Geplaatst In het verleden hebben we vaker twee honden gehad.
Rottweiler teef (6) met springer spaniëlpup( teef) Ging prima.
Springer spaniël (4) met dobermann teef (11 maanden ) Dit ging niet goed...de spaniël vrat de dober op. Zelfs toen de dober nog uit lag te slapen van de narcose na een aantal gezette hechtingen vloog ze haar aan. Deze combinatie hebben we, op aanraden van de dierenarts, maar uit elkaar gehaald. De spaniël is naar vrienden gegaan.
Na de dober hebben we een Duitse herder, een gecastreerde reu (4) uit het asiel gehaald. Toen hij een jaar of acht was hebben we er een pup bij genomen. Een Franse briard teef.
Dit is een jaar of zes uitstekend gegaan totdat de herder echt oud werd. Hij bleef dominant en de teef pikte dat niet meer.
Deze honden hebben we, na een paar bezoeken met de herder aan de dierenarts, gescheiden gehouden.
Dit is in ons huis en op ons erf wel mogelijk , maar niet wenselijk.
Dus dit willen we niet nog eens.
De briard is nu tien en na ziekte echt oud geworden. Ze is sinds drie jaar alleen.
Aan de ene kant gunnen we haar haar rust en haar oude dag.
Aan de andere kant kan ze denk ik een oppepper nog goed gebruiken. En kan ze nog helpen de pup op te voeden. En is voor ons het gat minder groot als ze er straks niet meer is.
Het karakter van onze hond is : lief, waakzaam, zeer gehoorzaam, makkelijk in de omgang. Maar we hebben in de periode met de herder ook een andere kant van haar gezien. Ze valt uit ( waarschijnlijk niet uit het niets, maar door de snelheid waarmee ze de herder aan kon vliegen is ons de oorzaak meestal ontgaan) bijt en laat niet meer los.
Dit was natuurlijk wel in de tijd dat ze jonger en sterk was.
Nu heeft ze artrose en heeft daar pijnmedictie voor gekregen. Hier reageerde ze allergisch op en haar hele huid zat onder de bulten met etter en bloed ( heerlijk met zo'n langharige hond
) Ze is hier heel ziek van geweest. Nu heeft ze homeopathische medicijnen en knapt langzaam op, met goede en iets minder goede dagen. Maar ze moet uitgedaagd worden om weer wat actiever te zijn...hierna zie je haar wel weer opbloeien.We vinden het moeilijk. Ik ga niet iets in het wilde weg proberen . Onze dieren blijven , over het algemeen , bij ons tot het einde toe...en het liefst zo gelukkig mogelijk.
Hebben jullie tips of ervaringen?
En het voordeel de andere kant op, haar oude hond heeft de pup volledig opgevoed!