Ik had al een eind gelopen en toen ik op de terugweg was, werd me al vanaf een 100-tal meters toegeroepen (nou ja, geroepen... ze had niet misstaan achter een viskraam op de markt) door een vrouwtje met 3 husky's dat ik mijn hond moest aanlijnen.
Nadat ik dus keurig netjes mijn hond had aangelijnd, ben ik doorgelopen in haar richting en toen ik haar op een tiental meters genaderd was, hoorde ik haar fijne stem me nogmaals toeroepen:"Blijf daar! Blijf daar! je ziet toch dat ik ze niet kan houden, eigenwijs!"
Tijdens haar tirade hadden de drie honden zich inmiddels helemaal om haar heen gedraaid en stonden ze te springen en trekken om mijn hond te komen begroeten. De riemen zaten inmiddels flink om haar benen heen gedraaid en terwijl de honden nog steeds stonden te trekken, klauterde ze zo goed en kwaad als het kon al vloekend uit de wirwar van riemen.
Inmiddels lag er een opmerking op het puntje van mijn tong die in de categorie minder-vriendelijke-opmerkingen thuis hoort, maar om de lieve vrede te bewaren en mijn heerlike weekend-gevoel niet te verzieken heb ik in het stralende zonnetje heerlijk staan genieten van haar ellende. Ik kon zelfs een grijns niet onderdrukken...
Toen ze zich eindelijk bevrijd had en weer op pad kon, kwam er een man naast me lopen die het niet kon laten om de sarcastische opmerking te plaatsen:"poeh, had je ook zo'n moeite om je hond bij je te houden", uiteraard binnen hoorbereik van mevrouw....
Prachtig toch zulke taferelen....
Tenger vrouwtje die haar 3 beren van husky's niet kon houden, omdat ze niet opgevoed waren en geen andere honden gewend waren... en dan nog tegen mij zeggen dat IK eigenwijs ben
