Lieve Jango, het is oke

Moderators: Ods, NadjaNadja, Duhelo, Muiz, MirandaT, Essie73

 
 
Annikoe

Berichten: 1097
Geregistreerd: 19-09-16
Woonplaats: Noord-Brabant

Lieve Jango, het is oke

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-12-18 20:58

Afbeelding

Ik parkeer mijn auto in de straat. Ik ben gelijk vanuit mijn werk naar jou toe gekomen dus ik ben netjes gekleed. Op de achterbank ligt een oud vest. Deze trek ik aan, want ik weet hoe veel jij altijd verhaart - daar wil ik mij vandaag geen zorgen over maken.

Ik loop naar mama’s huis en bel kort aan, ik wil jou niet onnodig overstuur maken. Mama doet de deur voor mij open en ik loop naar binnen. Jij komt mij begroeten, kwispelend sta jij in de woonkamer en snuffel je blij aan mijn handen op zoek naar koekjes. Heel eventjes begin ik te twijfelen of wij de juiste keuze hebben gemaakt, je lijkt nog zo blij. Dan begin je weer zwaar en raspend te hijgen van de pijn. Samen lopen wij naar de bijkeuken. ‘Hij heeft vandaag al 3 koekjes gehad hoor.’ zegt mijn moeder. ‘Nou en, vandaag maakt het toch niks meer uit’ reageer ik. Terwijl jij de kruimels op likt geef ik jou een knuffel en de tranen lopen al weer over mijn wangen.
Mama laat jou nog een laatste keer uit, terwijl ik zwijgend aan tafel wat probeer te eten. Ik eet wel, maar ik proef niks. Zodra jullie weer terug zijn knip ik samen met mama wat plukken haar uit jouw vacht. Hier ga ik een mooie ring van laten maken, zodat ik jou altijd bij mij kan dragen. Jij blijft braaf stilstaan, goedzak die je bent.

Samen met mama en René lopen wij naar de auto. De kofferbak gaat open en ik zie hoe jij twijfelend een van jouw voorpoten optilt, als je het nog kon zou je nog steeds zelf achterin springen. Mama en René tillen jou voorzichtig op en zetten jou in de kofferbak. Onderweg proberen mama en ik een beetje over koetjes en kalfjes te praten, maar we weten allebei dat er ondertussen een heel andere gedachte in onze hoofden speelt. Bij de praktijk aangekomen tillen wij jou weer uit de auto. Overal zijn nieuwe geurtjes, dus jij blijft om de paar passen stilstaan om te snuffelen. Altijd overal willen snuffelen. Nu mag het, neem de tijd, doe maar lekker snuffelen vriend. Ik blijf geduldig op jou wachten.
In de praktijk gaan wij in de wachtkamer zitten, ik kan ondertussen mijn tranen niet meer inhouden. Dit is het dan. Mijn moeder komt ook zachtjes snikkend naast mij zitten. Jij gaat niet graag meer liggen, dus jij blijft bij ons staan. Uit een van de behandelkamers komt een vader met zijn zoontje met een leeg kattenmandje - waarschijnlijk hebben ze hun kat achtergelaten voor een castratie/sterilisatie want de man is gewoon opgewekt. Terwijl de man aan de balie staat om af te rekenen staart zijn zoontje nieuwsgierig naar jou. Voorzichtig doet hij een stapje naar voren. 'Wil je hem aaien?' vraagt mijn moeder. 'Dat mag wel hoor, kom maar'. Het jongetje loopt voorzichtig naar jou toe en geeft jou een paar aaien over jouw hoofd. Jij blijft rustig stil staan en ik denk bij mijzelf dat jij in jouw laatste momenten toch nog een kind blij hebt weten te maken. De vader draait zich om en loopt naar zijn zoontje toe. Hij geeft jou ook een kriebel op jouw hoofd en vraagt 'Hé ventje, wat is er met jou aan de hand dan?'. Ik weet een soort halve lach/snik uit te brengen en dan pas zie hij onze gezichten 'Oh sh*t, sorry, ik had het niet in de gaten. Zeg maar niks meer, heel veel sterkte, sorry'. 'Geeft niks', weet ik nog net uit te brengen. Hij neemt zijn zoontje bij de hand en loopt snel naar buiten.

