Geplaatst 
Zoals de titel waarschijnlijk al doet vermoede is het gedrag van mijn hond niet meer wat het geweest is..
Ik heb een 11 jarige Mechelse herder vanaf pups af aan en sinds een paar weken is haar gedrag totaal verandert.. Wij hebben sinds kort laminaat in plaats van tapijt mijn moeder denkt dat dat een verband is maar ik vrees dat het gewoon ouderdom is. Het begon allemaal vrij onschuldig namelijk tegen deuren springen. Wij hebben het nooit afgestraft als ze tegen de gang deur aan sprong. Dit deed ze namelijk nooit tenzij ze echt heel nodig moest plassen oid. maar toen begon ze tegen alle deuren aan te springen. Die naar de trap, de wc deur, deur naar de schuur en zelf de koelkast deur moet er aan geloven, welk ze tot onze verbazing ook nog eens open krijgt ook.
Vrij vlot hierna liep ze ook de trap op om naar onze slaap kamer te gaan en op mijn moeders bed te gaan liggen ze heeft er zelfs een keer gepoept... Wij hebben er destijds bewust voor gekozen om haar niet te leren traplopen omdat wij niet willen dat ze naar boven gaat. Voorheen durfde ze dan ook niet de trap op en nu rent ze zo snel mogelijk naar boven zodra ze de kans krijgt. Zo ook vandaag weer, ze opende dus de deur naar de trap en wilde de trap op lopen maar ik wilde haar tegen houden en pakte haar dus bij der riem vast. Ze heeft me toen flink gebeten wat een doktersbezoek voor een tetanus prik opleverde..
Ook der mand wordt aan gorden getrokken. Ze zet gewoon haar tanden in het tralies en begint te trekken tot bloedens aan toe. Ze kruipt achter de tv of achter meubelen en zojuist probeerde ze de venster bank op te klimmen..
Al met al dus vreemd gedrag waar we niet blij mee zijn en vandaag heeft ze wel erg veel der tanden laten zien. Dit is nu zo een 2 a 3 weken aan de gang en het lijkt wel steeds erger te worden. Soms is ze weer een dag volkomen normaal en soms dan gaat het maar achter elkaar door. Zoals ik al een beetje liet doorschemeren denk ik dat het door ouderdom komt en dat er dus iets niet goed in haar hoofd zit. Ze heeft nog genoeg energie om de boel te slopen ondanks de lange wandelingen die met haar worden gemaakt.Maar wanneer is het genoeg? Is het tijd om haar te laten gaan vanwege dit gedrag? Het voelt zo slecht om hier over na te denken, alsof ik gefaald heb. Maar ze maakt het ons en zich zelf echt niet gemakkelijk.
Hoe zouden jullie hier mee omgaan?
(leuk als ze dat 's nachts doen). Op een gegeven moment zelfs de wasmachine.... 
