Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
CharlotteJay schreef:er worden handtekeningen verzameld ik heb getekend !
Schande dat t zo moet he
Citaat:Het kan verkeren. In zijn liefde voor zeehonden is Hessel Wiegman van Terschelling te ver gegaan, vinden de autoriteiten. Hij is op de bon geslingerd. Het voelt als een trap na.
Zeehondenredder Hessel Wiegman van Terschelling moest donderdag verplicht afstand doen van tien zieke zeehonden die hij in zijn schuur verzorgde.
Inspecteurs van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit slingerden Wiegman op de bon, omdat zeehonden niet in gevangenschap mogen worden gehouden. Medewerkers van de zeehondencrèche in Pieterburen haalden de dieren midden in de nacht op. ,,Vorig jaar was ik nog de grote redder van de club; nu ben ik dus de misdadiger.''
De telefoon rinkelt onophoudelijk, bloemen worden bezorgd. Hessel Wiegman zit lijdzaam op de bank in zijn huis aan de Schoolstraat op West. Hij zit bij te komen van de enerverende gebeurtenissen van een dag eerder. Maar ook wel een beetje te genieten van de vele blijken van medeleven.
,,Deze actie was echt te triest voor woorden'', zegt Wiegman nog vol emotie. Echtgenote Nel gaat een stapje verder: ,,Het is ronduit vernederend. Heel vreselijk, een trap na. Altijd stonden we klaar. Bij nacht en ontij waren we op pad om zieke dieren van het strand te halen. Iedereen wist ons te vinden: de politie, de gemeente, de Brandaris. Vierduizend zeehonden heeft hij in een tijdsbestek van 45 jaar naar Pieterburen gebracht. Dat hele dorp vreet er van, nog steeds.''
Vol vuur neemt ze het voor haar man op. ,,Hessel, de laatste tijd met z'n halfzieke lichaam, doet het alleen maar in het belang van het beest. We zijn alle dagen met vier man bezig met verzorgen, voeren, schoonmaken en nog eens schoonmaken. Volgende week zouden ze weer terug kunnen naar zee. Dat de crèche in Pieterburen naar buiten bracht dat de dieren bij Wiegman in erbarmelijke staat werden aangetroffen, snijdt ons door de ziel.''
Toen Lenie 't Hart begin jaren zeventig in de tuin van de schoolmeesterwoning de opvang van zeehonden op zich nam, gingen de vondelingen van Hessel Wiegman al naar Pieterburen. Maar sinds een jaar is Pieterburen taboe. Lenie 't Hart was al gebrouilleerd met Pieterburen en ook Wiegman vindt de aanpak onder de nieuwe directie dieronwaardig.
Zijn kritiek op de crèche is meedogenloos. Wiegman: ,,Ze gooien daar zeehonden van amper 17 kilo bij Lauwersoog over de dijk in zee. Dacht je dat die het redden? Vergeet het maar.''
Ook al zijn er tegenwoordig weer erg veel zeehonden in de Waddenzee, Wiegman vindt dat je een dier in nood altijd moet helpen. Daarom werkt hij met andere eilanders al anderhalf jaar aan een plan voor eigen opvang op Terschelling. Dat zou op het bedrijventerrein kunnen. Het wachten is op een vergunning.
Directeur Niek Kuizinga van de Groningse crèche erkende volgens Wiegman donderdagnacht bij vertrek van de tien zeehonden dat opgevangen dieren snel weer teruggezet worden.
,,De inspecteur van de Voedselautoriteit hoorde dat ook. Je kunt dat de dieren gewoon niet aandoen. Dus al knopen ze me hier op, ‘mijn' zeehonden gaan daar nooit en te nimmer naartoe.''
Kuggur schreef:Vraag me toch af wat voor zin het heeft, dat gepunnik met wilde dieren (en dat geldt ook voor Lenie ´t Hart en Pieterburen)..
In mijn opinie, om een diersoort te redden of te ondersteunen heeft het alleen zin zijn leefomgeving in orde te brengen /houden. En ze vervolgens met rust te laten.