Dan komt de dierenarts naar buiten en roept onze naam. Mijn hart zit in mijn keel en met lood in mijn schoenen dwing ik mijzelf om op te staan. Samen lopen wij de behandelkamer in. Mama praat met de dierenarts, hoe de zwaardere medicatie niet meer helpt en dat wij jou niet langer meer pijn willen doen. De dierenarts geeft jou een paar aaien en knikt.
Wij vragen jou voor de laatste keer om te gaan liggen. Je vindt het lastig, liggen doet jou pijn, maar toch doe je het voor ons. Ik kom naast jou zitten en kriebel jou achter jouw oren terwijl de dierenarts een stukje van jouw poot kaal scheert voor het infuus en deze aanbrengt. 'Als ik de narcose toedien zal het heel snel gaan. Als je nog afscheid wil nemen is dit het beste moment.' zegt ze. Ik begin harder te huilen, knuffel en aai jou zo veel als het maar kan. Je kijkt nog één keer omhoog naar mama, die snikkend naast mij staat. Alsof je wil zeggen: hé, krijg ik geen knuffel van jou? Mama lacht en geeft jou ook een aai. 'Rustig maar, het is oke' fluister ik tegen jou samen met nog veel meer lieve en geruststellende woordjes.
Dan komt de dierenarts weer aangelopen en zij geeft jou de eerste spuit. Ik probeer mij groot te houden voor jou en snikkend blijf ik maar zeggen 'Het is oke, het is oke, rustig maar, het is oke'. Je kijkt mij aan, ik zie een lichte onrust in jouw ogen: je wordt ineens zo moe en ik ben zo verdrietig. Heel even, voor een paar enkele seconden begin je wat sneller te hijgen. Maar het klinkt gezond, het raspende geluid is weg: de pijn verdwijnt. En zie de rust en opluchting in jouw blik. Ik ondersteun jouw hoofd wanneer je opzij valt, zodat jouw hoofd niet hard op de harde vloer terecht komt. Je bent in slaap. Je ademt nog wel, maar je bent er niet meer. Ik maak voorzichtig jouw halsband los en luid huilend val ik op jouw zij. Ik aai jouw hoofd, ik ben kapot van verdriet. Maar het is goed zo, er is geen pijn meer. De dierenarts luistert naar jouw hart en deze klopt nog. Ze geeft jou de tweede spuit. Ik houd jouw poot vast. De poot die jij altijd zo graag aan mij gaf wanneer je iets van mij wilde hebben: de tennisbal die onder de kast lag of de oude boterham op het aanrecht. En ik huil, ik huil zo hard.
Je zucht nog een paar keer en ik weet dat het klaar is. De dierenarts luistert: jouw hart klopt nog steeds. Jij oude, taaie hond. Jouw hart is nog zo sterk, maar jouw lichaam is gewoon op. Je krijgt nog een laatste spuit, ik aai jou voorzichtig over jouw hoofd en fluister voor de laatste keer 'het is oke'. En dan ben je echt weg...

Lieve Jango, bijna 14 jaar heb je een deel uitgemaakt van ons gezin. Mijn grote vriend, mijn puppy, mijn maatje.

~

Jango
31-03-2005 - 17-12-2018


Afbeelding

Afbeelding


Benoite

Berichten: 566
Geregistreerd: 27-05-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:03

phoe lieve TS. Ik heb het niet helemaal uit kunnen lezen de tranen stonden in mijn ogen. Ik wil je heel veel sterkte wensen! Je hebt het mooi verwoord en wat een prachtige foto's!! Y;( Y;(

Not my monkey, not my circus!

PanamaD

Berichten: 5551
Geregistreerd: 06-03-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:05

Phoe wat mooi geschreven. Tranen rollen over mn wangen. Ontzetted veel sterkte met dit verlies...

[o]

Giolli
Zeg maar Ber!

Berichten: 15823
Geregistreerd: 17-11-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:05

oliebol, wie het wel droog houdt hierbij heeft een hart van steen. -O-

Lieve knuffels.

prugelpiet
Lid Nieuwsredactie

Berichten: 8937
Geregistreerd: 20-01-12
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:07

Oh jeetje wat heb je dat prachtig opgeschreven. De tranen staan in m'n ogen, wat een liefde spat er van dit topic af.

Heel, heel veel sterkte.

In hart en gedachten,
vandaag en voor altijd.

kim_1990

Berichten: 1094
Geregistreerd: 13-02-07
Woonplaats: Veenwouden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:08

oh mijn god...
met zoveel liefde en zoveel verdriet geschreven...
met tranen in de ogen het gelezen...
heel erg veel sterkte met dit enorme grote verlies!

♥Zayira♥
♥Shetan's Zubaidah♥
♥Joep, Tommie, max & yara♥
♥Ardino de Bianco♥

fjordjes

Berichten: 8996
Geregistreerd: 03-07-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:08

Ook ik hou het niet droog, een moeilijke maar zeer moedige beslissing in het belang van je dier.

Heel veel sterkte!

Amburtjoz

Berichten: 4973
Geregistreerd: 23-03-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:08

Ik heb het echt niet droog gehouden.. Wat heb je dit mooi opgeschreven. Heel veel sterkte met het verlies van jullie mooie lieve Jango ;( <3

Boras
Berichten: 6092
Geregistreerd: 21-10-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:10

Ik hield het ook niet helemaal droog bij het lezen van je verhaal.
Het brengt oude herinneringen boven.

Wat een pijn en verdriet, he?

Heel veel sterkte!

Yalou

Berichten: 2071
Geregistreerd: 03-06-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:11

Jeetje, wat ontzettend mooi geschreven. Ook ik heb met tranen met tuiten op de bank je bericht gelezen.
Heel veel sterkte toegewenst Y;( Het klinkt als de juiste beslissing!

