Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-02-26 09:14

Tweede hond (Beagle) adopteren?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-26 09:14

Hoi allemaal!

Iets meer dan een jaar geleden adopteerden wij een Beagle, Bobby, van 9 maanden. Dat was natuurlijk een uitdaging (hij is proefdier geweest dus alles was spannend), maar nu gaat het echt super goed.

$*\o/*$

Omdat Beagles echte meutehonden zijn denken we eraan nog een Beagle te adopteren.

Buiten de normale uitdagingen van een 2e hond hebben deze heren natuurlijk een extra aandachtspunt.

Onze zorgen;

- Bobby snapt inmiddels heel goed wat ik van hem vraag en daardoor verlopen diverse situaties heel soepel. Er zijn echter een aantal honden waar hij een bloedhekel aan heeft en daar reageert hij nog wel op met verhoogde energie. Hij kalmeert wel steeds sneller en het is maar bij 3 honden (van de ca. 50 die we tegenkomen in de wijk), maar ik ben wel bang dat de nieuwe hond dat gaat overnemen. Én dat ze vervolgens reactief worden naar meer honden omdat ze elkaar dan aansteken.

- We zijn dagelijks even op de boerderij bij m'n ouders. Voordeel is dat hij lekker los kan lopen, nadeel is dat 1 van hun honden niet graag speeltjes en eten deelt. Niks ernstigs, maar ik merk dat Bobby dat nu ook een beetje overneemt. We moeten dus niet te lang wachten met een adoptie, voor het geval dit gedrag vaker voorkomt en hij het thuis ook gaat doen. Met een tweede hond thuis kunnen we bovendien beter oefenen en aan dit gedrag werken.

- Met de komst van een 2e hond kunnen we niet zo vaak meer naar mn ouders, ik weet dat ze dat te druk vinden en ik wil ze daar niet mee belasten. Het voelt nu zielig om dat Bobby te ontzeggen, al compenseren we dat natuurlijk wel met langere wandelingen in de natuur. En weegt dag en nacht een maatje niet op tegen minder vaak op de boerderij rondlopen?

----- ----- ----- ----- -----

Resumerend;

Bobby wil continue aandacht en contact, en wil heel graag spelen. Ook naar andere honden toe is hij vriendelijk en enthousiast, een maatje zal hem echt goeddoen.

Bovendien kunnen we nog een Beagle helpen dmv adoptie.

Anderzijds zou iets meer tijd om zijn gedrag 'perfect' te krijgen fijn zijn. Maar is dat realistisch? De kans is groter dat hij wat 'trekjes' houdt naarmate we langer wachten, waardoor een hond erbij nemen lastiger wordt.

Lastig allemaal!

Sorry voor het lange verhaal :list:

Maar herkent iemand dit? Zijn er nog tips of verhelderende inzichten?

Alvast bedankt voor jullie reacties :wave:

**Geplaatst**: 18-02-26 09:34

Re: Tweede hond (Beagle) adopteren?

Geplaatst: 18-02-26 09:34

Ik breng mijn Beagle een paar dagen per week naar een dagopvang waar zij kan spelen met andere honden. Dus mocht je uiteindelijk geen tweede hond willen adopteren maar hem toch die speeltijd gunnen zou je daar eens naar kunnen kijken.

Er zit natuurlijk een verschil in tussen graag met andere honden willen spelen, en zijn huis en familie willen delen, dus dat blijft altijd een vraagstuk. Heb je al eens een ander hondje te logeren gehad om te kijken hoe dat gaat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-02-26 09:59

Re: Tweede hond (Beagle) adopteren?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-26 09:59

Als het niet doorgaat kunnen we gewoon elke dag naar mn ouders waar hij met hun honden kan spelen. Ook de hond van mn broertje is er zo nu en dan. We gaan ook weleens naar speelveldjes en losloopgebieden. Dus aan speeltijd buitenshuis geen gebrek, het gaat juist om een 'broertje'. Een familielid is toch een andere behoefte dan een vriend..

We hebben al eens andere honden op visite gehad (was super leuk) maar dat is toch anders dan op de lange termijn. Hetzelfde geld voor een 'testbezoek' met de adoptie hond. Ze kunnen een hekel aan elkaar hebben maar uiteindelijk bevriend raken, of juist de eerste dagen heerlijk spelen en kroelen en na een week elkaar niet luchten of zien.

