Mijn gecastreerde ram van bijna 9 is twee maanden geleden zijn voedster van 7 verloren. Hij heeft een kamer inclusief konijnvriendelijke inrichting voor zichzelf, zit dus nooit opgesloten in het hok (is dat ook niet gewend) en ligt vaak lekker te suffen op zijn matrasje. Hartstikke prima, maar nu dus wel alléén.
Hij is zowel in gezondheid als in gedrag al wat ouder, heeft last van een chronische verkoudheid (de ene keer erger dan de ander, na meerdere behandelingen zijn we daarmee gestopt) en is van karakter wat knorrig, slaapt redelijk veel, maar was altijd wel gehecht aan zijn meisje.
Wat is wijsheid? Eigenlijk wil ik uiteindelijk stoppen met het houden van konijnen. Dat heeft geen haast, zo lang mijn dieren er zijn, wil ik het beste voor ze. Maar wat is nu het beste voor Stamper? Een vriendinnetje zoeken? Maar wat voor een dan, een jong konijn lijkt me te veel van het goede... En gaat het koppelen op deze leeftijd nog wel lukken, of is de kans groot van niet? Zit hij wel te wachten op die heisa?
Hopelijk zijn er bokkers die even willen meedenken!