Geplaatst And I'll tell you all about it when I see you again
We've come a long way from where we began
Oh, I'll tell you all about it when I see you again
When I see you again
17 juli 2014. Je was je luie, vrolijke zelf. Je lag vooral voor de ventilator, want heet dat het was, weet je nog.
19 juli 2014. Bobbie was Bobbie niet meer. Apatisch lag je daar, of je liep rond zonder richting, stootte tegen alles aan. Ik heb gehuild, we wisten: dit is niet goed.
21.00: mijn broer kwam thuis van zijn bijbaantje, halverwege zijn dienst, we zijn in de auto naar de dierenarts gereden. De beslissing was gemaakt. Je had zoveel pijn, je was zo in de war. We hebben gehuild, je geknuffeld en in ons bijzijn ben je rustig weggegleden. We kwamen met een lege halsband weer thuis. Verslagen, we moesten verder zonder onze beste vriend, zonder jou.
Mijn vriendje, mijn hondje. Zoveel hebben we samen meegemaakt, samen zijn we opgegroeid.
En nu zijn we een jaar verder, het is gemis is niet minder geworden. Nog steeds vloeien soms de tranen, nog steeds is het stil in huis. Ik word niet meer vrolijk begroet als ik thuis kom, ik vul de loze minuten niet meer met jou knuffelen, ik maak bijna geen wandelingen meer, want dat is toch niet leuk, zonder jou?
Slaap lekker mijn beste vriendje, mijn racemonstjertje, mijn knuffelvriend, een jaar zonder jou was zwaar, maar het is beter zo. Wat er nou aan de hand was? We weten het niet, maar we denken achteraf dat je 's nachts een hersenbloeding hebt gehad. Bedankt voor 13 mooie jaren, bedankt voor alles. Untill we meet again.
17/12/2000 - 19/07/2014
Ik kan me zo goed voorstellen dat je Bobbie nog steeds mist. 
