Hij begon te schuimen en bleef spartelen.
Bij zijn ras omt normaal gesproken epileptie en/of hartproblemen voor. Hij is al aardig op leeftijd 13.
Zijn hart is een half jaar geleden nog nagekeken toen prima in orde.
Nooit heeft hij iets van een epileptische aanval gehad.
Ik en mijn moeder hebben hier dus geen ervaring mee dus meteen de DA gebeld.
Toen de aanval grotendeels over was bleef hij buiten adem en hij kijkt niet '''bij'' loopt tegen stof zuiger aan valt steeds om etc.
Wij stonden op het punt naar de DA te gaan. Aan de telefoon was deze niet erg behulpzaam enige wat hij zei was de hond rustig houden voorkomen dat hij zich bezeert in rustige omgeving houden etc.
Meerdere dingen geprobeerd te vragen o.a. wat we moeten doen mocht hij het nog een keer krijgen.
Hier geen duidelijk antwoord op alleen dat we daan maar weer moesten bellen en dan wel langs zouden moeten komen
Nu hebben wij hier geen ervaring mee maar is het dan toch gebruikelijk na zo'n aanval langs de DA te gaan?
(Nu ongeveer een halfuur verder en hij is nog steeds niet zich zelf, moeilijk staan lijkt afentoe te verstijven /weg te glijden en loopt naar plekken waar hij normaal gesproken niet loopt.. )
. Sommige honden knappen op als ze op vers overgezet worden. Helaas zit er bij oudere honden vaak een secundaire oorzaak achter de epilepsie aanvallen. Dat zou een DA moeten kunnen achterhalen.