Iedereen moet weer zn draai vinden, en bovendien zal de adoptiehond pas zijn ware aard tonen als hij op zijn gemak is. Dat was met Bobby ook zo.

**Geplaatst**: 18-02-26 10:20

Re: Tweede hond (Beagle) adopteren?

Geplaatst: 18-02-26 10:20

Je loopt inderdaad de kans dat numero 2 het gedrag gaat overnemen. Is het een idee om met Bobby eerst een hondenschool op te zoeken en met hem te gaan trainen? Hij komt daar veel andere honden tegen, wat kan helpen in de socialisering met andere honden. Wellicht vindt hij agility of speuren erg leuk. Zodra hij minder of niet meer reageert op andere honden/onder commando is en blijft, is hij stabiel genoeg voor een tweede erbij.

**Geplaatst**: 18-02-26 10:49

Geplaatst: 18-02-26 10:49

SafeHaven schreef:
Als het niet doorgaat kunnen we gewoon elke dag naar mn ouders waar hij met hun honden kan spelen. Ook de hond van mn broertje is er zo nu en dan. We gaan ook weleens naar speelveldjes en losloopgebieden. Dus aan speeltijd buitenshuis geen gebrek, het gaat juist om een 'broertje'. Een familielid is toch een andere behoefte dan een vriend..

We hebben al eens andere honden op visite gehad (was super leuk) maar dat is toch anders dan op de lange termijn. Hetzelfde geld voor een 'testbezoek' met de adoptie hond. Ze kunnen een hekel aan elkaar hebben maar uiteindelijk bevriend raken, of juist de eerste dagen heerlijk spelen en kroelen en na een week elkaar niet luchten of zien.

Iedereen moet weer zn draai vinden, en bovendien zal de adoptiehond pas zijn ware aard tonen als hij op zijn gemak is. Dat was met Bobby ook zo.

Op visite of echt een loge voor een week of langer?
Maar het klinkt alsof je je beslissing al genomen hebt, succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-02-26 12:29

Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-26 12:29

Socialisering is niet zozeer de issue, er zijn hier veel honden dus dat gaat prima. Op die 3 na dan, maar dat gaat steeds beter.
Ze hebben lelijk tegen hem gedaan dus dat hij er dan op reageert is niet eens zo gek. Maar nogmaals, hij wordt steeds sneller rustig als we ze tegenkomen.
Zn energie schiet omhoog en hij wordt even alert en zet zn haren overeind, maar voorheen hing hij ook in de lijn en begon hij te blaffen.

Dat brengt me wel weer terug op mijn vraag of het verstandig is te wachten tot hij zich voorbeeldig gedraagd. Is dat een reële verwachting? Wij hebben ook weleens een hekel aan iemand

Hoe meer tijd er verstrijkt hoe lastiger het denk ik wordt om een 2e erbij te nemen, ivm jaloezie e.d. na lang de enige geweest te zijn. Maar te snel een 2e erbij kan onze vooruitgang weer teniet doen.

Vandaar dat ik op zoek ben naar ervaringen/succesverhalen van 2 adoptie honden. Of honden met een gedragsprobleem oid..

**Geplaatst**: 18-02-26 13:31

Geplaatst: 18-02-26 13:31

SafeHaven schreef:
We zijn dagelijks even op de boerderij bij m'n ouders. Voordeel is dat hij lekker los kan lopen, nadeel is dat 1 van hun honden niet graag speeltjes en eten deelt. Niks ernstigs, maar ik merk dat Bobby dat nu ook een beetje overneemt. We moeten dus niet te lang wachten met een adoptie, voor het geval dit gedrag vaker voorkomt en hij het thuis ook gaat doen. Met een tweede hond thuis kunnen we bovendien beter oefenen en aan dit gedrag werken.

Even een serieuze waarschuwing: de kans is veel groter dat dit gedrag gewoon in Bobby zit en eruit komt door zijn leeftijd dan dat het komt doordat hij het overgenomen heeft. De kans is aanzienlijk dat bij het nog verder volwassen worden het gedrag nog verder meegroeit.

