Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : Vandaag, 09:55

Tweede hond nemen, om mogelijk verlies eerste hond te verzachten?

Geplaatst door de TopicStarter : Vandaag, 09:55

Beste bokkers,

Op dit moment ben ik in bezit van een 11 jarige field trial labrador teef. Een geweldige hond, welke echt mijn maatje is. Ik neem haar bijna overal mee naar toe, zelfs naar werk regelmatig, in haar jongere jaren ging ze regelmatig mee met de uitlaatservice op de dagen dat zij niet mee kon naar werk.
Nu zij wat meer slaap nodig heeft is een drukke groep voor haar wat te veel en vind ze het vaak ook heerlijk om gewoon een hele ochtend/middag op de bank te liggen.
Zij gaat dagelijks mee naar de paarden en loopt ook regelmatig nog hele stukken mee naast de paarden.

Ik merk dat zij natuurlijk ouder wordt, ze heeft meer slaap nodig en moet ook langer herstellen van een lange wandeling. Ze heeft aangepast voer en supplementen voor haar gewrichten en staat onder controle bij de dierenarts waar we de vorming van artrose goed monitoren.
Zij is heel sociaal met andere honden en vind het bijvoorbeeld ook echt leuk om nog te spelen, niet te wild maar kan dit goed aangeven. Afgelopen weekend heeft zij bijvoorbeeld heerlijk gespeeld met de 1 jarige labrador van mijn moeder. Ze geeft dan goed aan wanneer het te veel wordt en de 1 jarige accepteert dat goed.

Het idee dat zij ooit, ik hoop natuurlijk nog lang niet, gaat overlijden breekt mij echt. De honden die ik heb gehad hebben elkaar altijd een soort van gekend. Ik denk er regelmatig aan om een tweede hond te nemen. Zodat de tweede hond nog kan worden opgevoed door mijn labrador. En als mijn labrador overlijdt, ik steun heb aan de tweede hond. Een hele egoïstische gedachte dat ben ik mij zeker bewust.

Daarbij is mijn hond nu zo makkelijk, zij kan probleemloos mee naar mijn werk, de paarden, vakanties, vrienden, familie etc. Dit wordt met 2 honden natuurlijk een bredere organisatie.

Hoe denkt bokt hierover? en hoe gaan jullie hier mee om?

**Geplaatst**: Vandaag, 10:05

Re: Tweede hond nemen, om mogelijk verlies eerste hond te verzachten?

Geplaatst: Vandaag, 10:05

He wat een dilemma, je huidige hond klinkt echt als een “once in a lifetime”hond.

Mijn ervaring is dat een bestaande hond inderdaad kan helpen bij de opvoeding van een pup. Wij hebben inmiddels vier honden, en de vierde was echt een stuk minder werk dan de eerste. Maar… alles valt of staat wel met de vraag of je huidige hond er nog zin in heeft.

Onze tweede hond doe je bijvoorbeeld geen plezier met pups :’). Als jouw hond er ook (steeds meer) zo in staat, zou ik overwegen om te wachten tot ze er niet meer is.

Als je denkt dat je je hond er wél blij mee maakt, dan zou ik zeggen: doen. Houd er wel rekening mee dat je tweede hond dan nooit gewend zal zijn om enig hond te zijn.

**Geplaatst**: Vandaag, 10:09

Geplaatst: Vandaag, 10:09

Dit is precies de reden waarom wij een 2e hond heb aangeschaft. Ik moet er niet aan denken om geen troosthond te kunnen hebben als ons oude hondje er niet meer is.. Ons seniortje is nu 12 en nog fit genoeg om te kunnen spelen met een andere hond. Ik wilde alleen geen pup, dat leek me te wild voor haar, daarnaast vind ik het erg veel werk. Daarom zijn we gaan kijken bij fosterhondjes zodat we konden kijken of er een klik was (ook met onze dochter van 8).

