Een minder leuk onderwerp, maar er moet toch over na gedacht worden.
Mijn hond is 12 jaartjes jong. Mijn vriend en ik weten dat de dag dat we afscheid zullen moeten gaan nemen, er aan gaat komen. Wanneer dat is, mag ze zelf aan geven.
Dat is ook meteen het moeilijke. Ik ben degene aan wie ze het zal vertellen. Het enige wat ik kan hopen is dat ik haar niet verkeerd versta. Ik wil de dierenarts er niet te vroeg bij halen, maar ook niet te laat. Poeh moeilijk hoor.
Wat vast staat is dat ik haar thuis in wil laten slapen. Dat is haar eigen keus in feite, omdat ze absoluut niet naar de "dokter" wil.
Het geen wat ik nog moeilijker vind is het punt waarop de dierenarts is geweest en haar heeft laten inslapen. Welke keuze maak ik dan?
Maak ik de keuze om haar te laten cremeren zodat ik haar daarna in een urn hier thuis ergens een plekje geef, of kies ik voor iets anders?
Ik neem aan dat er bokkers zijn die helaas ook afscheid hebben moeten nemen van hun hondje? Welke keus hebben jullie gemaakt, hoe gaat dat in zijn werk en waarom juist hiervoor gekozen?
Tenzij het spoed is laat ik mijn katten ook altijd thuis inslapen- met kittens van het asiel moet ik dat zelfs soms zelf doen. Ik laat ze altijd cremeren- je kunt dan altijd nog beslissen wat je doet. Begraven doe ik niet- ivm verhuizingen
ik heb vorig jaar afscheid moeten nemen van mn hond.. Het kwam alleen uit het niets.. de ene dag ging het goed de andere dag kon ze niet meer lopen dus hebben we dr bij de dokter in laten slapen... En we hebben haar daarna laten cremeren.. Net zoals bij alle andere honden die we hebben gehad..
Onze hond hebben we bij de DA laten inslapen 2 jaar terug en we hebben hem daar gelaten voor destructie. Het was een herderachtige, dus te groot om zelf te begraven(doen we soms wel met konijnen bijvoorbeeld) en zo'n urn vinden we allemaal niks. Als hij dood is, is de 'ziel' weg, met het omhulsel doen we niks.
Mijn oom heeft zijn hond ook laten inslapen en vervolgens laten cremeren, de urn heeft een mooi plekje in zijn huis en zo is de hond er toch nog... voor hem de beste keuze..
Ik heb mijn (veel te vroeg) overleden kat ook laten cremeren, haar urn is subtiel en staat achter op de hoek van mijn dressoir, elke keer als ik er langsloop denk ik even aan haar.. zo is ze er toch nog maar zeker niet erg opvallend.. Dit is voor mij de beste keuze...
Ik raad je dus na te gaan waar jij je het best bij voelt, je kan de hond cremeren of begraven.. net wat jij wilt... alvast heel veel sterkte met deze zware keuze gewenst.. het is niet de makkelijkste...
Wij hebben 3 maanden geleden onze hond in laten slapen. Hebben hem individueel laten cremeren(je kan ze ook met een paar tegelijk laten cremeren als je de as niet terug wilt). De as hebben we thuis gekregen. Ik heb er een beetje uitgehaald om in een ashanger te doen. De asbus hebben we in de tuin begraven onder een beeld van een boxer(onze hond was een boxer)
ik heb mijn oude kat van 21 inlatenslapen bij de DA. Maar ik wou wel, dat hij in mijn Armen stierf . heb hem daarna meegenomen, en in de kist gelegt, en in de tuin begraven. maar ik zou de hond ook thuis laten inslapen in vertrouwde omgeving
Laatst bijgewerkt door just_kiki op 23-02-08 23:38, in het totaal 1 keer bewerkt
Silence
Berichten: 25599
Geregistreerd: 04-03-06
Woonplaats: Ikke in Maarheeze, Silence en Jimmy in Gastel.
Met onze vorige hond hadden we nog niet zoveel keuze, dat is ruim 10 jaar geleden. We hebben hem toen achter gelaten bij de DA.
Met onze huidige hondjes wil ik het zeker anders doen. Inderdaad ook thuis laten inslapen als dat mogelijk is en daarna individueel laten cremeren. De as wil ik inderdaad ook deels in een sieraad laten verwerken en de rest een mooi plekje geven.
Onze eerste hond had al een tijdje leishmaniasis en een slecht hart. Hij leefde al heel lang op medicijnen, totdat het echt niet meer ging. Hij is bij de dierenarts ingeslapen, en later in een dierencrematorium gecremeerd. De as werd in een zakje gedaan, en dat zakje in een klein kistje (een soort van leren schatkistje). Echt heel mooi, het staat nu in de kamer.
In 2006 hebben we twee honden in laten slapen. Allebei thuis. Voor mij was de reden om dat zo te doen dat mijn katten en andere honden erbij konden zijn en afscheid konden nemen. We hebben ze zelf naar het crematorium gebracht en besloten ze daar uit te laten strooien.
Beide honden hadden kanker en ook wij vroegen ons af wanneer het de juiste tijd zou zijn. De dierenarts zei nog, maak je daar niet te druk om. Als het zover is weet je het. En hij had gelijk. Van beiden weet ik dat het de juiste tijd was.
