Wij hebben een pup van 5 maanden en ze zit nu dus nog in de 'angst' periode. Nu is het probleem dat ze op vreemd terrein meestal heel angstig gedrag vertoond.
Gisteren waren we bij me oma en alle kleinkinderen waren er ook. Ze wouden er even achteraan gaan lopen maar na 2 sec heb ik het afgekapt omdat ik weet dat ze het eng vind.
Later bleef ze grommen en blaffen als 1 van de kindere in de buurt wou komen, ik ben met mijn nichtje op de grond gaan zitten. Me nichtje met snoepjes en na een poosje durfde ze heel voorzichtig wat dichterbij te komen.
Dit doet ze ook naar grootte honden die aan de andere kant van de stoep lopen ze gaat grommen blaffen en tegen mij opspringen. Ik kap het kort af en loop door alsof er niets aan de hand is. Maar ben bang dat het vooral met de kinderen gaat uitlopen op angshappen.
Hoe moet ik handelen?? Want ik wil het absoluut goed doen.
als ze het goed heeft gedaan goed belonen met wat je net als deed snoepjes geven.. doet ze het fout dan even waarschuwen.. niet meteen gaan schreeuwen en schelden maar gewoon eeh zeggen.. en steeds voorzichtig proberen er steeds langs gaan en elke keer als ze het goed doet een snoepje geven (natuurlijk niet vet mesten met snoepjes haha maar soms is geen probleem en af en toe belonen met aaien en lief praten )
Een pup van 5 maanden vind ik nog veel te jong om af te straffen met eeh (das veel te streng). Gebruik een term die anders ook gebruikt als ze iets niet mag (bijv 'niet doen', 'mag niet'). Ook waarschuwen ben ik geen voorstander van. In mijn optiek is het beter om het te negeren en om te buigen naar positief gedrag. Je kunt haar bijvoorbeeld afleiden met een speeltje. Ook kun je proberen om haar juist enthousiast te maken door te zeggen 'ga maar spelen'. Als ze toenadering zoekt belonen met braaf
Dat ze met kinderen onzeker is zal (naar ik aanneem) komen doordat ze daar nog niet veel mee te maken heeft gehad? Zorg er dan in elk geval voor dat je haar niet laat spelen met heel jonge kinderen (zijn minstens zo onberekenbaar als jouw jonge pup). Ga je ook met haar op cursus (veel andere honden ontmoeten)?
Mogelijk is ze met andere honden onzeker omdat zij zelf een kleintje is en aan de lijn zit? Stel haar niet gerust, neem haar nooit op de arm oid, maar nogmaals leidt haar af en probeer haar onzekerheid om te buigen in enthousiasme.
Het is een e. springer spaniel. De de straf term bij ons is uhuh. Ze is juist heel erg met kleine kindere opgergroeid der eerste weken / maanden en dit lijkt iets dat steeds erger wordt.
Misschien dat het kan komen doordat ze als kleine pup misschien de kleine kindere niet leuk vond. (ze is geboren in een gezin met 2 kleine kinderen). Ook voor de grootte hond is misschien een verklaring, toen we heel in het begin met der liepen is ons andere hondje aangevallen door een grootte hond.
Ze loopt eigenlijk overal los, en op de arm nemen vind ik der ook te zwaar voor (14 kilo ondertussenn) Maar ik zal voortaan het ombuigen naar een spelletje.
Angstperiode op een leefdtijd van 5 maanden heb ik nog nooit van gehoord. Een pup hoort altijd onbevangen en vrolijk te zijn. Natuurlijk is het ene dier wat brutaler dan de andere, maar dan is het juist aan de baas om die wat verlegener pup aan te moedigen. Dus moedig je hond aan in plaats van haar bestraffend toe te spreken. Corrigeer haar gedrag door te zeggen op een rustige toon dat het niet nodig is. En moedig haar aan door vrolijk bijvoorbeeld te zeggen "Ga maar kijken. Toe maar". Als ze ter bevestiging af en toe een aai nodig heeft, doe dat dan. Steun haar, maar troost haar niet. Dus kort aaitje en dan "Ga maar kijken" en je loopt vervolgens mee. Dat ze is opgegroeid met 2 kleine kinderen zou juist een voordeel moeten zijn. In haar inprentingsperiode heeft ze al kinderen meegemaakt. Jammer, dat je daar nu pas (als ze 5 maanden is) mee verder gaat. Maak je over dat grommen niet al te veel zorgen. Het heeft nog niet de betekenis van het grommen van een volwassen hond, maar duidt vooral op onzekerheid. Doe er wel wat mee, met die onzekerheid bedoel ik dan. Angstige honden zijn -zoals je zelf terecht opmerkt- gevaarlijker dan dominante honden. Aan jou dus om van je onzekere pup een stabiele hond te maken. Doe dat door o.a. veel kinderen op te zoeken. Bij voorkeur in een haar vertrouwde omgeving, niet te veel kinderen ineens en kinderen die niet bang zijn voor honden en er dus natuurlijk mee omgaan. Gillende kinderen moet je vermijden; die zijn net zo onzeker als je pup en versterken dus elkaars gedrag. Wees hierin altijd de rots in de branding voor je pup. Dat is dus niet hetzelfde als haar troosten, daarmee maak je het alleen erger.