Inmiddels hebben we een geweldig lief hondje erbij via een foster. Hij is 11 maanden en komt van Curaçao. Hij was al zindelijk en benchgetraind, en gaat superlief om met onze dochter, ons oude hondje en de rest van de beestenbende.

Hij moet buitenshuis nog veel leren, nieuwe geluiden en situaties. Maar dat vind ik leuk om te trainen, hij doet het super. En het is natuurlijk fijn dat ons oude hondje hem hierin kan steunen.

Ik vind het niet heel veel meer werk met een 2e hond. Dat rondje moet toch gewandeld worden, dat kan net zo goed met een 2e hond erbij.

Afbeelding

**Geplaatst**: Vandaag, 11:23

Re: Tweede hond nemen, om mogelijk verlies eerste hond te verzachten?

Geplaatst: Vandaag, 11:23

toen mijn labrador(kruising) 11 of 12 was hebben we er een pup(teefje) bij genomen. De oude hond bloeide toen helemaal op, ze vond het echt leuk om met pup te spelen en heeft ook echt een deel van de opvoeding op zich genomen. Het leek of ze aan haar 2e jeugd was begonnen. Uiteindelijk is ze 16 jaar oud geworden. Ik denk echt dat de pup haar leven heeft verlengd en leuker heeft gemaakt. Ze konden heel goed samen.
Mijn ervaring, dat hoeft natuurlijk niet bij elk gezin zo te zijn, maar ik ben er heel positief over.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:28

Geplaatst: Vandaag, 12:28

Ik zou het niet doen, al snap ik je emotie zeker wel. Ik zou zelf niet zo'n cyclus van altijd-2-honden willen creëren. Als jouw huidige hond komt te overlijden, valt die nieuwe (jonge) hond waarschijnlijk weer in een gedragscrisis, omdat die nooit alleen is geweest. Dan zit je in een cyclus.

Ik zou juist lekker gaan genieten van jullie jaren samen, en deze nieuwe, rustigere fase omarmen. Een nieuwe hond kan altijd nog, als je tegen die tijd toch niet zonder hond wil leven.

De jonge hond van je moeder is voor nu de perfecte optie. Af en toe eens samen spelen, en gewoon naar huis als ze er geen zin meer in heeft. :')

**Geplaatst**: Vandaag, 12:32

Geplaatst: Vandaag, 12:32

UK_eef schreef:
Ik zou het niet doen, al snap ik je emotie zeker wel. Ik zou zelf niet zo'n cyclus van altijd-2-honden willen creëren. Als jouw huidige hond komt te overlijden, valt die nieuwe (jonge) hond waarschijnlijk weer in een gedragscrisis, omdat die nooit alleen is geweest. Dan zit je in een cyclus.

Ik zou juist lekker gaan genieten van jullie jaren samen, en deze nieuwe, rustigere fase omarmen. Een nieuwe hond kan altijd nog, als je tegen die tijd toch niet zonder hond wil leven. De jonge hond van je moeder is voor nu de perfecte optie. Af en toe eens samen spelen, en gewoon naar huis als ze er geen zin meer in heeft.

daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik zou juist nooit meer een hond alleen willen hebben. Als ik zie hoe leuk ze het samen hebben, spelen, onderling communiceren . Dan zie ik dat alleen maar als voordeel voor het welzijn van de hond. Ik vind dat een mens nooit een roedel kan vervangen.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:41

Geplaatst: Vandaag, 12:41

UK_eef schreef:
Ik zou het niet doen, al snap ik je emotie zeker wel. Ik zou zelf niet zo'n cyclus van altijd-2-honden willen creëren. Als jouw huidige hond komt te overlijden, valt die nieuwe (jonge) hond waarschijnlijk weer in een gedragscrisis, omdat die nooit alleen is geweest. Dan zit je in een cyclus.

Ik zou juist lekker gaan genieten van jullie jaren samen, en deze nieuwe, rustigere fase omarmen. Een nieuwe hond kan altijd nog, als je tegen die tijd toch niet zonder hond wil leven. De jonge hond van je moeder is voor nu de perfecte optie. Af en toe eens samen spelen, en gewoon naar huis als ze er geen zin meer in heeft.

