Geplaatst Gaat om een 8 jarige Deense dog kruising reu. Oktober liep hij enorm moeilijk en gilde als je zijn heup aanraakte, hup naar de dierenarts en die heeft hem toen meteen op novacam gezet, wou geen fotos vond ze niet nodig. Binnen een paar dagen verbeterde hij, niet meer kreupel liep weer goed dus doorgezet want hij zou wel artrose hebben.
Nu heeft meneer altijd gevoelige darmen gehad, dus nu kreeg hij afgelopen week flinke diaree, hebben we pilletjes voor maar nu kwamen we gisteren thuis en lag de hele vloer onder maar dit keer zat er bloed bij. Meteen afspraak gemaakt met de dierenarts en die wou hem natuurlijk wel zien en een urine onderzoek doen.
Prima, nu had ik hem een paar dagen uitgelaten afgelopen weken en viel het me op dat hij soms alsnog niet helemaal zuiver lijkt, hij hijgt buiten snel ook toen het -7 was met die sneeuw. Als hij speelt is hij soms na een paar keer met zijn beer gooien niet helemaal fijn op de voorkant en gaat hij op zijn beer liggen kauwen. En hij drinkt veel meer de afgelopen weken Wou dit dus meteen voorleggen aan de dierenarts.
Nu kon ik niet mee en is mijn moeder
Gegaan , urine was schoon en niks aan te zien. Voor het hijgen had ze geen verklaring, darmen hoorde ze iets rommelen verder vond ze alles goed. Water consumptie ging omhoog van de novacam en is een bijwerking. De diaree is sinds dat hij het binnen heeft laten lopen ineens verdwenen. Hij heeft ook niet meer de nood om iedere 30 minuten naar buiten te moeten. Naar toch wil ze hem eerst een antibiotica kuur geven met pillen tegen tegen misselijkheid [ waar hij volgens mij geen last van heeft, de laatste paar dagen eet hij als een schooier ] en als dat niet aanslaat een bloed onderzoek doen.
En dit is wat ik niet kan volgen, ik zou juist eerst een bloed onderzoek doen, helemaal omdat hij van antibiotica flink aan de diaree gaat. Ook omdat hij geen koorts heeft, buiten super vrolijk is , en steeds een compleet wisselend beeld laat zien , en nu wil ze ook de novacam af gaan bouwen terwijl hij aan de antibiotica zit en in mijn optiek vanuit daar niet alle dagen pijnvrij is.
Nu is dit geen gemakkelijke hond wat betreft klachten. Paar maanden geleden is hij eens ongelukkig neergekomen toen hij voor een koekje omhoog sprong en stond hij op drie poten. Meteen naar de dierenarts, wou ook geen foto maken en toen ook aan de pijnstillers. Binnen een week verbeterde hij wel iets naar toen niet genoeg vond ik, je moest hem toen aan zijn poot helpen omhoog houden en dan mee hinkelen naar buiten, dus we wouden terug naar de dierenarts, naar buiten hem praktisch moeten tillen want hij wou echt niet op die poot staan, zag hij mijn zus buiten lopen, rent hij op vier poten enthousiast naar haar toe en sinds dat moment was hij ineens niet meer kreupel, wou meteen ook weer verder wandelen. Was echt bizar.
Hij heeft in het verleden ook wel eens nep gehinkt als hij niet de route mag bepalen of als hij mee moet naar huis. Dit is altijd meteen over als hij een maatje ziet, of wat lekkers krijgt. Dit doet hij al vanaf pup, toen is hij ook eens helemaal op de foto geweest en compleet doorgelicht omdat we dachten dat er iets mis was maar niks aan de hand.
Voor dat betreft is het een hele aparte hond
maar dat maakt diagnostiek moeilijk. Ik zou het liefst een second opinion doen bij een andere arts en dan ook meteen een foto maken wat betreft heupen en een bloedonderzoek doen. Niet gewoon willekeurig pijnstilling en antibiotica erin gooien en dan hopen op het beste. Maar mijn moeder is een van de oude stempel met je moet een dierenarts niet in twijfel trekken. Dus nu vraag ik me af of ik nu overdrijf en gewoon die antibiotica moet geven, of toch echt aan moet dringen op een andere kliniek.
Wat zouden jullie hier mee doen?
Sorry als het hier wat warrig staat, heb op het moment mijn gedachten niet echt op een rijtje door dit hele gedoe.