Succes en steek er veel tijd in nu je dit gedrag nog eenvoudig kunt corrigeren!
vreemd,ik heb geen kinderen,en mijn honden komen maar een aantal keren per jaar met kinderen in aanraking,maar met jonge honden heb ik de ervaring dat ze kinderen meestal geweldig vinden,misschien heeft jou hondje een trauma opgelopen van een kind toen hij nog erg klein was....ze kunnen vreselijke herrie maken en erg druk doen,kinderen. Misschien hem laten wennen aan een rustig kind,die er met beleid mee omgaat,volgens mij kun je angst niet echt afstraffen,maar goed,zo denk ik erover. Zou het niet gewoon zo kunnen zijn dat hij kinderen gewoon niet leuk vind?(heb ik persoonlijk ook last van,dus waarom een hond niet?)
@marion Wij hebben veel boekjes gelezen en daar staat dat ze tot hun 6de maand ong. in een angst periode kunnen zitten. We kwamen opzich wel telkens kleine kindere tegen en als er kleine kindere bij ons thuis kwamen (6 neefjes en nichtjes onder de 5 jaar) Ging ze lekker achter de bank lichen. En het is pas sinds kort dat ze volwassenen niet meer eng vind. ( wat een held is het toch).
@geerke, Ze mag kinderen best niet leuk vinden maar dan hoeft ze niet te grommen en blaffen.
Over de angstperiode verschillen we dan van mening, maar dat geeft niet. Boeken over pups opvoeden zijn geweldig, maar ook geschreven op basis van eigen ervaringen van de auteur. Ze verschillen behoorlijk qua inhoud en manier om het aan te pakken. Dat is ook goed, want de opvoeding moet bij jezelf en je hond passen. Waar ze het bijna allemaal over eens zijn: niet straffen maar belonen. Volgens mij is dat juist ook voor jouw hond essentieel. Ik ben bang dat jouw pup niet van jongsaf aan goed gesocialiseerd is. Bang zijn voor kinderen kan ik me nog enigszins voorstellen, maar bang zijn voor mensen..... dat hoort echt niet. Wat dan ook als eerste in me opkomt is of ze niet bij een broodfokker of erger uit een Oostblok-land komt, geboren in een schuur en nauwelijks met mensen in aanraking geweest? Bang zijn voor volwassenen is echt niet normaal. Ga er heel snel veel mee doen, qua leeftijd van je pup heb je niet heel veel tijd meer om dat volledig om te kunnen buigen. Niet alleen veel mee laten maken, maar ook zelf veel mee spelen en knuffelen. Dat doe je nooit te veel! Als jij zegt dat het goed is, moet zij daar niet aan twijfelen. Zoveel vertrouwen moet ze in je hebben. Beloon haar met je stem of een snoepje. Snoepjes door anderen dan haar baasjes geven, is niet slim. Ze kwam niet bij het kindje omdat jij aangaf dat ze die kan vertrouwen (met welke beloning dan ook), maar het snoepje trok. Ze gehoorzaamde niet, maar kwam het koekje halen. Vervolgens beloon je haar. Waarvoor dan? Dat ze het koekje uit een vreemde hand eet?
Een hond maakt niet de keus of ze kinderen wel of niet leuk vind. Die keus wordt bepaald door ervaringen. Dat ze gromt of blaft heeft alles te maken met onzekerheid, wat weer angst kan worden. Onzekerheid bestraffen is bijna het ergste wat je kunt doen. Ook niet met 'niet echt' bestraffen! Door bestraffend te reageren, versterk je haar onzekere gedrag nog meer. Ze weet werkelijk niet meer hoe het wel moet. Leren en aanleren doe je door aan te moedigen. Hoge stem, vrolijk en enthousiast zijn. Als sta je vreselijk voor schut. Gewoon doen.
