In een ander topic reageerde ik al, maar het is overzichtelijker als ik een eigen topic aanmaak, dus vandaar dit.
Even ter info: Tommie 3 jaar (in december) Dwergteckel
Tommie is onze eerste hond en komt van een fokker uit Duitsland en we hebben hem opgehaald toen hij in de 9e week zat qua leeftijd. In de 3 jaar dat we hem hebben zijn we erachter dat hij een langer borstbeen heeft dan andere honden en dat hij paella-luxatie heeft aan een achterpootje. Hij slaat hierdoor af en toe een stapje over, maar dit heb ik al langer niet meer gezien en hij heeft verder ook geen last, tenminste niet wat wij zouden kunnen zien. Als hij er pijn aan zou krijgen laten we hem uiteraard opereren als dit kan.
Het komt er dus op neer dat hij niet wil wandelen. Gewoon nooit. Als je met zijn tuigje aan komt lopen kruipt hij als het kan onder de tafel of gaat liggen, zodat je het tuigje niet omkrijgt. Het ligt echter niet aan het tuigje zelf, met halsband of helemaal zonder iets loopt hij ook niet. Wij wonen op 10 minuten van het bos af, ideaal om lekker rond te banjeren, maar dus zonder hond...
Tommie is heel erg angstig, ik vind het zelf bijna abnormaal angstig, maar ik heb weinig vergelijkingsmateriaal. Hij is een keer gegrepen door de hond van de buren en twee keer speels omgegooid door een grote hond (die wilde spelen), waardoor hij nu panisch is voor andere honden. Mensen gaan iets beter. Toen hij nog jong was heeft mijn moeder hem overal mee naartoe genomen (ze werkt niet, en was dus de hele dag bij hem), zelfs als ze even tien minuutjes ergens heen moest nam ze hem mee. We zijn toen ook regelmatig met hem gaan wandelen, voor zover dat kon met een puppy. We zijn niet naar puppycursus geweest omdat hij toen al zo angstig was dat hij nauwelijks meer kon ontspannen buiten. Daarna hebben mijn moeder en ik samen met hem een soort gehoorzaamheidscursus gevolgd en later is mijn moeder daar alleen mee verder gegaan. Op de cursus was zijn gedrag heel wisselend. De ene keer was hij heel geconcentreerd en deed goed mee, de volgende keer was hij alleen maar afgeleid en nerveus en voerde niet uit wat er gevraagd werd.
Tommie's gedrag buiten is best wel vreemd, vind ik. Er is ook nog een verschil tussen dorp/stad en achter bij ons richting bos. Bijvoorbeeld: Mijn moeder moest boodschappen doen in het dorp, dat is 10 minuten lopen en Tommie ging mee, want ja, hij moet er toch uit. Tuigje omdoen vind hij vreselijk, hij verstijft dan helemaal en pas als je hem een keer optilt begin hij te bewegen en rent dan naar de deur als een hond die zin heeft in een wandeling. Vervolgens ben je buiten, gaat de tuin uit en moet hem meetrekken. Hij weigert bijna om te lopen. Als hij goed doorloopt belonen we hem met de stem. Hij blijft echter iedere 5 meter staan. Loopt, blijft staan, wordt meegetrokken, blijft staan, etc. Trekken bedoel ik niet in de zin van sleuren, maar trekken dus. Beneden in het dorp aangekomen is hij heel schichtig. Als er iemand op ons af komt lopen gaat de rem erop, maar dat is alleen bij de eerste persoon. Vervolgens trek ik hem weer mee en dan is het goed. Buiten krijg je hem gewoon niet op jou gefocust. We zaten samen te wachten bij de winkel en als ik dan een commando geef doet hij het uiteindelijk wel, maar hij kijkt mij niet aan. Hij is heel erg alert op zijn omgeving en ook snel afgeleid. Soms heb ik het idee dat ieder geluidje bij hem binnen komt en dat hij daarom zo nerveus en afgeleid is.
