Wij hebben een teefje van bijna 3 jaar oud, labrador x Engelse springer spaniël.
Ivm jeukklachten zijn we met haar naar de dermatoloog gegaan waar we er achter zijn gekomen dat ze erg allergisch is voor mijten. Naast numelvi tegen de jeuk is ze gestart met immunotherapie om te zorgen dat ze minder gaat reageren op allergenen.
Echter is zij onwijs bang voor de prikken en is de bedoeling dat wij dit zelf thuis prikken. Nu is dat niet zo erg, we zijn beide verpleegkundige. Alleen de angst is niet te doen.
Ze moest een huidtest bij de dermatoloog van 26 prikken. Na 8 zijn we gestopt omdat ze zo in paniek was dat het de volgende keer maar onder narcose zou moeten. Dit hadden ze nog niet eerder gezien.
Ze vindt sowieso de dierenarts heel spannend en heeft al vaker oorontstekingen gehad en problemen met overvolle anaalklieren en wondjes (allemaal door de allergie).
Maar na de mislukte huidtest is het dus al helemaal drama.
Vorige week met prikken is ze naar mijn vriend uitgevallen.
Onze eigen dierenarts gaf aan dat we dagelijks moeten oefenen met nep prikken. Dus een huidplooi pakken en dan met een spuitje zonder naald "prikken". Als we dit proberen gaat ze er gelijk van door, is extreem op haar hoede en blijft ze uit onze buurt.
Ik heb ook het MCD gevraagd waar ze onder behandeling is voor advies.
Het is buiten de dierenarts om helemaal geen angstige hond, en heel lief. Maar ze is nu zo angstig en we willen haar graag helpen.
Momenteel moet ze elke 2 weken een injectie en uiteindelijk 1x per maand (levenslang).
Ik ben benieuwd of mensen hier ervaring mee hebben en wat volgens jullie goede vervolg stappen zouden zijn.
We kunnen natuurlijk bij onze dierenarts het laten injecteren, maar dan wordt de angst alleen maar groter.
Alvast bedankt voor het meedenken!