Laat de hond vooral zelf het initiatief nemen om de kinderen te gaan opzoeken. Dus geen kinderen die zelf naar de hond toestormen, dat is veel te overweldigend voor hem. Bovendien heeft hij blijkbaar al geleerd dat grommen helpt omdat ze dan op een afstand blijven waar hij zich veilig mee voelt. Elk dier, net zoals ons, hebben een persoonlijke ruimte als een soort luchtbel. Sommigen mogen daarin komen, zoals het baasje en vertrouwde personen, en sommigen zoals vreemden worden bij bepaalde honden liever niet in de zone toegelaten. Dat moet je respecteren, het is de aard van het hondje en heeft ook veel met ervaringen in de socialisatie te maken. Ik zou dus praktisch het volgend doen. Laat de hond in een vertrouwde ruimte lopen. Laat kinderen met iets spelen onder elkaar, vertel hen dat ze de hond compleet moeten negeren, dus niet kijken, niet doen en niet zeggen tegen de hond. Laat nu de springer rustig dichterij komen als hij wat nieuwsgieriger wordt, maar de kinderen moen er absoluut niet op in gaan. (moeilijk met kinderen, ik weet het ...). Dit kan je trouwens ook met volwassen oefenen. Als de hond na een paar oefensessies steeds rustig komt snuffelen, dan mag er iemand zonder in de ogen te kijken een snoepje aan bieden en verder de hond weer negeren. Vermijd hierbij in elk geval bedreigende gebaren van mensen en kinderen = staren, grijpen met de handje, hoge en schrille gillen, recht erop af stormen, bedreigend overbuigen, ... Hang in huis een blad op met de huisregels die hierboven vermeld zijn. Vertel ook aan mensen die haar wllen strelen op straat bv. dat ze dat liever niet heeft, dat moeten ze maar begrijpen. Die tijd komt misschien wel, maar nu nog niet. Laat de hond in ieder geval het initiatief nemen tot contact en dwing niets. succes!
@marion 71: Ze is inderdaad in een schuur geboren. Maar dit was met een andere reden als broodfok. De jongste dochter daar heeft een enorme alergie waardoor alle dieren naar buiten moesten. Ze hadden een grootte verwarmde schuur en op schooltijd en in de avonden liepen de pups in huis. Het is ook denk ik niet echt bang zijn. Hoe leg ik het uit..... Als we mense op straat tegen komen, het zijn dus altijd vreemde., die der willen aaien , of gewoon langs lopen, dan schoot ze tussen me benen. Ik vertelde die mensen als ze wouden aaien altijd vriendlijk dat ze het niet wou en het antwoord dat ik vaak kreeg was dat ze het zelf wel konden inschatten.
@AtraGirlie: Ik ga het proberen.
Ik loop sinds gistere met een speeltje en gistere avond meteen gebruikt zijn respons was wel positief. Hij ging met het speeltje spelen en niet meer grommen en blaffen. Heb ik het dan goed gedaan?
een van mijn honden is wel 6 maanden heel bang geweest van volwassenen,ze was in het asiel terechtgekomen met een week of 6 en heeft daar gezeten totdat ze 9 maanden was,en toen kwam ze bij ons,in het begin erg bang,behalve voor mij. Dat is helemaal goedgekomen,ze heeft het gedrag van de andere honden overgenomen,dat is het voordeel van een stabiele roedel,ik hoef eigelijk nooit optevoeden,maar ik begrijp dat niet iedereen in de gelegenheid is om een roedel van 7 honden te hebben.....
@AstraGirlie, ik zou geen snoepjes laten aanbieden door anderen. Snap je punt wel, maar later moet je dat gedrag weer afleren. Ik zou het dus andersom doen. Als de pup rustig snuffelt en reageert, dan zou ik haar belonen met een 'goed zo' of 'braaf' en eventueel een koekje geven. Uiteraard mag de TS de manier kiezen die haar het meeste aanspreekt. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, als je er maar komt . @Geerke, dat is eigenlijk ook wat ik bedoel. Jouw hond was bang door de ervaringen die ze had opgedaan. De hond van TS heeft voor zover mij bekend die ervaringen niet en dus is haar gedrag vreemd. Dat ze wat terughoudender is, dat kan maar bang gaat te ver. Wat je zegt over de roedel merk ik ook. Ik heb 2 pups van 5,5 maanden. Mijn oude hond, Mechelse 7 jaar, doet bijna al het werk voor me . Haar opvoeden kostte me meer moeite en tijd dan nu met 2 pups. Dus een kleine roedel, met slechts 1 volwassen hond (moet die natuurlijk wel voorbeeldgedrag tonen) werkt ook al.