Als we nu wandelen lopen we eigenlijk altijd richting het bos, omdat dit rustiger is voor hem. Als we richting bos lopen blijft hij ook iedere paar meter staan. Tegenwoordig nemen we smeerworst mee in een tube om hem te belonen en dat neemt hij aan. Gewone snoepjes neemt hij niet aan, op cursus deed hij dat ook niet en in het dorp al helemaal niet. Door de smeerworst loopt hij nu al iets beter mee. Zonder maak je nauwelijks meters, maar zodra je richting huis gaat lopen rent hij 10 meter vooruit. We weten dus echt niet meer wat we kunnen doen om hem te motiveren voor het wandelen. Pijn kunnen we ons bijna niet voorstellen, omdat hij dus met of zonder tuig niet wil lopen en altijd op de terugweg wel loopt. Omdat we in Zwitserland wonen gaat hij altijd mee als we naar Nederland gaan en als we daar gaan wandelen heb je hetzelfde verhaal. De enige keren dat hij een beetje fatsoenlijk loopt is wanneer we met meer dan drie mensen zijn. Of dat onze familie is, of familie die op bezoek is die mee gaat wandelen, dan gedraagt hij zich als een hond die wandelen wel leuk vindt. Maar ik kan me niet voorstellen dat hij alleen daarom niet meeloopt. Ik wil heel graag dat hij gemotiveerd wordt om te wandelen, want ik heb altijd een hond gewild en verheugde me op het wandelen, nu hebben we een hond en wil hij niet...
Alvast bedankt voor het meedenken!
HorseTopShop
Berichten: 7731
Geregistreerd: 28-06-05
Woonplaats: Hellevoetsluis (Nieuwenhoorn)
Geplaatst: 13-11-15 13:54
Heeft hij dit altijd gedaan of is het van de laatste tijd?
Citaat:
Pijn kunnen we ons bijna niet voorstellen, omdat hij dus met of zonder tuig niet wil lopen en altijd op de terugweg wel loopt.
Is pijn uitgesloten? De pijn hoeft namelijk niet te komen door het tuig, maar lichamelijk kan ook. Terug gaan kan dan een opluchting zijn.
Nee, hij doet dit zolang ik me kan herinneren. Als we met meer dan 3 mensen zijn loopt hij beter, dan is er geen verschil met heen-/terugweg.
HorseTopShop
Berichten: 7731
Geregistreerd: 28-06-05
Woonplaats: Hellevoetsluis (Nieuwenhoorn)
Geplaatst: 13-11-15 14:06
Ik zou toch eens overwegen om de rug en de borst na te laten kijken. Als hij het doet met riem/tuig en zonder riem/tuig en op de terugweg sneller loopt.... Kan best zijn dat hij pijn heeft.
Ik heb hier bijvoorbeeld een herplaatser die erg bang is buiten. Ze geeft hetzelfde gedrag. Wegkruipen als we haar riem om willen doen, niet mee willen en buiten loopt ze erg slecht mee. Totdat we terug gaan. Dan loopt ze als een trein. Voor haar is het dan een opluchting dat we terug gaan.
Onze hond deed dit ook en bleek artrose in beide heupen te hebben. Hij kroop dan wel niet weg wanneer we de riem om wilden doen, maar bleef gewoon stijf liggen op de grond en er was geen beweging in te krijgen. Ook op de heen weg was (en is) hij erg sloom, maar op de terug weg rent hij vrolijk mee. Hij krijgt hier nu pijnstillers voor en speciaal voedsel.
We moeten sowieso nog naar de DA dus dan zullen we het meteen laten nakijken. Ik wil al een hele tijd een grote lichamelijke controle laten doen om er zeker van te zijn dat er niet nog meer mis is of dat hij pijn heeft.
Zijn z'n ogen wel goed? Omdat hij zo schichtig reageert op alles? Of een andere oorzaak kan zijn dat hij bij de fokker niet goed is gesocialiseerd, het klinkt ook alsof hij de eerste broodnodige socialisatie heeft gemist.
Ogen gaan we ook laten controleren, ik had ook al een vermoeden dat daar eventueel iets niet klopt. We denken ook dat hij bij de fokker helaas niet voldoende socialisatie heeft gehad, zeker in de fase dat ze nog nieuwsgierig zijn. Dus dat hij dat mist kan zeker kloppen.
