Geplaatst Ik ben nu al 2 jaar de trotse bezitter van een Am Staff genaamd Rocky, en man wat heeft die hond mij veranderd , in de goede zin natuurlijk
het is een ongelooflijk gevoelige hond met een enorme '' will to please'' en een ongelooflijk groot hart, helaas is/was het ook een ongelooflijke held op sokken . alles was eng ( qua mensen en dieren ), van andere honden tot aan de buurvrouw. Rocky had erg veel moeite met het focussen op mij, meneer kroop namelijk liever in zijn eigen wereldje en vergat daardoor iedereen om zich heen, wat zich vaak uitte in een hond die compleet over de zeik was van angst. hiervoor hebben wij veel trainingen gevolgd , met resultaat want meneer loopt nu vol zelfvertrouwen op straat en negeert andere honden compleet , dat was ook mijn doel .
Rocky heeft mij ook heel erg veranderd , ik was door mijn stotteren erg onzeker en ik vond het ook erg lastig om een gesprek te beginnen op straat , Rocky heeft mij hierin enorm geholpen, want ik kon niet onzeker zijn als ik met hem aan het wandelen was, want dat pikte hij feilloos op . Dus nu lopen zowel hond als baas relaxed op straat zonder zorgen, ik durf nu een praatje te maken en Rocky loopt relaxed achter mij aan.
Met name door mijn boost zelfvertrouwen heb ik een nieuwe baan en heel wat nieuwe mensen leren kennen, er is letterlijk een wereld voor mij open gegaan.
Voordat ik begon met het trainen van Rocky ( en indirect ook mijzelf) was ik ongelooflijk onzeker, ik ben als kind ongelooflijk veel gepest met mijn stotteren , zelfs door mijn leraren
, hierdoor raakte ik een enorme depressie ( ik was toen 16/17 ) meerdere malen heb ik zelfmoord geprobeerd te plegen , al deze pogingen faalde ( gelukkig ) hiervoor ben ik in therapie geweest, dit hielp gedeeltelijk .2 jaar later nam mijn vader ineens contact met mij op ( hij stuurde mij een verjaardagskaart
), ik had nog nooit met hem gesproken ( toen ik 2 was zette hij mijn moeder en ik op straat, hierna is hij naar het buitenland gegaan en nooit meer iets van zich laten horen ) om mij vervolgens te laten weten dat hij graag wilde dat ik uit zijn leven bleef , en dat op mijn verjaardag 
Als kind ging het nooit echt makkelijk thuis, mijn moeder heeft MS hierdoor is ze altijd er moe , daardoor kwam de druk van het huishouden op mijn schouders , dit neem ik haar niet kwalijk want hierdoor leerde ik om snel volwassen te worden , en ik leerde dat geld niet aan bomen groeide
mijn moeder heeft nooit kunnen werken door haar MS en daardoor heeft ze een uitkering, dus een vakantie zat er niet in voor ons 
6 jaar later heb ik Rocky gekocht , en van af toen ging mijn leven alleen nog maar bergopwaarts
paar maanden terug mijn eigen huisje gekocht op een leuke plek met fanatische buren ( godzijdank ) en als kers op de taart ben ik voor het eerst op vakantie geweest ( met de hond natuurlijk 
)dus ik ben behoorlijk trots op mijzelf , en Rocky natuurlijk
( respect als je alles hebt gelezen, het werd wat langer dan gedacht
)oohja en dit is de knappert in kwestie
hij vind het heerlijk om het hondje van mijn moeder te pesten
gelukkig snapt hij heel goed wanneer hij moet stoppen
ze kunnen ook wel lief zijn hoor ( het kleintje dan
)Bij de aanschaf was ik mij bewust van de aard van het ras.( wat er niet uit te trainen valt )