Anne_GTI
Berichten: 18490
Geregistreerd: 26-09-02
Woonplaats: Kan de rand van Zwollywood zien uit mijn keukenraam, daarom kijk ik liever in de kamer naar buiten
Ik heb drie keer een hond in laten slapen bij de DA, wel op afspraak zodat er tijd voor was. De herders hadden beide een gezwel in de buik, de duitser aan de lever, dus die zag ik ineens heel hard achteruit gaan. Beslissing was dan ook snel genomen. Woensdag gebeld dat ze gele slijmvliezen kreeg, donderdag laten inslapen. De mechelaar heeft nog wel een poosje medicatie gehad maar ze werd steeds magerder en had pijn dus ook na een maand meegenomen. Die hond kikkerde helemaal op onderweg naar de DA dus heb haar eerst nog even meegenomen naar haar favoriete plek en vervolgens naar de DA gebracht. Heb ze daar gewoon achter gelaten, ik hecht niet aan dode lichamen. Ze hebben allemaal een mooi plekje in mijn hart en ik heb mooie herinneringen aan ze.
Als het zover met mijn hond zou zijn (ik hoop natuurlijk dat dat nog heel lang gaat duren) dan wil ik haar thuis in laten slapen. En dan zelf naar het crematorium brengen. Zo hebben we dat ook met de vorige hond van mijn ouders gedaan, en daar hadden we een goed gevoel bij. Het liefste zou ik haar dan in de tuin begraven, maar in een rijtjeshuis en een rottweiler, lijkt me dat niet zo'n goed idee.
Vorige honden zijn ook thuis ingeslapen en toen heeft de DA ze meegenomen om daar (met meerdere ingeslapen dieren) opgehaald te worden voor het dierencrematorium. Maar de laatste was in het weekend en toen vertelden ze dat we ook de hond daar zelf heen konden brengen.
Maar zelf heb ik dus geen interesse om de as te bewaren.
Er 3 mogelijkheden volgens mij. Ophalen door de dierenambulance voor destructie. Collectief cremeren, met meerdere dieren (dat heb ik met mijn kat gedaan). En individueel cremeren. Je kan dan kiezen voor een urn of uitstrooien.
Zelf begraven is niet meer toegestaan Alvast sterkte voor de dag dat je de beslissing moet maken
Je hebt verschillende mogelijkheden. je kan hem laten begraven op een dierenbegraafplaats. bij een dierenarts kan je vaak kiezen tussen destructie (dus met allerlei dieren) of cremeren. dit kan individueel of tegelijk met een paar andere honden. bij individueel cremeren heb je de mogelijkheid om de as door hun uit te laten strooien, je strooit het zelf ergens uit, as in een urn of siraad. Mijn hond is thuis bij mij op schoot ingeslapen. ik heb er toen voor gekozen om hem individueel te laten cremeren. Je kan er voor kiezen om hem door het crematorium op te laten halen. wij hebben hem zelf weg gebracht. omdat we mijn hond vrij onverwachts in hebben moeten laten slapen, ging alles ook wat gehaast die dag. iets te snel voor mijn gevoel. dierenarts vertelde dat het niet goed zat, toen naar uithof voor second opinion, dit was ook niet goed en toen naar huis om de dierenarts te bellen dat hij in geslapen moest worden en het crematorium bellen of we hem 's avonds nog konden brengen. na 2 uur kwam de dierenarts en toen het gebeurd was moest hij eigenlijk direct naar het crematorium omdat dat ging sluiten. (het was die dag ook vrij warm). door dit alles wist ik niet wat ik moest doen dus heb ik de as in een urn zitten. deze staat bij z'n foto met z'n halsband erom heen. as kan ik zelf altijd nog uitstrooien of iets dergelijks. van mijn moeder heb ik nog een ketting met een hartje gekregen met as erin.
afgelopen maandag hebben we de hond van mijn moeder in laten slapen. dit is ook thuis gebeurd. alleen dit was weer het andere uiterste: het crematorium was al gesloten dus hij moest een nacht in de garage liggen. daar was het gelukkig wel koel maar de volgende middag was hij natuurlijk helemaal stijf. door een misverstand hebben we hem pas 2 dagen later naar het crematorium kunnen brengen. hij lag er gelukkig wel mooi bij maar het is niet echt prettig om een stijfe hond uit de garage te moeten halen. deze hond is collectief gecremeerd en op een veldje achter het crematorium uit gestrooid.
wij hebben voor crematie gekozen omdat destructie ons erg tegenstond. heb toch het idee dat het dier als grof vuil afgevoerd wordt en dat vindt ik persoonlijk niets. hij gaat dan bij de dierenarts in een zak in de vriezer en 1x per week worden ze door een bus/vrachtwagen opgehaald voor bijv. rendac.
Mijn hondjes zijn allebei gecremeerd. Ik heb ze zelf naar het dierencrematorium gebracht. Super hoe je daar opgevangen werd. Ik heb ze individueel laten cremeren en de as staat bij mij thuis. Eerst zei ik altijd dat ik ze ging uitstrooien maar ik kan het nog niet, dus laat ik het nog maar.
Wij hebben onze ouwe labrador Guus, thuis in laten slapen en zelf naar het crematorium gebracht. Hij is collectief gecremeert en daarna uitgestrooid over een weilandje daar in de buurt. Hij was het liefste buiten aan het ravotten met andere honden, dus zodoende deze keus. Wij hebben het laten doen bij de Kolleweidehof.
Je kan er ook voor kiezen voor destructie: wetend hoe de dieren erbij liggen in de vriezer zal ik hier nooit voor kiezen als het gaat om mijn eigen beestje. Ook kan je hem laten begraven bij zo'n crematorium of individueel laten cremeren. Wat je doet met de as, kan je zelf invullen. Persoonlijk zou ik niet snel voor een urn kiezen, maar goed, dat is echt iets persoonlijks. Dan kan je de urn ook nog laten bijzetten bij het crematorium of thuis houden, of ergens uitstrooien.