Zo werkt het niet, wij hebben er tien en toen de oudste stierf was het verdriet net zo groot als dat hij alleen was geweest. Wat wel anders is, is dat je gewoon door moet want er zijn nog negen andere honden die je nodig hebben en een dagelijks ritme hebben.

Daarnaast, als je maar één hond heb die overduidelijk senior is weet ik niet zeker of je daar een pup bij moet zitten. De honden zitten dan in zulke andere levensfases, en hoewel ze elkaars gezelschap echt wel zouden waarderen (meestal) hebben ze inhoudelijk waarschijnlijk weinig aan elkaar.

Dit hoeft niet. Bij ons in de roedel merkte je dat goed, een gedeelte kon het een reet roesten en een gedeelte had er moeite mee. Maar dat was vooral de hond die zijn 'functie' moest overnemen en twee van de jonge honden maakte er misbruik van en gingen lopen rellen.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:44

Geplaatst: Vandaag, 13:44

Als je nu al weet dat je hierna weer een hond wilt, dan zou ik er nu al een hond bij nemen, mits je denkt dat jouw teefje daar ook bij gebaat is. Ook zou ik trainen op apart alleen kunnen blijven, enerzijds zodat je mogelijk niet direct een probleem hebt als je teefje overlijdt, anderzijds om te kunnen voorzien in verschillende behoeftes.
Ik had mijn vorige hond alleen, wel met de nodige speelafspraken en ook veel contacten in het bos. Destijds bewust zo ingevuld en geen hond erbij genomen, omdat ik er na hem geen meer wilde. Maar ik ging daar zo aan onderdoor dat ik er intussen maar meteen twee heb geadopteerd, omdat ik met mijn vorige hond wel geleerd had dat ze veel baat hebben bij onderling contact en ik daarvoor niet meer afhankelijk wilde zijn van anderen. En eerlijk, stiekem denk ik zelfs al aan een derde. Ik had heel bewust gekozen voor een iets ouder en bevestigd koppel, maar ondanks dat ze van jongs af aan samen zijn geweest, doen ze bar weinig samen. Dus ik ben voorstander van geen hond alleen, maar wel ook een passende match.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:52

Geplaatst: Vandaag, 13:52

Hou er ook rekening mee dat je hond de nieuwe hond helemaal niet leuk kan vinden

M’n ouders hadden een flatcoated welke altijd alleen in ons gezin was en ook al wat op leeftijd. Daar kwam een twee jarige herplaatsen bij. Tot de dood van oude flatcoated was het elke dag ruzie. We deden er niemand een plezier mee. De oude hond, de nieuwe hond en onszelf niet

Mijn rottweiler was altijd alleen, uiteindelijk een husky erbij. Die was enorm aanwezig, niet altijd in positieve zin. Helaas overleden op 1 jarige leeftijd maar had eerder het gevoel dat de rottweiler blij was dat de rust was wedergekeerd

Momenteel een husky van 4 en rottweiler van 2. De husky had een jaar tijd nodig gehad om haar nieuwe plekje te accepteren en dat niet meer alle aandacht alleen voor haar was. Ik vond haar een jaar lang depressief ogen. Nu gaat het wel goed

Dat honden altijd beter zijn met twee (of meer) zoals juval zegt is helaas niet waar. Sommige zijn echte einzelgangers

**Geplaatst**: Vandaag, 14:12

Geplaatst: Vandaag, 14:12

Kabayo schreef:
Hou er ook rekening mee dat je hond de nieuwe hond helemaal niet leuk kan vinden

M’n ouders hadden een flatcoated welke altijd alleen in ons gezin was en ook al wat op leeftijd. Daar kwam een twee jarige herplaatsen bij. Tot de dood van oude flatcoated was het elke dag ruzie. We deden er niemand een plezier mee. De oude hond, de nieuwe hond en onszelf niet