Hou daar echt rekening mee, de kans is namelijk best aanwezig dat je met een tweede hond erbij alles zult moeten gaan opruimen thuis. Er valt maar beperkt te 'werken' aan dat gedrag, het komt echt vooral neer op de de objecten (speelgoed, eten of welk object dan ook hij belangrijk vindt) of stressoren (de andere hond, of evt zelfs als mens dat te dichtbij komt of dingen af wil pakken) weghalen.

**Geplaatst**: 18-02-26 13:43

Geplaatst: 18-02-26 13:43

Ik heb zelf 3 middelgrote adoptiehonden (uit het buitenland) en mijn teefje is de eerste 9 jaar van haar leven enigshond geweest. Wel veel contact met honden in de buurt en/of familie en ze was op veel vlakken een makkelijke hond (braaf, kon goed alleen blijven), maar kon ook wel heel dominant zijn en uitvallen naar andere honden. Voornamelijk tegen honden die ongeveer even groot en oud zijn als haar.

Toen ik samenkwam met mijn vriend, die ook een adoptiehond had (teef, even groot, even oud) was het maanden een hele gespannen situatie, maar uiteindelijk vonden ze elkaar wel ok en tolereerden ze elkaar. Speels of knuffelig waren ze nooit samen, maar er was ook geen strijd meer.

We hebben er een pup bijgenomen, omdat we ook inschatten dat die van de oudere 2 wat kon leren. En dat was idd zo. De ene teef was meer de moeder, voor het knuffelen en om zich qua veiligheid/zelfvertrouwen aan op te trekken en de andere teef was het perfecte speelmaatje. Ze was namelijk heel erg bang voor vreemde mensen en van die andere 2 leerde ze heel goed wie ze kan vertrouwen.

De hond van mijn vriend is helaas onverwachts overleden en toen zaten de overgebleven honden helemaal in de put. Mijn oude teefje werd lusteloos en vermagerde, de jongste werd ook lusteloos en speelde amper. Daarnaast werd de jongste heel waaks en ging ze weer terug in haar gedrag naar vreemde mensen, tot happen aan toe.

Ik vond het daarom heel spannend om op redelijk korte termijn weer een hond te adopteren uit het buitenland. Dit keer een reutje, even oud (1 jaar als de jongste teef op dat moment). Voor de oude teef was het direct goed dat hij er was, de jongste had het een week heel moeilijk en was ontzettend gemeen. Maar daarna was het ijs gebroken en zijn ze onafscheidelijk. Hij leerde van haar zindelijk te worden en zij leerde van hem wat meer onbevangen en nieuwsgierig naar mensen te zijn.

Mijn oude hond lijkt zelfs in haar 2e jeugd te zitten. Ze speelt met de jongsten, eet goed en is heel vrolijk. Een ideaal trio! Ik wil nooit meer maar 1 hond hebben, al houden we het een tijd bij 2 als de oudste komt te overlijden.

Mijn zusje heeft 2 adoptie laboratorium beagles. Eerst een mannetje, na 2 jaar een vrouwtje erbij. Het mannetje was het moeilijkst: dominant naar andere mannetjes en had ontzettende verlatingsangst naar mijn zusje en gilt het uit als hij alleen is. Hij was ook moeilijk bij een oppas onder te brengen, omdat het zo'n zenuwpees werd.

Het vrouwtje was makkelijker in gedrag, had meer zelfvertrouwen en heeft haar broer op dat gebied wel het e.a. geleerd. Het enige nadeel is wel dat zij met haar broer meehuilt als ze alleen zijn, al lijkt ze niet heel erg veel stress te ervaren.. Ze samen ergens onderbrengen bij een oppas gaat weer heel makkelijk. Ze slapen en spelen samen, trekken zich aan elkaar op.

Ik zou niet perse afwachten tot je huidige hond zich voorbeeldig gedraagt hoor, mogelijk moet je dan tot Sint Juttemis wachten

ik zou er toch eerder voor kiezen om er wel een 2e bij te nemen, vind het moeilijk voor te stellen dat beide honden helemaal terror worden doordat ze hier en daar wat negatief gedrag van elkaar overnemen.

