
Met Phoebe ging het eigenlijk wel heel makkelijk, het tam maken. Van Mila kon ik me herinneren dat ze onwijs krijste en op dr ruggetje lag met dr bekkie open het heeft echt flink wat tijd gekost.
Vriendlief en ik ontdekte wel enorme verschillen in de twee hamstertjes, niet alleen in karakter maar ook in de lichaamsbouw en als ik een bepaalde site moet geloven (http://www.dwerghamster.nl/russische/ve ... campbelli/) dan is Mila toch echt een rus en Phoebe een Campbelli..
Wekenlang ging het zo goed met Phoebe en ook zij was onwijs tam. Op de een of andere dag was het niet meer zo, ze viel mijn hand aan en zag mij als een gevaar, tot ze buiten haar kooi was. Ze vertoonde dus enorm agressief territoriaal gedrag. Maar sinds enkele weken bijt ze ook gewoon in alles als ze buiten haar kooi is. Ik heb haar een tijdje opgepakt via zo'n buis waarin zij dan ging zitten en ik haar buiten haar kooi op mijn hand liet lopen. Nu sinds een paar dagen kan het weer met handschoentjes aan (stoffen) maar ook dit verschilt met de week.
Dus langzaamaan vielen de puzzelstukjes op hun plek, haar karaktertje en haar lichaamsbouw lijken enorm op dat van een campbelli en niet op die van een rusje..
Wat kan ik nu nog meer doen? Ze krijgt genoeg aandacht, heeft genoeg te doen in haar kooi (denk ik)..
Ik word er echt ontzettend verdrietig van omdat ik wel enorm aan haar ben gehecht geraakt maar het doet best zeer dat ze zo is/wordt. Vooral omdat het in het begin zo onwijs goed ging.
Ik krijg nu waarschijnlijk allllle bokkers met verstand van hamsters over me heen dat ik haar nooit in een dierenwinkel had moeten kopen maar was opslag verliefd op haar toen ik haar zag.
Nu verwacht ik dus ook geen reacties met eigen schuld dikke bult TS of ''had nou maar..'' Want het heeft echt geen zin en wil graag kijken naar wat ik nu kan doen en niet naar wat ik beter HAD kunnen doen.