Mijn rottweiler was altijd alleen, uiteindelijk een husky erbij. Die was enorm aanwezig, niet altijd in positieve zin. Helaas overleden op 1 jarige leeftijd maar had eerder het gevoel dat de rottweiler blij was dat de rust was wedergekeerd

Momenteel een husky van 4 en rottweiler van 2. De husky had een jaar tijd nodig gehad om haar nieuwe plekje te accepteren en dat niet meer alle aandacht alleen voor haar was. Ik vond haar een jaar lang depressief ogen. Nu gaat het wel goed

Dat honden altijd beter zijn met twee (of meer) zoals juval zegt is helaas niet waar. Sommige zijn echte einzelgangers

Ook dit klopt niet helemaal, een hond is een roedeldier en horen net zoals konijnen en paarden eigenlijk niet alleen te leven. Alleen omdat een hond is veel gevallen dusdanig onderdeel is van het gezin kan dit ondervangen worden door trainingen, wandelingen met soortgenoten etc.

Echter, je moet wel energie en behoeftes matchen. Een Husky + Rottweiler zou nooit in mij opkomen om als match samen te zetten, dat die weinig aan elkaar hebben vind ik geen verrassing. Net zoals een Chihuahua + Tibetaanse Mastiff, leuk bedacht als soortgenoot maar zal in de praktijk weinig van elkaar vinden.

Hoewel onze Smooth Collies de light versie zijn van de Border Collie spelen zij als directe soortgenoten binnen het ras veel ruwer en leuker met elkaar dan een SC + BC combinatie terwijl die ook heel leuk met elkaar kunnen spelen en ravotten.

Als onze vaste vakantieganger bij ons is, een (vermoedelijk) Turkse herder trekt die het meeste op met onze senior gigantische Sheltie omdat zij qua vibes het meest matchen. Die doe je geen plezier met vlooien van BC's.

Dus er zit een hele grote nuance in je statement, want dat is van groot belang.

**Geplaatst**: Vandaag, 14:19

Geplaatst: Vandaag, 14:19

Ik denk dat een 2e hond erbij in veel gevallen een verrijking is voor de dieren zelf, maar in het geval van een senior zou ik daar niet snel een pup bij plaatsen. Dat is zo'n grote verandering is het leven van de senior hond en vraagt veel energie. Ze is nu toch gewend om alleen te zijn en alle aandacht te krijgen.

Denk je dat je jouw hond hier écht een plezier mee doet, of is het meer voor jezelf?

**Geplaatst**: Vandaag, 14:53

Geplaatst: Vandaag, 14:53

blegh edit zoveel. Net wakker en typen is zo niet mijn sterkte vak. M’n brein moet ontwaken

Je kan vinden dat mijn post niet waar is, toch is het zo. Vooral honden welke nooit gesocialiseerd zijn doe je echt geen plezier met ze samen zetten met andere honden. Of ze nou van hetzelfde ras zijn of niet. Maar ook zijn er honden die andere honden niet/nooit kunnen luchten, enorm bezitterig zijn of het lastig vinden zich aan te passen/ aandacht moeten verdelen. Zoals je ziet bij onze twee flatcoateds gingen die echt wel doorvechten tot 1 het niet meer deed. (Die waren overigens wel gesocialiseerd) Vaak zie ik dit ook bij herdershonden of hr honden van hetzelfde formaat danwel gedrag.
Sommige combinaties in geslacht, meestal 2 teven of wat ik hier vaak zie intacte reuen, is ook niet te beste optie

Dat je mijn keuze van rottweiler en husky samen niet snapt kan ik begrijpen. Toch gaat dat gewoon goed en ze spelen heel leuk samen. De eerste husky was gewoon heel moeilijk opvoedbaar en was heel baldadig. Terwijl de rottweiler heel lief en rustig was. Nu heb ik dat andersom

Mijn huidige husky had er vooral moeite mee dat er een baby én pup in huis waren gekomen daar waar ze altijd alleen was. En dat is niet vreemd