@TS: jij bent altijd de baas over je hond, anderen bepalen niet of ze je hond wel of niet kunnen aaien! Wees daar nu ook heel strikt in hoor. Dan vinden ze je maar een kreng. Laat mensen of kinderen die je wel contact laat maken met je hond op hun hurken gaan zitten en hun hand voorzichtig uitsteken. Zo geven ze haar de tijd om te onderzoeken. Als ze zelf toenadering zoekt mogen ze aaien, als ze die niet zoekt niet. Simpel. Haar ervaringen die ze als negatief (ofwel bedreigend) heeft ervaren moeten plaats maken voor positieve. En haar positieve ervaringen met grommen en blaffen (als ze dat doet twijfelen mensen en blijven zelfs op afstand) moet ze afleren door er geen succes meer mee te hebben. Goed begin met dat speeltje. Pak niet altijd dezelfde en doe ook niet altijd hetzelfde spelletje. Wees daarin onvoorspelbaar, dan blijf je interessant.
Het ging vandaag weer wat beter. We kwamen een vrouw tegen die der wou aaien. Ik heb het maar rustig gezegd en die vrouw bukte even en ze zocht wel iets van toenadering. Niet heel erg en tussen mijn benen vandaan. Maar ik heb der de hemel in geprezen. Nu er geen school is kan ik alleen niet peilen of het met kindere ook vooruit gaat.
En de variatie in speeltjes is heel groot, balletjes flosjes stokbroden. En daardoor liep ik vanochtend met een stokbrood over straat half uit me zak.
En we hebben nog een hondje, maar dat is een luie. Die slaapt veel en wandele gaat die mee omdat die niet in huis mag poepen/ plassen. Dus daar hebben we weinig aan.
Ik zou het heel rustig opbouwen met mensen en kinderen die je kent en van te voren kunt vertellen hoe of wat te doen. Neem als uitgangspunt dat als ze gaat grommen je een stap te ver bent gegaan en dus minstens een stap terug moet doen in je training. Langs een school gaan zou ik dus ook nog niet doen want dat is ineens tig kinderen tegelijk. Wat soms ook kan helpen is een sociale hond erbij (bijv. van kennissen, vrienden, buren of misschien zelfs je andere hondje als die het allemaal wel gewoon prima vindt). Als die laat zien dat het allemaal niet zo eng is durft de pup soms ook wat makkelijker. Maar dan moet je die wel bij iemand kunnen lenen Misschien is het ook een idee om op cursus te gaan? Daar lopen heel veel mensen die allemaal niet direct met jouw hond bezig zijn. Als je verder niet echt verbetering merkt zou ik overigens er snel een gedragstherapeut bij halen. Nu is ze nog jong en hoe ouder ze wordt, hoe dieper de angst kan gaan zitten.
We zijn nog meer vooruit gegaan ondertussen. We zitten op cursus we zijn net begonnen met de 2de cursus. Daar heeft ze zich laten aaien door een vreemde vrouw en het ging super ze bleef kwispelen dus dat zie ik zeker wel als positief. We laten mensen nu ook op der borst aaien i.p.v. op de rug / hoofd. Ook toen het nieuwe vriendje van me zus binnen kwam reageerde die goed.
leuk dat te horen!!! Je bent vast trots op haar ... en op jezelf
Vooral op haar is toch lastig en een hele overwinning voor haar. Helaas na gistere weer stapje terug moeten doen.
Ze zat bij de albertheijn voor te wachten, en toen ik aan het afrekenen was hoorde ik der piepen. Dat heeft ze nooit gedaan terwijl ze daar zat dus ik naar buiten gerent zitten er van die etterjochies de hond te pesten. Ik ben uit me naad gevlogen en ze zeiden allemaal sorry was niet de bedoeling enz. Maar kwaad was al geschied. Snel me spullen gepakt en die jochies toch maar vertelt dat ze volgende keer een hond kunnen hebben die wel bijt.