Geplaatst 
Pam woont sinds 2011 samen met haar zus Pet bij mij. Ze waren een week of 8 toen ik ze uit de opvang haalde. Ze hebben hier een prima leventje, met veel ruimte en lekker eten.
Een paar maanden terug ontdekte ik ineens dat Pam haar hele buik vol met bloed zat. Dus opgetild, in het reismandje gepropt en meegenomen naar de dierenarts. Een echo liet toen een baarmoeder ontsteking zien. Antibiotica erin, pijnstillers erin en niets meer aan de hand. Het leek prima te gaan met Pam, ze at goed, liep rond en was vrolijk. Tot ik 29 mei ineens een telefoontje kreeg van mijn moeder dat er iets niet goed was, Pam zat weer vol met bloed. Mijn moeder heeft haar toen meegenomen naar de dierenarts bij haar in de stad om te laten controleren. Uit een echo kwam toen iets heel anders: een behoorlijke tumor in de baarmoeder. Opereren was het advies. Omdat we allemaal het weekend erop heel druk waren en omdat het een dure grap zou worden, heeft mijn moeder besloten om haar op pijnstillers mee naar huis te nemen en te overleggen.
Op 5 juni had ik overleg met mijn eigen dierenarts, die ook weer tot de conclusie kwam dat een operatie de beste optie zou zijn. Na even wikken en wegen (operaties zijn duur) toch besloten om haar te laten opereren. 9 juni om half 9 's morgens heb ik Pam weggebracht. Eerst zouden er röntgenfoto's gemaakt worden, en als die goed waren dan gingen ze opereren. Om 11 uur werd ik gebeld dat ze op de foto's "een monster van een tumor" zagen, maar dat er voor de rest geen uitzaaiingen te zien waren, dus dat ze gingen snijden. Om 3 uur kreeg ik het verlossende telefoontje: het was een zware operatie geweest. De tumor was gigantisch, haar eierstokken zaten vol met cystes maar de rest van de buikholte was schoon, dus hebben ze de baarmoeder en eierstokken weggehaald en haar daarna weer netjes gehecht. Ik mocht haar komen halen.
Vandaag hadden we controle, en Pam is weer gezond. Haar spieren zijn mooi genezen, ze heeft nergens breukjes, de hechting ziet er netjes uit en mevrouw was het er duidelijk allemaal niet mee eens! Ze is ook bijna niet afgevallen, wat ook een super goed teken is.
Ik heb de arts gevraagd mij de röntgenfoto's te mailen, omdat ik wilde laten zien hoe bedrieglijke een gezonde 'look' kan zijn. De dierenarts noemde het een wonder dat ze nog liep, en alle assistentes hebben me verteld dat ze dit niet vaak zien.
Onder haar ribben zie je rechts al haar ingewanden die helemaal verdrukt zijn, de darmen zijn duidelijk te onderscheiden. Links zie je een grote zwarte vlek: dat is de tumor. Omdat ze van buiten er aardig symmetrisch uitziet zou je op het eerste gezicht niet verwachten dat er iets mis is met haar, maar niets was dus minder waar.
