Onze Sjaak van 12 jaar heeft gisteren een tia gehad. Zijn linkeroog draaide weg, zijn linkeroor hangt lager en ook zijn linkerlip. Ook houdt hij vaak zijn koppie een beetje scheef. Qua gedrag is er weinig veranderd. Hij eet goed, gaat graag een rondje uit. Soms kan hij niet een plekje vinden om lekker te liggen.
Natuurlijk zijn we bij de dierenarts geweest. Ze kunnen er alleen niets aan doen. Ze vonden wel dat hij snel herstelt. Dat is een goed teken.
Wie heeft dit ook wel eens meegemaakt? Tips zijn altijd welkom.
Geen hond, maar wel een kat met herhaalde lichte en later zware tia's. Aanvankelijk was onduidelijk wat er was, want als we bij de DA waren was het alweer over en in het begin had ze geen echte gevolgschade. Later wel, toen ontdekte de DA dat haar hartspier verdikt was en dat ze daardoor stolsels in haar bloed kreeg die die tia's veroorzaakten. Eenmaal was het zo erg dat ze ook niet meer kon lopen. Na een paar dagen ging dat wel weer, ze is alleen altijd in een boogje blijven lopen. Verder leek ze eigenlijk vrij normaal. De medicijnen hebben wel veel verbeterd (betablokkers en bloedverdunners), maar na een jaar kreeg ze er ook nog epilepsie bij. Met een kleine dosering epilepsiemedicatie erbij heeft ze toch nog lang en goed geleefd. Ze is 18 jaar geworden.
MyWishMax
Berichten: 28793
Geregistreerd: 14-11-05
Woonplaats: Zuid Holland
Geplaatst: 04-08-15 09:20
Was het geen GVS? Dat komt namelijk heel vaak voor, als een hond ineens zijn kop scheef houdt is het meestal GVS en geen bloeding oid, alleen herkennen DA's dat niet. GVS trekt na een paar dagen weg. Het enige wat er dan gegeven wordt is iets tegen de misselijkheid.
EDIT: Een tia komt namelijk heel zelden maar voor. De meeste verhalen die je dus leest en hoort zijn honden die achteraf dus GVS (Geriatrisch vestibulair syndroom) hebben gehad en geen TIA.
Laatst bijgewerkt door MyWishMax op 04-08-15 09:29, in het totaal 2 keer bewerkt
Je geeft aan dat het gisteren gebeurd is, maar schrijft verder alsof er al een redelijke periode overheen is gegaan..
ik denk dat je het gewoon tijd moet geven, op zo'n korte termijn kun je er weinig van zeggen of er dingen blijvend zijn of dat het weer bijtrekt..
ik denk dat je een hoop informatie kunt vinden online over tia's en het herstel. Er zal geen of weinig verschil zitten tussen een tia bij een mens of een tia bij een dier..
heidy_wilco
Berichten: 4878
Geregistreerd: 24-10-09
Woonplaats: Grunn/Overijssel
Geplaatst: 04-08-15 09:26
Een van onze honden heeft een Tia gehad. Hij is er gelukkig goed uit gekomen. Hij heeft eerst ook met een scheve kop gelopen, maar met de tijd trekt alles bij. Uiteindelijk heeft hij nog een paar jaar zonder kwaliteitsverlies op zijn.leven nog op de aarde rondgelopen.
Mando
Berichten: 16794
Geregistreerd: 11-06-06
Woonplaats: Import in Siegerswoude.
Geplaatst: 04-08-15 09:27
Ik ook geen hond wel een kat. Heeft na zijn eerste tia nog 4 jaar in geleende tijd geleefd. Daarna krijg hij er 2 in 5 dagen en de laatste was fataal. Toen hebben we hem in laten slapen. Hij is 23.5 geworden dus wel een mooie leeftijd.
AnnemiekvM
Berichten: 8433
Geregistreerd: 17-07-03
Geplaatst door de TopicStarter: 04-08-15 09:29
Bedankt voor jullie reacties. Het is inderdaad gisteren gebeurd. Zie dat mijn schrijven niet heel logisch is.
Heb gelezen over de GVS. Klinkt ook logisch. Misselijk is hij niet.
Natuurlijk krijgt hij alle tijd en liefde.
Moirin
Berichten: 1368
Geregistreerd: 05-11-06
Woonplaats: Middelburg
Geplaatst: 04-08-15 09:32
Onze hond heeft een aantal jaren geleden meerdere malen een tia (of GVS zoals hierboven genoemd wordt) gehad. Ze hield ook haar kop scheef inderdaad, maar na een week was ze weer redelijk hersteld. Daarna kreeg ze na een jaar weer een aanval, en een halfjaar daarna weer... Ze was toen veertien jaar oud, en we hebben haar laten inslapen. Ze was ook echt op toen.
Sterkte in ieder geval! Hopelijk gaat het snel weer beter
MiniMouse
Berichten: 3052
Geregistreerd: 23-08-06
Woonplaats: Odijk
Geplaatst: 20-10-15 12:50
Ahh arme lieve Sjaak.. Ik hoop dat het inmiddels wat beter gaat met hem!
