M'n moeder en ik waren onderweg op de fiets om naar een auto te gaan kijken.
Onderweg liep er een klein hondje los zonder begeleiding, en rende voor ons de straat over richting een man met een grote, pitbullachtige hond.
Die man riep al dat het hondje weg moest, dat we hem bij moesten houden enz, dus wij die kant op gefietst.
Toen ik daar aankwam riep de man dat het kleine hondje weg moest want zijn hond zou hem afmaken....
Meneer had zijn hond in het portiek gedaan van de flat waar hij woont, meneer stond buiten en wij hebben het kleine hondje gevangen.
Op het moment dat ik het nummer bel wat aan het halsbandje hing, wat overigens niet van de eigenaar was (echt heel handig), maakt de grote hond de portiekdeur open en komt op ons af....
M'n moeder riep nog, maar de eigenaar was nogal sloom/dronken dus reageerde amper, m'n moeder kon de grote hond ook niet grijpen en ik trok net het kleine hondje weg. (wat waarschijnlijk z'n mazzel is geweest, waardoor de hond hem niet in z'n nek kon pakken)
Helaas had de pitt het hondje dus wel te pakken, in z'n achterlijf. (godzijdank voor de lange vacht van het kleine hondje!)
Uit refex heb ik staan schoppen, m'n moeder trekken en slaan, die vent trekken... Vreselijk!!
Alle verhalen over aan stukken gescheurde hondjes flitsten voorbij...
Je hand in de bek stoppen van zo'n grote killer doe je ook niet even, verder was er niemand in de buurt die kon/wilde helpen.
Uiteindelijk kwam het hondje los, dus te voet naar de dierenarts.
Maar het haakje van de riem was schijnbaar door al het geweld kapot gegaan, en onderweg naar de dierenarts schiet Fluffie los, dag hond...
M'n moeder op de fiets en ik rennend achter dat diertje aan, hartstikke kwijt...
Na 20 minuten weer gevonden, 2 vang-pogingen verder had ik hem te pakken en konden we naar de dierenarts.
Daar aangekomen had de eigenaar van het kleine hondje al gebeld, en de zoon kwam ook.
Of het door de shock kwam weet ik niet, maar de jongen begreep geloof ik niet helemaal wat er was gebeurd en reageerde nogal laconiek: ik wist niet dat ie weg was, en tja, hij loopt wel vaker weg...
Enfin, Fluffie-beest onderzocht en wonder boven wonder geen verwondingen!
Wel heel angstig voor grote honden en mannen, en een hoop kwijl in de vacht, maar jeetje, wat heeft dat dier een geluk gehad!
Eigenaar van de pitt-achtige wilde zijn naam niet geven, maar we hebben wel het adres/huisnummer dus er word sowieso door ons aangifte gedaan.
M'n moeder is wel geblesseerd, pols waaraan ze geopereerd is doet weer goed zeer, vanwege de metale platen in d'r polsband heeft ze daar dus mee staan meppen.
We zijn er nog niet helemaal van bekomen...
Dat kan ik me goed voorstellen zeg!!
Ik zou jullie eeuwig dankbaar zijn als jullie dit voor een van onze hondjes hadden gedaan!!!!!
Zulke mensen maken dat ras ten schande....