Geplaatst 
.In april 2023 zijn mijn man en ik verhuisd naar een campagne-huisje in de bergen van Sicilië, in de buurt van de toeristen hotspot Taormina, met uitzicht op de zee en vulkaan Etna. Het huisje is omringd door 8000 m2 tuin, met veel hoogteverschillen.
Omdat Sicilië niet bepaald rijk is en ik graag iets voor het eiland wil doen ben ik, nest voor nest, gedumpte puppy's gaan opvangen voor een Rescue-stichting. Voeden, ontvlooien, ontwormen (
), de drie R'en (rust, reinheid, regelmaat), veiligheid, socialisatie en vaccineren. Puppy's met een zeer slechte start die, eenmaal gezond en gevaccineerd, ter adoptie worden gebracht in het rijke Noord-Italië. Het jammere is dat ze na aankomst eerst in een asiel-achtige situatie komen, waar ze 22 uur per dag in een hok zitten en twee keer een uur. Goede vrijwilligers en trainers, prima eten, maar teveel honden en nog steeds geen thuis-situatie.
Ik heb onze opvanglocatie 'Burg Happenstein' genoemd. De temperaturen op Sicilië zijn over het algemeen dag en nacht boven de 10 graden en op ons terrein houd ik de pups bewust buiten, waar ze naast ons huis onder een afdak hun slaapplaats hebben om onze eigen twee honden niet hun privacy af te nemen.
'sNachts slapen ze dus in de buitenkeuken op het terras en overdag gaan ze naar de bospaddock, een flink stuk afgezette tuin met hoogteverschil en bomen waaronder ze met warmte in de schaduw kunnen liggen.
Wanneer een nest gedumpte pups in onze buurt gevonden wordt, worden zij aangemeld bij Simona, die een weliswaar een nationaal erkende opvangstichting heeft, maar zonder 'terrein met gebouwen'. Zij zoekt dus mensen zoals ik (nauwelijks met een kaarsje te vinden) die een heel nest thuis willen opvangen en verzorgen. Met de steun en donaties die zij krijgt, levert zij de brokken, betaalt de dierenartskosten, regelt de overdracht naar Noord-Italië en het vervoer daar naar toe.
Inmiddels heb ik hier zes nesten (tussen de vier en acht pups per nest) gehad in anderhalf jaar tijd die bijna allemaal na korte of langere tijd in Noord-Italië adoptie gevonden hebben. Enkelen zijn in Sicilië geadopteerd en met drie of vier adoptieouders heb ik nog contact.
Momenteel logeert hier het zevende nest (zes Maremmani, een prachtig berghondenras). Ik heb via internet Stichting Filos Dog Rescue in Nederland gevonden die uitsluitend voor hondjes uit Italië bemiddelt. Pauline, voorzitter van de stichting, heeft aangegeven dat er genoeg belangstelling is voor onze adoptiehondjes en als alle formaliteiten geregeld zijn, gaat dit mooie nest naar Nederland ipv naar Noord-Italië. De bedoeling is om eind januari en begin februari met enkele pups te gaan vliegen van Catania naar Amsterdam. Heel spannend, maar ik heb er veel zin in!
Na aankomst op Schiphol gaan twee pups direct naar hun nieuwe adoptiegezin. Zij zijn al gekozen! Twee andere pups gaan eerst naar een gastgezin. Voor de laatste twee pups (februari) wordt nog een gastgezin of adoptie-ouders gezocht, maar daar hebben we alle vertrouwen in.
Nou ... heel veel tekst, nu tijd om kennis te maken met de pups!
Zoals ik al vertelde zijn het (niet-helemaal-raszuivere) Maremmani. Een groot hondenras, qua formaat vergelijkbaar met een NewFoundlander en een beetje lijkend op een enorme blonde Golden Retriever. Het ras staat bekend om zijn uitstekende eigenschappen als familiebeschermer, erfbewaker en kuddebewaker. In Sicilië dus meestal door schapenboeren gebruikt en helaas als kettinghond.
Meet the Icebears (en één zwarte
)De omstandigheden waarin de pups werden aangetroffen. Een vuile schuur met dode ratten, uitwerpselen en vleesresten en botten (die ze uiteraard nog helemaal niet kunnen eten)
Net na aankomst bij ons in het donker
Vol vlooien, wormen en parasieten
En na enkele dagen verzorging
En toen kwam de dag dat ze naar de paddock mochten! Uiteraard werd er ook kennisgemaakt met het schriknet .... gelukkig hadden ze heel snel door dat je daar vanaf moet blijven.
Inmiddels zijn we weer wat weken verder en zijn ze drie maanden oud, gevaccineerd, gechipt en gisteren hebben ze de anti-rabiës vaccinatie gehad om Europa in te mogen. Vanwege het formaat hond (en mijn beperkte plaats in het nachtverblijf) zijn er twee pups tijdelijk bij een andere opvanglocatie. Vier pups, degenen die het eerst naar Nederland gaan, blijven nog drie weken bij mij.
Gisteren bij de dierenarts, los in de wachtkamer
En inmiddels weer thuis
Dat was het voor nu.
Mocht iemand gastgezin willen worden (of adopteren, nog mooier natuurlijk!), voor deze hondjes of voor een volgend nest, stuur me maar een pb'tje!
. Al dat grijs weer ff weg 
. En helaas aan De Bril 
? 