AnnemiekvM
Berichten: 8433
Geregistreerd: 17-07-03
Geplaatst door de TopicStarter: 20-10-15 12:54
MiniMouse schreef:
Ahh arme lieve Sjaak.. Ik hoop dat het inmiddels wat beter gaat met hem!
Ja gelukkig wel! Zijn koppie is aardig bijgetrokken en hij is weer zichzelf. Hopen op nog een mooie tijd
Chessie
Berichten: 1463
Geregistreerd: 04-11-04
Geplaatst: 20-10-15 12:56
Het hondje van m'n ouders heeft het ook gehad toen ze 10 was. Konden ze idd niets aan doen, alleen hopen dat ze er geen zwaardere overheen krijgen (schijnt de eerste dagen groot risico te zijn).. Ze heeft 5 dagen veel geslapen en niet goed kunnen lopen (zwalken alsof ze dronken was), maar daara idd alleen het koppie ene beetje scheef en nog 5 jaar vrolijk doorgegaan
inmiddels kan ik mij als 'ervaring' erbij scharen, helaas..
mijn hondje heeft na twee maanden ernstige blaasontstekingen een aantal weken terug 2x op een ochtend een hersenbloeding gehad.. De oogjes schoten heen en weer in de kassen, koppie scheef, hijgen en dronkenmanswandel. Dit is normaal waarschijnlijk geen tia, maar een neurologisch probleem, in haar geval waren het twee zware tia's..
om 7.00 kreeg ze haar eerste aanval.. om 10.00h haar tweede en die was nog gaande toen we om 11.30h bij de dierenarts kwamen..
wij hebben haar toen direct laten inslapen.. de kans op herstel was klein, omdat het twee aanvallen achter elkaar waren en ze nog niet uit de tweede was.. Daarbij zou het herstel weken tot maanden gaan duren, waarbij ze moeilijk zou lopen, duizelig zou zijn en misselijk de eerste periode.. Zelfs als ze zou herstellen, dan zat ze nog steeds met haar blaas.. doordat ze zich zo beroerd voelde plaste ze die ochtend iedere tien minuten een paar druppeltjes waar toch weer behoorlijk wat bloed bij zat (met zware antibiotica was dat net onder controle).. De kans dat dit kwaadaardige oorzaken had was groot. Dus haar laten leven en helpen met revalidatie zou slechts levenrekkend geweest zijn om haar daarna te verliezen aan wat waarschijnlijk aan het ontaarden was in blaaskanker..
happy is 14 jaar geworden (parsson jack russel).. ze heeft een mooi leven gehad en het was goed zo.
_Tarzan
Berichten: 12182
Geregistreerd: 08-07-04
Woonplaats: Limburg
Geplaatst: 21-10-15 13:24
Onze hond hebben we er helaas aan verloren.
Vrijdag's kreeg hij een "aanval", naar de DA geweest en al en toen ging het weer goed met hem. Woensdag's was het helaas helemaal mis en was de hond zichzelf helemaal niet meer, had overal gepoept en overgegeven, ogen stonden heel raar en hebben mijn ouders besloten hem meteen uit zijn lijden te verlossen, onze hond was zichzelf niet meer en smeekte ongeveer om hulp, de dierenarts kon z'n leven wel rekken maar een spuitje was eerlijker tegenover de hond ... Hij is 12 jaar mogen worden, mijn lieve maatje
wat ik heb begrepen van de DA is dat bij een oudere hond de kansen op volledig herstel niet heel erg groot zijn, omdat deze problemen vaak niet op zich staand zijn (ook al is er nog niets gevonden).. Daarnaast moet je je natuurlijk afvragen, of je het een hondje wilt aandoen om het hele proces van herstel, waar een mens wel wat van begrijpt maar een dier niet, dan nog wilt aandoen.. immers misschien rek je het afscheid wel tot maar liefst twee jaar dan, maar twee maanden herstel (bij een stevige bloeding) waarbij een hondje zeker twee weken lang duizelig en misselijk zal zijn en van ellende alles zal lopen.. is extreem lang afgezet tegen wat je er nog mee wint..
ik ben daarom ook blij dat de DA zelf ook aanraadde om niet verder te kijken of te zoeken (vooral niet omdat ze dus aantoonbaar ook al wat anders had) maar haar te laten gaan. Ik sta nog steeds achter mijn beslissing, zelfs geen 'wat als' vragen.
Bij Sjaak is het gelukkig in korte tijd hersteld. Hij was er gelukkig ook niet heel slecht aan toe. Zijn oortje is een klein beetje scheef gebleven, maar verder is alles weer bijgetrokken. Gaat nog steeds graag wandelen en eet en drinkt goed.
Onze hond (kruising mechel met bouvier) heeft een paar jaar geleden ook een TIA (of CVS) gehad. Mijn ouders hebben toen vit b bij gegeven. Dit was door de DA voor geschreven. De eerste paar dagen hebben we haar moeten ondersteunen met lopen. Ze houd nu alleen nog een beetje haar kop scheef. Ze is nu 15 jaar.