Honden zijn toch roedeldieren, waarbij de mens weliswaar ook als onderdeel van de roedel wordt gezien, maar wij zijn geen honden. Ik zou zelf echt nooit meer maar 1 hond willen, juist doordat ik zie dat het in het algemeen makkelijker is om meer honden te hebben qua gedrag. Bij paarden weten we ook dat een kudde essentieel is voor het welzijn, bij honden is dat niet anders.

Maar ik zou wel goed nadenken over de samenstelling: een reutje + teefje is ideaal. Van hetzelfde geslacht? Dan zou ik wel een jaar of 2 leeftijdsverschil aanhouden.

**Geplaatst**: 18-02-26 16:00

Geplaatst: 18-02-26 16:00

Wij hebben 2 dwergpoedels geadopteerd met een jaar ertussen. Ze hebben ieder hun eigen dingetjes: het teefje van 2 heeft verlatingsangst en het reutje van 1 heeft last van angstagressie, voernijd en is reactief naar andere mensen en honden.

Ze zijn nu 4 maanden samen en ze hebben niks negatiefs van elkaar overgenomen. Wel hebben ze veel steun en plezier aan elkaar. Het teefje wilde bijvoorbeeld liever niet in haar eentje wandelen, alleen met onze oude reu erbij maar die kan niet meer zo heel ver. Nu met het reutje erbij neemt ze echt de rol van 'grote zus' aan (zo lijkt het) en laat ze hem de weg in het bos zien, waar ze zonder hem niet naartoe durft. :')

Ze spelen ook graag samen en als ik de ene aan het borstelen ben, zit de ander erbij op tafel. Samen naar de hondenschool vinden ze ook geweldig, ze zoeken elkaar dan regelmatig op als ze de kans krijgen.

Nu moet ik erbij zeggen dat wij eigenlijk altijd 2 (of soms 3, zoals nu) honden hebben. Die onderlinge interactie en de hondentaal die ze delen kun je als mens toch nooit helemaal vervangen (vind ik). Ik geniet er ook altijd enorm van om achter de honden aan door het bos te lopen en gewoon te observeren, dan gebeurt er zo veel! En juist honden die een eigen roedel vormen, kunnen in elkaars gezelschap ook fijn hun eigen ding doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-02-26 17:13

Geplaatst door de TopicStarter : 18-02-26 17:13

Wat fijn om te lezen allemaal $*\o/*$
De communicatie onderling is inderdaad niet te vergelijken met communicatie tussen mens en hond, dat is ook echt een van de redenen. Een speelkameraadje op een ander adres is 1 ding, maar die communicatie is vluchtig en beperkt.

Ik ben wel iets meer overtuigd inmiddels. Wat jullie omschrijven (ook de nadelen) had ik in gedachten al de revue laten passeren, maar wat praktijkvoorbeelden zijn zo fijn om te lezen!

T is wel een ding dat een teefje waarschijnlijk meer kans van slagen heeft, aangezien in de familie iedereen intacte reuen heeft. Dat geeft misschien toch wel veel spanningen.
Vind t ook weer zo wat om zoiets ingrijpends als een sterilisatie te doen 8)7

**Geplaatst**: 19-02-26 10:15

Geplaatst: 19-02-26 10:15

Ik heb zelf geen ervaring met twee honden. Maar wou even reageren op je laatste zin, volgens mij heeft sterilisatie van een teefje juist best wel wat gezondheidsvoordelen voor de hond. Of is dat tegenwoordig niet meer de gedachtegang?

Mijn schoonouders hebben trouwens wel een soort van tweede hond (hondje is daar 50% van de tijd). Hun eigen hond is ook heel beschermend over zijn speeltjes en eten. Het andere hondje heeft dat nooit overgenomen en ze kunnen het nu erg goed samen vinden.

**Geplaatst**: 19-02-26 11:27

Re: Tweede hond (Beagle) adopteren?

Geplaatst: 19-02-26 11:27

Ik ken wel honden die zijn overleden aan baarmoederontsteking ja, dat komt vrij veel voor en is met sterilisatie/castratie te voorkomen. Sommige mensen beweren dat het steriliseren ook weer gezondheidsproblemen met zich mee kan brengen maar persoonlijk zal ik altijd kiezen voor sterilisatie bij een teef waar ik geen fokplannen mee zou hebben.

Nomineer dit bericht ×