Ik geef alleen aan dat het ook anders kan uitpakken dan de meeste hier schetsen.
Vraag is of de hond van ts hier gelukkig van
gaat worden in z’n laatste jaar, danwel jaren

Ik maak geen statement, ik vertel puur m’n eigen ervaring

En ook wat ik veel zie in de opvang, want daar worden ook niet alle honden bij elkaar gekwakt. Dat kan gewoon niet

Laatst bijgewerkt door Kabayo op Vandaag, 15:12, in het totaal 7 keer bewerkt

**Geplaatst**: Vandaag, 14:55

Geplaatst: Vandaag, 14:55

Toen mijn vorige assistentiehond 8 werd en langzaamaan wat tekenen richting pensioen liet zien besloot ik een opvolger aan te schaffen en in 3 jaar tijd een plan te volgen. Het eerste jaar zou pup lief vooral lekker pup zijn en kon hij vooral veel grondwerk leren en mee gaan naar plekken meer om omgevingen etc te leren kennen dan werkelijk te werken. Zou hij in het 23 jaar werkelijk de training in gaan voor de specifiekere taken en jaar 3 zou ik de diensturen van de 1e hulphond af schalen en zou hij uiteindelijk enkel jog mee gaan naar voorlichtingen en gastlessen omdat hij dat zelf zo leuk vond...

De realiteit was helaas dat mijn 1e hulphond na komst van de pup erg ziek werd en uiteindelijk overleed toen de pup een half jaar oud was en 10 dagen nadat mijn oudere chihuahua ook overleden was (door ouderdom, ze zat al in reserve tijd)

Je kan dus zoveel plannen als je wilt maar wat er gebeurd heeft niemand grip op. Toch vind ik het een goede keuze en helemaal geen egoïstische keuze om er over na te denken hoe je het wilt aanpakken gezien de realiteit is dat de hond eerder overlijd dan jij. Sterker nog. Als je een bepaald ras zoekt en een goeie fokker dan zijn de wachtlijsten bij sommige fokkers rustig 2 jaar of zelfs langer. Zeker als je een hond zoekt voor een specifiek doel zoals een sport als agility of als assistentiehond etc is het geen gek idee om vast wat informatie te gaan opzoeken. Wellicht vanuit de lijnen waar je huidig hond van is etc.

Maar egoïstisch? Nee hoor. Je vervangt je hond ook niet, je zoekt een opvolger. De liefde en genegenheid naar je hond wordt daar niet minder van. Je hart groeit gewoon voor wat extra ruimte

**Geplaatst**: 8 min geleden

Re: Tweede hond nemen, om mogelijk verlies eerste hond te verzachten?

Geplaatst: 8 min geleden

Voorheen hadden we broer en zus uit een nest, ze zijn hun hele leven bij elkaar geweest. Zus had steun van broer nodig, gelukkig overleed zij eerste. Broer heeft het laatste half jaar nog genoten van het enigst hond zijn.

Daarna een toller pup, ze leek het alleen zijn prima te vinden. Vorig jaar toen ze 3 was een pup, weer een toller, er bij genomen. De oudste is zo blij met haar hondengezelschap en de jongste weet niet beter.

Wat ik merkte met de vorige twee was wel dat ik het fijn vond om nog een hond te hebben om voor te zorgen en dingen mee te doen. Het dagritme blijft gelijk, toen hij er niet meer was viel ik meer in een gat om dat je hele leven even overhoop ligt.

**Geplaatst**: 2 min geleden

Re: Tweede hond nemen, om mogelijk verlies eerste hond te verzachten?

Geplaatst: 2 min geleden

Ik heb altijd meerdere honden...Maar in jou geval zou ik geen pup er bij nemen...Puppen gaan grenzen opzoeken ,er ook even over en dan gaat jou hond dat moeten corrigeren terwijl ze duidelijk aan geeft meer behoefte aan rust te hebben als ik jou stukje zo leest.Eventueel een iets oudere hond zou ik zelf dan wel durven...
Maar het is idd meer organiseren in alles....

Nomineer dit bericht ×