Geplaatst Even iets voorinfo:
Fanja is inmiddels (geschat) 13 jaar, daarvan is ze nu 2 jaar bij ons. Toen we haar uit het asiel meenamen wisten we al wel dat ze een "zorgenkindje" zou zijn. Ze was erg schraal, heeft kapotte traanbuisjes, deed niet veel meer dan slapen, had een slechte vacht en liep erg wankel.
Ze is daar als vondeling binnen gekomen, maar toonde volgens het asiel weinig interesse in naar buiten gaan. Dat was bij ons toen ook geen optie, aangezien wij op een flat woonden. Op proef hebben we haar meegenomen en dat is altijd goed gegaan.
We hebben tegelijk met haar ook een jongere poes meegenomen, maar die overleed binnen een half jaar plotseling aan een acute longbloeding. Hoe ironisch kan het zijn, maargoed. Vrijwel meteen begon de oudere kat alleen maar op te bloeien, kwam meer bij ons, ging beter in haar vacht zitten, werd zelfs wat dikker, begon zelf haar ogen schoon te houden, ging zelfs af en toe wat spelen enz. Dus sindsdien hebben we eigenlijk geen nieuwe kat erbij durven halen, omdat we bang zijn dat ze dan weer in haar schulp kruipt. Vandaar dat we haar tot nu toe alleen gehouden hebben.
In augustus van dit jaar zijn we verhuisd naar een woonhuis. Vanwege een onhandige indeling en een hele kleine gang, hebben we besloten de kattenbak boven te plaatsen en ook dat ging tot nu toe goed.
Tot ongeveer 3 weken geleden. Ze had ineens in het holletje van haar krabton geplast. Vonden we raar, maar konden we nog enigszins inkomen, aangezien ze dat misschien zou kunnen aanzien als een bak.
We hebben toen gelijk een tweede bak beneden neergezet en het gat van de krabton hebben we tegen de muur gedraaid, zodat ze daar niet meer in kan. Twee dagen later hoorde ik een raar druppel geluid en zag ik haar in haar mandje plassen.
Ik ben persoonlijk geen fan van straffen in zo'n situatie, omdat ik het idee heb dat een kat dat niet zomaar doet. Toch, omdat het zo heterdaad was, heb ik haar weggejaagd, in de hoop dat ik haar toch heb laten schrikken en wie weet... Helaas... een dag later was het kleed aan de beurt, ook weer waar wij bij waren.
In de tussentijd heeft ze ook haar behoeftes op een van de bakken gedaan, dus het is niet dat ze die niet kan vinden. Ook hadden we niet het idee dat ze het niet op kon houden, omdat ze die keer op het kleed net rustig bij ons had gelegen, opstond, om de tafel heen liep en vervolgens ging plassen.
Toch maar naar de DA met urine (en poes zelf dan), het bleek geen blaasontsteking te zijn. Met de nieren leek ook niets aan de hand. Uit bloedonderzoek blijkt er wel iets met de lever te zijn, die was ook wat vergroot. De DA kon niet met zekerheid zeggen of dat een oorzaak kon zijn, daar was verdere onderzoek voor nodig.
Het kon ook beginnende dementie zijn en de DA heeft mijn vriend (ik was er niet bij) ook al voorbereid op eventueel inslapen als het erger wordt. Nu vind ik dat al een heel drastisch idee, ze eet nog gewoon goed, lijkt nergens pijn te hebben en leeft verder nog normaal, naast dan dat ze andere plekken pakt om te plassen en ondertussen ook nog de bak.
We hebben metacam meegekregen om te kijken of haar dat wat verlichting biedt (als dat überhaupt nodig is) en om te zien of dat zou helpen.
Het strookt dus naar mijn idee van alle kanten niet met elkaar.
We hebben de kamer waar haar bak staat voor haar ingericht met een grote oude mat dienend als vloerkleed, haar mandje, haar grote kussen en een verwarming-hang-mand en een krabpaal.
We laten haar sinds een week de slaapkamer en de woonkamer niet meer in als wij er niet zijn. Vind ik echt een belabberde situatie, maar op deze manier kunnen we beter in de gaten houden of ze ergens geplast heeft als we geen toezicht kunnen bieden. En zo dus kunnen we ook kijken of het beter gaat. In die tijd heeft ze haar mandje en kleed wel weer bevuild..
De afgelopen 2 dagen is ze helemaal niet meer de slaap- en woonkamer in geweest en we hebben nergens meer plasjes gevonden (behalve dan op de bak). Dus mijn vriend heeft haar net weer bij hem in de slaapkamer gelaten. Ze lag op zijn borst en na een tijdje ging ze naast zijn benen liggen en vervolgens ging ze naar haar hangmandje. Ze bleek nu dus op bed geplast te hebben.
Wij snappen het dus helemaal niet meer...
We hebben ook van die stopcontact-rustgevende-geurdingen sinds 2,5 week, op advies van de dierenwinkel. Omdat het misschien verlaatte stress zou kunnen zijn van de verhuizing.
Alles wat bevuild is hebben we telkens gewassen en ingesmeerd/ingespoten met bepaald spul waarvan ik de naam even niet weet.
Met de bakken hebben we niets bijzonders gedaan, aangezien ze die gewoon gebruikt, dus daar lijkt me niets mis mee te zijn.
Wat kunnen we nog doen? Is er iemand die hier iets soortgelijks heeft meegemaakt misschien?
Naar buiten laten is wat mij betreft zeker een optie, maar zou dat zin hebben? Afgezien van dat ze dan natuurlijk inderdaad her en der kan plassen
Maar vooral: is dat verstandig met een oudere kat die al lang vooral binnen is? We hebben haar sinds de verhuizing weleens buiten gelaten, maar ze was dan vrijwel direct weer binnen.
Misschien een rare gedachtekronkel, maar ik ga van alles in mijn hoofd halen: zou het helpen om toch een rustige tweede kat erbij te nemen? Hoewel die kronkel toch ook denkt dat dat misschien juist meer stress zou geven, maar wie weet heeft iemand van jullie daar ervaring mee?
We nemen uiteraard wel weer contact op met de DA om door te geven dat de metacam niets uitgehaald heeft en hopelijk hebben zij nog wijs advies.
Volgens mij heb ik alles beschreven, het is een heel verhaal geworden.. We willen graag dat ze een goed leven heeft en dat voelt nu niet echt meer zo.
Ondanks dat ze ons niet echt lijkt te missen
, krabt niet aan deuren en ligt telkens heerlijk in haar hangmandje of op de handdoek op de trap, knuffelt op commando en komt uiteraard nog wel op gezette tijden mauwen om eten. (Ze heeft geen brokjes, die eet ze echt niet, vanaf het begin al niet, alleen maar natvoer aangemaakt met water, dus dat krijgt ze minstens 3 keer per dag + extra als ze er om "vraagt").We staan in elk geval overal voor open. Ook eventuele kritiek natuurlijk, ik kan me voorstellen dat het er niet uitziet als een ideale situatie, maar we doen ook alleen maar wat goed voelt en wat uit ervaring goed is gebleken. En we zijn zeker bereid dingen anders te doen.
Ik hoor het graag!
wellicht heb je er iets aan! 
) 
) 