MareVeer
Berichten: 180
Geregistreerd: 06-08-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:11

G*dverd*mme zeg... De tranen lopen over m’n wangen... Wat heb je dit mooi beschreven, ik voel je verdriet.. Hier ook een opa, die ik voor geen goud wil missen.. Hopelijk duurt het nog lang..
Ik wil tegen jou zeggen wat jij tegen je allerliefste Jango zei, ‘Kom maar, rustig maar, het is oké’.
TS je hebt het beste gedaan, op de foto’s zie ik een prachtige, trotse, blije hond.. Houden van is ook loslaten zullen we maar zeggen, maar plots is het einde daar ;( Heel heel veel sterkte voor jullie gewenst....
:(:)

Essie73
Moderator Algemeen2
No worries, be happy!

Berichten: 13356
Geregistreerd: 04-02-07
Woonplaats: Waterland

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:12

Wat mooi geschreven. Heel veel sterkte met het verlies van jullie bijzondere Jango.

Arethe
Berichten: 1834
Geregistreerd: 14-02-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:12

Wat heb je dit met liefde geschreven, heel mooi en ik kon het net zoals mijn voorgangers niet droog houden.
Heel veel sterkte en kracht gewenst om dit verlies een plekje te geven.

:)ddd Live a life you will remember. :)ddd

k_m

Berichten: 4553
Geregistreerd: 03-02-10
Woonplaats: Brecht [BE]

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:12

Wat een verdrietige maar mooie tekst. Je hebt voor je hond gekozen en dat is heel mooi, hoe verdrietig ook!

Heel erg veel sterkte en dikke knuffel <3

Coloured

Berichten: 2776
Geregistreerd: 09-06-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:12

Tranen.. wat is dit toch altijd moeilijk en in- en inverdrietig.
Heel veel sterkte met het verlies! :(:)

dieseltje
Berichten: 1284
Geregistreerd: 20-09-04
Woonplaats: Horst

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:12

Tranen hier...de liefde blijkt uit ieder woord en dat zal Jango zeker gevoeld hebben. Veel sterkte

Dag lieve Dreamer, mijn gouden mannetje [o]

Emori

Berichten: 12654
Geregistreerd: 09-02-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:14

Ook niet droog gehouden.. heel veel sterkte :(:)

Follow the bliss just like a summer song
Please stay there forever, I'll try to remember


MoppieFilou

Berichten: 3936
Geregistreerd: 31-10-16
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:16

Heel mooi geschreven, heb het met tranen in m'n ogen gelezen.. ;(
Jango was een prachtige hond! <3

Moppie - For always in my heart little friend! <3

Dimphyl

Berichten: 1677
Geregistreerd: 09-12-11
Woonplaats: Zoutelande

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:17

wat een liefde spreekt er uit je tekst.
ook hier tranen door herinneringen aan de diertjes die ik zelf heb moeten afgeven.

heel veel sterkte voor jou en de rest van de familie.

met L' ego kun je niet bouwen.

Divers

Berichten: 857
Geregistreerd: 27-06-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:20

Ik heb je verhaal gelezen en toen weggeklikt. Toch weer geopend.

Heel veel sterkte. Slaap lekker Jango.

Dan maak ik maar zin.

Laura82
Berichten: 7154
Geregistreerd: 05-06-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:21

Wat heb je dat prachtig geschreven ;( heel veel sterkte meis :(:)

Isabel

Berichten: 1882
Geregistreerd: 10-03-13
Woonplaats: Soest

Re: Lieve Jango, het is oke

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:23

Wat mooi geschreven, ik kon het ook niet droog houden.
Heel veel sterkte!

Iris82

Berichten: 38223
Geregistreerd: 04-10-02
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:24

Hier ook tranen hoor. Wat een verdriet. Heel veel sterkte. :(:)

Poking Stick: about 30cm long, that can be concealed up a sleeve, and can be used to 'poke' people who argue with you/irritate you/deserve poking/don't deserve poking but you poke anyway/anyone in the hope of enraging them/making them move/injuring them/anything.








Figaro schreef:
_O- Ik voel een geitenwollensok aankomen.. Misschien zit ie wel in mijn doos :')

lovelyfiefy

Berichten: 4412
Geregistreerd: 03-10-11
Woonplaats: Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:29

och jeetje Y;(

hier ook aan het janken inderdaad

heel veel sterkte de komende tijd :(:)

Sabrina Fotografie
Ook op instagram: SabrinaFotografie92 & waylonhaflinger

AnnickT

Berichten: 907
Geregistreerd: 14-07-15
Woonplaats: Zwitserland

Re: Lieve Jango, het is oke

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-12-18 21:38

Ook hier moest ik een paar keer onderbreken om de tranen weg te slikken. Supermooi geschreven, heel veel sterkte!

Therapist: And what do we do when we are sad?
Me: Buy the pony.
Therapist: *sprays me with a water bottle*


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 16 bezoekers

cron