Maar daarnaast nog: Neem hem eens mee in een mand op de fiets. Onze Franse Bulldog vindt het ook geweldig om gewoon even lekker naar buiten te gaan op die manier. In het bos zet ik hem dan op de grond, en kan hij lekker lopen zolang als hij wil. Soms zet ik hem op de terugqwg weer in de mand.
En je kunt ook een tennisbal od ander speeltje introduceren. Ga er eerst lekker mee spelen met hem in de tuin of binnen. En als hij helemaal gek op dat speelje is, neem je dat mee op wandeling en mag hij er tijdens het wandelen mee spelen en het vasthouden.
Fietsen wordt hem niet, te veel bergen. We hebben geen fiets waar een mandje op zou passen.
Speeltjes reageert hij buiten niet op. Hij draagt niks buiten. Neemt geen eten aan behalve dus die smeerworst. En wil dus helaas ook niet spelen, maar het is wel een goede tip.
Zo'n casus is ook wel eens geweest bij Cesar Milan. Ik weet niet of je van zijn methodes houd, maar misschien allicht leerzaam om die aflevering eens op te zoeken?
Mijn chihuahua kreeg ik na een maand of 2 ook met geen stokken meer vooruit op dagelijkse rondjes, echter als er vreemden bij zijn, we op een andere plaats zijn of gewoon naar het centrum wandelen doet hij dit met veel plezier. Hoe dit komt? Geen idee. Haal ik zijn tuigje boven wordt hij enthousiast en gaat bij de deur wachten. Maar verder dan de voortuin kom ik niet.
Rebel_Jits
Berichten: 5680
Geregistreerd: 28-02-06
Woonplaats: België
Geplaatst: 17-11-15 12:57
Al eens met een andere, vriendelijke hond gewandeld? Een klein, zachtaardig hondje kan hem misschien wat meer uit z'n schulp trekken.
Wij hadden vroeger ook een teckel die niet zo dol was op wandelen. Zeker toen ze jong was wilde ze nog wel eens op de rem gaan. Ook als het regende weigerde ze bijvoorbeeld om mee te gaan lopen. Als we met het hele gezin gingen wandelen wilde ze wel graag mee en was er niks aan de hand. Ik ging ook wel eens met haar skeeleren en dat vond ze dan wel weer leuk. Toen we later een tweede hond erbij kregen, was er eigenlijk niet zoveel meer aan de hand. Het hoeft dus denk ik niet aan pijn te liggen. Teckels zijn best wel harde dieren en laten hun pijn niet zo snel zien. Ons teefje kreeg toen ze ouder was last van haar rug, maar als we haar niet inhielden deed ze veel te enthousiast tijdens het wandelen om er maar bij te blijven, terwijl ze de dag erna mank liep omdat ze pijn had. Dus ik denk dat het eerder iets is van er geen lol in hebben. Probeer eens om met een andere hond samen te gaan lopen, met wat meer mensen te gaan wandelen of een keer iets anders te doen zoals met de skeelers. Misschien krijgt hij er dan meer lol in.
Maar jij kent je hond het beste, dus als je vermoed dat het door pijn kan komen zou ik even langs de dierenarts gaan.
Pandora2
Berichten: 20417
Geregistreerd: 04-01-13
Woonplaats: Belgie
Geplaatst: 17-11-15 15:44
Mijn buren hebben ook een teckel met hetzelfde '' probleem " . Beestje is nu 4 en blijkt soort van artrose te hebben in de rugwervels Misschien toch zeker de rug op de foto's laten zetten....met die patella luxatie gaat er vaak ook wat fout in de rug.
Hij rent dus vrolijk keihard rond door de tuin heen en als je bijv. in dat enthousiasme op weg gaat om te gaan wandelen gaat de rem erop.
Cesar Millan ben ik niet zo'n fan van. Heb echter wel een paar uitzendingen gezien, was dat die aflevering met die bulldog die niet wilde wandelen? Weet niet meer wat hij daar toen mee gedaan heeft, misschien dat iemand anders dat nog ongeveer weet?
