Hallo,
Een tijd geleden postte ik een topic met daarin dat ik een nieuwe muis ging aanschaffen. Dat werden er uiteindelijk twee (mannen). In het begin ging dit nog goed, alleen wanneer je ze uit hun hok had gehaald en terug had gezet, moesten ze even uitmaken wie de baas was. Ik dacht dat ze misschien ook te weinig ruimte hadden met z'n tweeen en kocht daarom een groter hok voor ze. Helaas stopte het vechten niet, maar werd zelfs erger. Bandit zat Bailey door het hele hok achterna en beet hem als hij er bij kon. Aangezien ik Bailey vanaf het begin af aan al de leukste vond, vond ik het erg moeilijk om te zien. Ik bleef steeds maar tegen mezelf zeggen; het hoort bij de natuur. En zolang het niet tot bloedens toe is, maakt het eigenlijk niet zo veel uit. Alleen produceerde Bailey wel zo ontzettend veel lawaai (gillen) alsof hij werd vermoord, dat ik me soms toch wel echt zorgen begon te maken.
De laatste tijd ging het naar mijn idee beter (ach ja, misschien raak ik toch ook wel gewend aan het geluid), maar toen ik ze vandaag er uit had gehaald en ergens anders had neergezet om hun hok te kunnen verschonen, zag ik dat Bailey een wondje op zijn achterste (balletjes) had. Dat was ook de plek waar Bandit hem vaak probeerde te bijten. Dat maakte mij gewoon echt kwaad. Vanaf toen dacht ik van; als Bandit hem nog een keer echt hard bijt, haal ik ze uit elkaar. Mijn moeder zei dat ik ze maar gewoon moest laten, ik heb er toen nog even bijgezeten en toen ik klaar was met het hok zag ik tot mijn grote verbazing hoe Bandit met zijn tanden Bailey in zijn nek greep (echt hard en gemeen) en zowat door zijn tijdelijke verblijf heen slingerde. Dat was voor mij de druppel. Overigens ook voor mijn moeder, want die was het gelijk met me eens om ze maar uit elkaar te halen. Ik heb Bandit toen in een ander hok gezet en Bailey even rustig in zijn schone hok geplaatst.
Toen we alledrie waren bekomen van de schrik, heb ik een poging gewaagd om Bailey dan maar aan mijn oude muis Ukkie te koppelen. Hoewel velen van jullie het me hadden afgeraden, wilde ik het toch proberen. Mocht het niet goed gaan, dan kan ik ze altijd nog uit elkaar halen. Eerst had ik ze dus in de badkamer bij elkaar gezet, maar met tralies er tussen, echter toonden de twee muizen absoluut geen interesse in elkaar. Toen dus maar de tralies er tussen uit gehaald. Bailey ging in een hoekje zitten en begon zich te wassen, Ukkie ging iets verderop zitten en bekeek vol nieuwsgierigheid de vreemdeling. Af en toe kroop hij een stukje dichterbij en maakte zachte geluidjes, maar Bailey toonde nog steeds geen interesse. Uiteindelijk was daar het moment en even hield ik mijn adem in; de twee muisjes snuffelden aan elkaars snuitje... En liepen toen onbezorgd verder. Ze zitten nu inmiddels samen in Baileys hok en hebben het prima naar hun zin. Ik houd ze nog steeds in de gaten, want je weet maar nooit, maar zoals het er nu naar uit ziet, gaat het prima. Ze hebben nog geen kraai naar elkaar gegeven. Wat gesnuffeld, ja, maar verder lopen ze gewoon over elkaar heen of zitten naast elkaar. Ik denk dat het voor allebei heel goed is om samen te zitten. Ukkie leeft er misschien weer wat van op en zal misschien wat dingen van Bailey leren (hoe die uit een flesje moet drinken, graven, klauteren, goed eten) en voor Bailey is het ook een opluchting dat als je zit te eten je niet constant wordt weggejaagd door je medebewoner. Hopelijk kunnen deze twee samen wel in vrede leven.
Voor degenen die geinteresseerd zijn; ik heb een filmpje van hun kennismaking gemaakt, alleen gaat het wel even duren voordat die op de computer staat. Maar mocht je 'm willen zien, dan kun je even een PB sturen.
Groetjes, Daphne.