Geplaatst 
Beste Bokkers,
Een kleine 4-tal jaar geleden werd ik plots hopeloos verliefd op één bepaald hondenras: de Welsh Corgi! Ik kwam voor het eerst in contact met dit ras toen ik een weekendje weg was naar Leiden, om een vriendin te bezoeken. Toen we vervolgens naar de pensionstal gingen waar haar paard stond, werden we begroet met een luid geblaf. En jaa, daar stonden ze dan! Zeker 10 blije Corgi's! Eenmaal binnen zwegen ze meteen en kwamen ze wild enthousiast op je af om dikke knuffels te ontvangen. Ik moet toen een beet hebben gehad ofzo, want plots was ik besmet met het Corgi virus
Eenmaal thuis heb ik mijn research gedaan en kwam ik erachter dat er twee types binnen het ras waren. Diegene die ik had gezien waren Pembrokes.. Maar wow, die Cardigans vond ik zelf nog leuker én mooier met hun nog stoerdere bouw, pluizige staart en grote afgeronde oren. En natuurlijk in zo veel prachtige kleurvariaties.. Ja, helemaal verliefd was ik!
Datzelfde jaar won ik tickets om naar Horse Event te gaan. En ja hoor, kwam ik daar wel geen Cardigan tegen? De hond was werkelijk prachtig, helemaal mijn ding. En sinds die dag moest en zou ik ooit een Cardi hebben!
Na wat rondneuzen op Bokt, kwam ik in het [BB] Wie heeft er een Welsh Corgi? topic terecht. Hier kon ik toch nog wat meer kennis maken met het ras, lachen met de verhalen over gekke Corgi's en wegzwijmelen bij prachtige foto's van dit fantastisch ras.
Toen kwam ik in het topic in contact met Lynn85@Bokt. Zij woonde in België en had ook twee Cardi's. Dus ik kon het me niet laten om te vragen waar ze vandaan kwamen. Ik stalkte al enkele jaren websites van Belgische Cardi fokkers, maar die leken haast allemaal gestopt te zijn, of althans hun website niet meer te updaten. Toen vertelde Lynn me over Covventinea. Die kende ik wel al, maar zoals reeds gezegd dacht ik dat ze gestopt waren. Nou, nee dus! Na twijfelen de fokker toegevoegd op facebook en eens aangesproken om eens écht contact te kunnen hebben met Cardigans. Zo gezegd zo gedaan en toen gingen men ouders eens kennis maken met het ras.
Natuurlijk moet het nou net lukken dat de fokker net twee nestjes had.. Prachtige pups, allemaal brindle op één pup na. Eigenlijk hadden we een voorkeur naar Blue Merle, maar we hadden brindle stiekem toch ook wel mooi gevonden. Na de ontmoeting kwam er een periode van twijfel, aangezien de fokker zei dat er 4 pups vrij waren na canceling.. Na flink nadenken hakte we dan toch de knoop door, betaalde een voorschot en ja, dan was het wachten geblazen om te weten welke pup ons toegewezen werd
Alleen kon ik écht niet meer wachten. Ik werd getagd in een foto van de fokker van onze nr 1 pup en mijn moeder beweerde dat ze een voorgevoel had dat zij dé pup ging worden. Toen de stoute schoenen aangetrokken en maar eens gevraagd...
... Ja, Ophélia was - als het klikte - van ons!
En dat deed het ook. Mijn vader leek in het begin niet zo overtuigd. Ons nr 1 reutje was toevallig ook vrijgekomen en die leek hij leuker te vinden omdat hij actiever was. Echter was Ophélia die dag gewoon moe. Maar na spreken met collega's gaf hij toe dat het dotje van de nest nemen misschien niet zo slecht was. Vrijdag 25 september, de dag dat we haar gingen halen, was hij echter al even dolverliefd als ons. En vandaag de dag al helemaal, aangezien ze een beetje een papa's kindje is
Maar goed.. Hier enkele beelden van dag 1.
En gisteren mevrouw eens op de gevoelige plaat vastgelegd. Niet simpel, zo'n energetische puppy fotograferen met een niet zo geweldige camera
Maar ik ben toch tevreden met het resultaat!
En lekker samen bij baasje
Bedankt voor het kijken/lezen!