Hij is te bang voor honden om daar mee aan de slag te gaan. Onze buren hebben twee hondjes, een franse bull reu en een jack russell teefje. De jack russell is echt een super lief beest die niemand kwaad doet, we hebbn wel eens samen met haar en Tommie gewandeld, maar hij kan dan gewoon niet ontspannen. Met meer dan 3-4 mensen vindt hij dan wel weer iets leuker, maar hij heeft nog steeds wat aanmoediging nodig.
Wat ik dan qua pijn niet snap: Hoe kan hij dan helemaal los gaan in de tuin en met wandelen niet? Dat vind ik dan zo raar.
HorseTopShop
Berichten: 7731
Geregistreerd: 28-06-05
Woonplaats: Hellevoetsluis (Nieuwenhoorn)
Geplaatst: 17-11-15 17:56
Hoe je het nu beschrijft, begin ik steeds meer het idee te krijgen dat er wat mis is gegaan tijdens de socialisatie.
Ik heb een herplaatsen waarbij dat ook fout is gegaan. (Zie onderschrift) Echter uit zij het niet in niet willen lopen, maar pure angst-agressie.
Ze is hier nu ruim anderhalf jaar en het gaat steeds beter. Ik heb eerst een jaar met haar gedragstraining gedaan. Nu is ze zover dat we normaal mensen kunnen passeren en nu kunnen we dus ook verder met een gedragstherapeut die mij gaat helpen bij de dingen waar meerdere personen voor nodig zijn.
Misschien kan je hulp in schakelen van iemand die hier ervaring mee heeft...?
Socialisatie is zeker mogelijk dat hij daar een deel van mist. Hij is in de stad bijv. niet bang voor mensen, dan is hij juist normaal geïnteresseerd voor zover dat gewenst is. In principe is het vooral honden waar hij niks van moet hebben. Ik wil ook niet dat hij dolenthousiast op iedere hond afstuift, absoluut niet zelfs, maar dat hij ze normaal kan passeren zonder een enorme boog te willen maken.
We gaan in ieder geval een afspraak maken bij de DA en mijn moeder heeft ook een goed adres voor een hondengedragstherapeut, dus daar gaan we dan ook achteraan.
HorseTopShop
Berichten: 7731
Geregistreerd: 28-06-05
Woonplaats: Hellevoetsluis (Nieuwenhoorn)
Geplaatst: 17-11-15 18:43
Super Hou je ons op de hoogte?
Pandora2
Berichten: 20417
Geregistreerd: 04-01-13
Woonplaats: Belgie
Geplaatst: 17-11-15 19:02
xxShetLover schreef:
Wat ik dan qua pijn niet snap: Hoe kan hij dan helemaal los gaan in de tuin en met wandelen niet? Dat vind ik dan zo raar.
Dit is hier bij de buuf net hetzelfde...koerst door de tuin als een malle, maar wil niet wandelen
AnnickT
Berichten: 1508
Geregistreerd: 14-07-15
Geplaatst door de TopicStarter: 11-12-15 09:09
Even een update van mijn kant: We zijn afgelopen maandag bij de DA geweest. Oren, ogen, knieën (voor zover te beoordelen, en borst/ribben (voor zover te beoordelen) allemaal goed. Urine ook niks raars. Hij had wel lichte verhoging, 39,1. Dus we gaan een gedragstherapeut contacteren, ook omdat Tommie vrij veel gromt en wij niet weten hoe we daar mee om moeten gaan. Dit zal ergens in het nieuwe jaar gebeuren.
Daarnaast gaat het op dit moment niet zo goed met hem. Hij heeft waarschijnlijk een maag-darm-infectie, waardoor hij heel erg aan de diarree is. Dat verklaart de verhoging bij de DA. We hebben pilletjes gekregen voor de diarree gelukkig, maar gisteren was hij heel futloos en wilde zelfs niet eten. Hij is langharig en hij moest gister 5 keer in bad omdat hij helemaal onder zat van achter. Vandaag lijkt hij weer wat opgeknapt, hopelijk knapt hij nog verder op.