Geplaatst Sinds een paar maanden wonen mijn vriend en ik samen in een woonboerderij met een enorme tuin en aan de overkant van de weg ligt een bos. We hadden de sleutel nog geen anderhalve week, en waren zelfs nog bezig met verhuizen, toen er werd ingebroken. Alles van waarde was weg, en het ergste; de externe harde schijf met alle foto's.
Het plan was al om de hond van mijn ouders mee te nemen naar dit huis, aangezien het bos hier letterlijk voor de deur is. En als gevolg van de inbraak wouden we hem nog liever vandaag dan morgen naar ons nieuwe huis halen. Aangezien de hond een Beagle is met een héél sterke neus en we aan een drukke weg wonen, kan hij niet los en hebben we eerst een ren van 10x18 meter uitgezet. In de deur van de schuur willen we een hondenluik maken, zodat hij zelf kan beslissen of hij naar buiten of binnen wil. In de schuur hebben we een kennel van 4x4 meter, hierin staat een bank met een deken (hij ligt graag onder dekentjes
). 's Nachts slaapt hij in de kennel en voor we aan het werk gaan, wordt hij uitgelaten. Ik werk momenteel zo'n 3 dagen per week, en ja dan zit hij in de kennel (het luik is er nog niet omdat het de laatste tijd erg nat is). Zodra ik thuis kom, laat ik hem uit en mag hij mee naar binnen. Hij geniet hiervan en ligt vaak hardop te snurken
's avonds wordt hij nog een paar keer wat korter uitgelaten, en als wij gaan slapen gaat hij weer in de kennel.Als ik vrij ben gaat hij mee met een rondje hardlopen, zit hij even in de ren maar ligt het overgrote deel van de dag heerlijk in huis te snuffelen of te snurken. Naar mijn idee een prima leventje
Maar toen kwam er vandaag iemand van de dierenbescherming langs, er was een melding binnengekomen dat wij een verwaardeloosde hond hebben die wel uitgelaten wordt, maar verder de hele dag in de schuur zit
De mevrouw van de dierenbescherming kwam binnen en kon direct al constateren dat onze hond niet de hele dag in de schuur zat, hij kwam namelijk al flink blaffend bij de deur
Alles laten zien, en was prima in orde. Toen mevrouw hoorde dat hij 7 is, gaf ze aan dat hij er erg goed uit zag en dat ze hem erg actief vond voor zijn leeftijd. Al met al kwam ze tot de conclusie dat hij niks tekort komt...Vraag die dan rest is wie heeft deze melding gemaakt, en waarom? Kunnen mensen tegenwoordig geen praatje meer aanknopen, en informeren hoe het precies zit?
Zijn er meer mensen die dit ongeveer meegemaakt hebben?
