Omdat er hier regelmatig gesproken wordt over buitenlandse adoptiehonden, leek het me interessant om onze reis hier ook te delen.
Wij zijn momenteel in Roemenië en bezoeken het asiel waar we mee samenwerken en andere plekken waar honden vandaan komen. Niet om een discussie te starten, maar om met eigen ogen te zien hoe het er hier aan toe gaat dacht ik… Ik deel onze reis hier.
De vlucht was perfect en de zon scheen bij aankomst. Dat begon goed. Op de chagrijnige chauffeur na die ons de auto moest overhandigen, maar goed… daar komen we wel overheen. Ben met twee collega’s en normaal zijn we niet snel klein te krijgen.
Tot je in het asiel staat.
En je je realiseert dat dit voor Roemeense begrippen nog een goede plek is.
Ik heb vaker zwerfhonden gezien, maar nog nooit bewust een reis gemaakt om hier echt in het asiel te stappen. En hoewel ik wist dat het pittig zou zijn, overvalt het me toch. Maar als gedragstherapeut in opleiding (bijna klaar) die veel ook met buitenlandse honden werkt vind ik dat ik dit ook moet doen.
Het is goed om dit te zien. Het zet ook weer in perspectief hoe goed wij het in Nederland eigenlijk hebben voor onze honden.
Het is hier een uur later dan thuis. Maar voor je gevoel stap je zo’n zeventig jaar terug in de tijd. Op alle fronten.
Ik ga proberen iedere dag een korte update te plaatsen van wat we hier zien en meemaken.
Vandaag vooral veel kijken, luisteren en indrukken verwerken.















Ik hoop dat ze eruit komen.