Geplaatst Gijs is bijna 7 maanden oud.
Afgelopen week hadden wij een volwassen labrador logeren ivm vakantie.
Een hele leuke week voor beide honden met veel wandelingen en stoeien.
Vrijdag om 11 uur smorgens werd de logeer hond opgehaald. Dus ff van te voren nog een laatste wandelingetje maken met z’n 3tjes.
Halverwege kwam er in eens een kat mee wandelen. Ik dacht eerst nog, goh.. wat grappig!
Kijk m eens mee wandelen met de pack!
Maar ik zag vrij vlot dat zijn houding alles behalve vriendelijk was.
Hij ging vol in de aanval op beide honden.
Ik ben achteruit gaan lopen en heb wel tig keer geprobeerd om zijn aanvallen af te weren.
Maar dat schijtbeest (ja sorry) bleef maar komen.
En met in elke hand een hondenriem was ik ook een beetje gebonden.
Na een stuk van ongeveer 100 meter zag ik eindelijk iemand die in een auto zat.
De vrouw deed nog een beetje lacherig, ze deed voorkomen alsof ik mij een beetje aan stelde. Ik moest gewoon door lopen.
Dus ik werd boos, ik zeg: die kat heeft ons al tig keer aangevallen. Ik loop al 100 meter door maar hij blijft maar komen.
Nou met tegenzin ging ze de kat afleiden waardoor ik snel het hoekje om kon en weg kon komen
Thuis was eerst alles nog oké. Ik kon bij beide honden geen schade zien.
Rond half 2 dacht ik; zie ik dat goed?
Lijkt wel of Gijs een beetje kreupel loopt.
Om half 3 liep hij echt kreupel.
Dus toch de DA gebeld.
Om half 4 naar de DA.
Zij konden alleen een kleine pijn reactie krijgen als ze een teen kootje aan drukte.
Ik hoefde geen zorgen te maken en kon met pijnstillers naar huis.
Tegen de avond aan werd Gijs ineens erg futloos, wilde helemaal niet in de benen komen.
Ik moest hem optillen en in de tuin zetten voor een plasje.
Dit kon niet goed zijn.
Spoed arts gebeld en we konden om half 10 daar terecht.
Daar zagen ze ook een hele zielige pup.
Pijn reactie op zijn teen kootje was ook heftiger.
Besloten een foto te maken, gelukkig niet gebroken.
Temperatuur opgenomen en die bleek flink verhoogd.
Dat in combinatie met de aanval van de kat leek erop dat hij acuut een ontsteking heeft gekregen.
Gelukkig mocht hij wel weer mee naar huis met antibiotica.
Vanmorgen was hij al echt 10 x beter te pas dan gister avond.
Hij is weer lekker aan het klieren en volgt mij weer overal gezellig door het huis. En hij steunt weer op zijn pootje.
Wat wil ik met dit verhaal? Ja geen idee.
Even van mij afschrijven is altijd fijn.
Ik was gisteren zo ontzettend bang.
