Ik ben niet op zoek naar discussies of meningen over of het goed is om een hond uit een buitenlands asiel te halen, daar is al een ander topic over: [BB] honden en pups uit buitenlandse stichtingen
Wel graag het delen van jullie hondenverhalen en ervaringen!
Ik zal beginnen:Het begon een aantal maanden geleden toen ik van mijn fulltime baan naar een parttime baan ging. Ik ben thuis opgegroeid met een hond en ik ben gek op honden, altijd al een hond gewild maar nooit voldoende tijd gehad. Dus voordat ik überhaupt was begonnen bij m'n nieuwe baan zei ik al: mocht ik het naar mijn zin hebben en genoeg tijd over houden dan wil ik een hond. Vriendlief dolblij want ook hij is gek op honden.
Uiteindelijk goed nagedacht over wat voor hond we precies wilde. We hadden het steeds over pups maar ik kon het niet aan mezelf verkopen: zoveel honden zonder huisje en dan gaan we een pup aanschaffen. Dus alle Nederlandse asiels wekenlang afgestruind maar nergens iets wat bij ons past. Als er toch wat leuks zat, was deze binnen no-time naar een goed huis.
Via marktplaats uiteindelijk bij stichting animalinneed terecht gekomen. Omdat zij ook ter plaatse preventief castreren, erg goed omgaan met de gezondheid van de honden en met weinig middelen toch veel bereiken ben ik bij deze stichting blijven hangen. Al wat e-mail contact gehad maar ik wilde toch even een maand of wat mijn nieuwe baan afwachten. Ondertussen natuurlijk alle hondjes in het asiel afgespeurd en een top 10 lijstje gemaakt. Contact opgenomen met de asielmedewerkers met onze situatie en of 1 van de honden bij ons zou passen. Onze voorkeur lag bij Martin (nu Mika). De asielmedewerker vroeg me het hemd van het lijf. Er werden filmpjes gemaakt van Mika en een kattentest (met filmpje) gedaan.
Hier een foto van de asieladvertentie:


Dus zo geschiedde: op woensdag 24 juni kwam Mika met het vliegtuig naar Nederland. Netjes van tevoren bloed getest op allerlei mediterraanse ziektes en met een doosje tabletjes tegen giardia.

Dit is een foto van de eerste dag in de tuin:

We doen alles braaf volgens advies van animal in need. Zij hebben inmiddels 10 jaar ervaring met het herplaatsen van spaanse asielhonden dus ik heb er vertrouwen in dat zij het bij het juiste eind hebben. Dat betekend: eerst 2 weken wennen en rust. Alleen een klein rondje wandelen, veel slapen en geen vreemde mensen of veel prikkels. We zijn anderhalve week verder en Mika is heel blij, slaap veel, komt veel knuffels halen en loopt het liefst met zoveel mogelijk speelgoed in z'n mond!


Ik heb heel veel getwijfeld omdat veel honden daar al vrij lang in het asiel zitten. Kunnen ze nog een leuke huishond worden? Mika heeft 2 jaar in het asiel gezeten en is nu 3. Wat er in dat jaar ervoor is gebeurt weten we niet. Wel kunnen we met zekerheid zeggen dat hij nog nooit in een woonkamer was geweest. Hij vond alles de eerste dag mega-eng. Gelukkig overwint zijn nieuwsgierigheid het van zijn angst. Het is een slim hondje en als hij het 2 of 3x goed heeft bestudeerd is het goed.
Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen. Vragen aan mij zijn natuurlijk ook welkom!
Vrolijk en vrij, super met de kids (bijna 3 en net 1). Wel waaks, voel me geen moment onveilig met hem in de buurt
Maar over het algemeen vindt hij de meeste mensen wel leuk, alleen wanneer je zelf onzeker doet, neemt hij dit over. Leert supersnel en is erg (:') ) energiek. Nog geen moment spijt gehad, ondanks alle sceptische reacties uit onze omgeving (Je bent hartstikke gek dat je een levensgevaarlijke straathond uit Griekenland haalt!
Dus....)




) en na 10 weken wist ze eindelijk ineens wat het woordje 'zit' betekende. Vanaf toen is het vlot gegaan en ben ik op ongeveer 9 maanden in de laatste klas beland. Door deze training heeft ze ook een hoop zelfvertrouwen gekregen. Nu heeft ze enkel nog schrik van lichtflitsen en knallen. Hier proberen we zo weinig mogelijk op te reageren. Indien het echt verschrikkelijk hard gaat onweren of met vuurwerk geven we haar een half tabletje om rustig te worden en dan gaat het goed. 

Hier hebben we 1,5 jaar over gedaan. In het begin enkel op een plein, daarna stukjes op weg naar huis en dit is steeds verder uitgegroeid. 







.
.

