug toen mijn collega na een ernstig busongeluk in spanje met de trauma helicopter werd afgevoerd en de traumahelicopter verongelukte.. of, ach kijk maar gewoon s avonds naar het nieuws..

ondanks alle narigheden die ik in mijn leven heb meegemaakt en dat zijn er toch best wel wat. voel ik mijzelf dan altijd toch maar bevoorrecht en ben ik blij dat ik niet hoef te ruilen met hen..

echt, leer het positieve in te zien van het leven en kijk naar mensen die het slechter getroffen hebben.. prijs je gelukkig met wat je wel hebt, kunt doen en hebt meegemaakt.. dan leef je stukken lichter en lacht het geluk je toe, simpelweg omdat je het geluk ziet

**Geplaatst**: 15-09-14 10:23

Re: gelogen

Geplaatst: 15-09-14 10:23

niemand zegt hie dat ze haar verdriet opeens moet vergeten en paard vergten. Maar ze moet gewoon de vorige eigenaar met rust laten en niet die mevrouw zwart maken.
Stel dat het omgedraaid was, jij hebt een paardje gekocht en een irritant kind zit een jaar later nog om het paard zit te zeuren. Jij zou het ook beu worden en al dan niet een leugen verteld om ervan af te komen. Da gaat dat kind je ook nog door het slijk halen op het internet. Hoe zou jij je daar bij voelen.

En daarbij je bent 14, tijd om volwassen te worden! Ik ben ook maar 17, heb het ook helemaal niet makelijk gehad (papa gesorven, ruzies met familie en zo voort..) maar dan is het net tijd om volwassen te worden en niet de zeurderige kleuter uit te hangen, daarmee help je jezelf nie tvooruit!

**Geplaatst**: 15-09-14 10:26

Re: gelogen

Geplaatst: 15-09-14 10:26

TAO -> YRT

Nomineer dit bericht ×