Geplaatst We zijn toen naar de dierenarts geweest, die het idd vreemd vond maar er niet meteen een probleem mee zag. Er zit een kleine knik in tussen 2 wervels in, maar het was goed doorbloed, Gizmo gebruikte zijn staart normaal en hij gaf ook geen pijn aan.
We hebben toen afgesproken het aan te kijken. Het kon zijn dat het uit zichzelf af zou sterven en dan was dat prima zolang het er rustig uit bleef zien, of dat het een bloeduitstorting was en zou herstellen.
Inmiddels zijn we ruim 2 maanden verder. Het is nog steeds goed doorbloed, hij gebruikt zijn staart prima, maar hij geeft de laatste week wel signalen die er voor ons op wijzen dat het niet fijn voelt. (Een snauw naar onze andere hond toen ze op zijn staart ging zitten, staart wegtrekken met borstelen en vanochtend een zachte grom toen ik aan het puntje zat)
Voor een hond die normaal nooit ergens pijn op aan geeft zegt dat voor ons op zich genoeg, dus we zijn vandaag terug geweest naar de dierenarts.
Die heeft het geschoren en eraan gevoeld. Het voelt nog steeds niet raar, maar Gizmo lijkt idd last te hebben van het puntje, de laatste 1-2cm.
Ze gaan nog even overleggen op de praktijk, maar zoals het nu staat stellen zij voor om een stukje te amputeren. Ze heeft ons laten zien dat er dan ongeveer een stuk van 8cm vanaf zou gaan. Dit ivm tussen 2 wervels moeten snijden, en dat ze het liever ruim pakken.
Heel eerlijk, ik vind dat erg moeilijk. Voorop gesteld dat ik absoluut niet wil dat mijn honden met pijn lopen als het niet nodig is, maar ik vind het nogal een ingreep. Daarbij lijkt het mij erg veel in verhouding tot het kleine stukje waar hij last op aangeeft.
Heeft iemand hier ervaring mee?
Zijn er evt nog andere opties?
Als er idd geamputeerd zou moeten worden, is het logisch dat dat zo ver gebeurd en hoe herstelt dat normaal? Ik kom toch wel verhalen tegen dat wonden op de staart slecht genezen.
Even voor het idee, dit is het puntje van zijn staart vandaag:
Succes met je hondje!