Geplaatst Vergeef me als het hier verkeerd staat of als er al een topic over is, heb de zoekfunctie gebruikt maar niks kunnen vinden dus dat even zo.
Ik heb twee lieve labradors, Balou van anderhalf en Noa van bijna 1. Beide hebben hun eigen aparte, gekke karakter en allebei zijn het 'typische' labradors; houden van eten, knuffelen, aandacht en wandelen.
Met Balou hebben we al het een en ander meegemaakt waardoor hij nieuwe situaties heel erg moeilijk en eng vind. Als pup hebben we hem meegenomen toen we op vakantie gingen naar de Ardennen. Dit ging goed maar al vanaf het begin vind hij alle nieuwe dingen die op zijn pad komen enorm eng. Alleen thuis zijn is geen probleem, dit gaat heel goed.
Nu hebben we vanaf dat hij klein is al geoefend om hem mee naar de stad, het tuincentrum, het bos e.d. mee te nemen. Zonder succes .. De auto in doet hij uitstekend, hij springt er uit zichzelf in wat voor mij dan toch een teken is dat hij het leuk vind om ergens heen te gaan. Totdat we bij plaats van bestemming zijn en hij enorm nerveus gaat doen. Piepen, blaffen, draaien .. het is gewoon 1 brok spanning.
Dit heeft hij als pup al gehad als we bijvoorbeeld even bij het tankstation stopte en mijn vriend stapte de auto uit om te tanken. Helemaal gek word hij dan .. piepen, blaffen, kwijlen. Kortom, angst en onzekerheid denk ik?Waar ik naartoe wil met mijn verhaal is dat ik mijn honden heel graag vaker mee wil nemen naar stal, zeker nu ik sinds een tijdje mijn eigen paard heb. We hebben ze al een keer samen meegenomen maar Balou trekt je letterlijk het hele erf over en wil volgens mij het liefste zo snel mogelijk weer weg. Daarom hebben we hem toen een keer thuis gelaten en Noa (de kleinste) meegenomen. Dit ging op zich goed alleen tijdens het longeren werd ze helemaal gek. Blaffen, willen rennen etc. Ik denk dat dit gewoon spelen is? Mijn paard is gewend aan honden dus hij had er gelukkig niks van.
Ik baal dan enorm als ik mensen op stal zien die hun hond lekker mee nemen en die naast de bak gaan liggen terwijl zij aan het rijden zijn. Dit zou ik zo graag met mijn honden ook willen bereiken. Nu zullen jullie je misschien afvragen; waarom wil je je hond meenemen als hij er geen plezier in heeft? Mijn antwoord daarop is dat Balou het echt heel leuk vind om bij je te zijn en mee te gaan maar hij vind onbekende situaties gewoon eng. Ik ben er echt van overtuigd als ik hem hier doorheen kan helpen hij het super leuk vind.
Nu voel ik me gewoon schuldig als ik ze iedere keer thuis moet laten.Hopelijk hebben jullie tips en advies zodat ik misschien over een tijdje een blije Balou en Noa op stal rond heb lopen.
. Hij krijgt zodanig veel prikkels binnen, die hij niet kan verwerken, en dan gaat hij alle kanten op. Heel gênant soms, want dan is het trekken, blaffen, piepen, springen,ter plaatse staan trappelen... Gedrag is dus wel hetzelfde als bij die van jou, met het verschil dat de onze wel geen angst of onzekerheid vertoont. Puur overenthousiast. 
. Als hij zo doordraait, is hij ook niet heel bereikbaar en duurt het altijd wel even voor ik weer besta 
Lastig puntje hoe ik dat op kan lossen. 
Ik ben met hem bezig met samen met het paard te wandelen en als ik rijd bind ik hem aan het bakhek. Hij vindt paarden nu saai dus dat is vast een begin.
Hoe heb jij het geoefend met jou honden? 
Maar het is inderdaad in dit geval handiger en fijner voor zowel mijn honden als mezelf om ze apart mee te nemen. 
Met hond 1 vind ik het wel een lastiger verhaal maar ik weet dat hij het toch ontzettend leuk vind om overal mee naartoe te gaan alleen hij moet leren ontspannen in vreemde omgevingen. Kan me ook niet voorstellen dat het voor hem leuker is om dan maar alleen thuis te blijven? 